Κατά τη νεκρώσιμη ακολουθία για τον Ανδρέα Μαζαράκη, ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Άγγελος Συρίγος, εκφώνησε έναν επικήδειο λόγο που αποτύπωσε την πολύπλευρη προσωπικότητα του εκλιπόντος. Ο Αντρέας Μαζαράκης, που έφυγε από τη ζωή στις 20 Ιουνίου 2026, άφησε πίσω του ένα πλούσιο κοινωνικό και πολιτιστικό έργο που σημάδεψε γενιές ανθρώπων.  «Ο Μαζαράκης αφιέρωσε τη ζωή του στο συλλογικό «εμείς». Από τον Αστέρα στη Μαντολινάτα, από τις προσπάθειες αναβίωσης του Παγκρατίου στις διαρκείς παρεμβάσεις του στον δημόσιο βίο, η δράση του ήταν ακούραστη. Όπως χαρακτηριστικά έλεγε: «Χιλιάδες παιδιά πέρασαν από τα χέρια μου. Πότε δεν ρώτησα που ανήκεις». Η ίδια φιλοσοφία διέπει και τη στάση του απέναντι σε όσους επέμεναν να νουθετούν βέβαιοι για τα δίκια τους: "Δεν μπορώ όλους αυτούς που προσπαθούν να πείσουν πως μόνον αυτοί έχουν δίκιο και όλοι οι άλλοι έχουν άδικο" », ανέφερε ο Άγγελος Συρίγος κατά τον επικήδειό του στον Ανδρέα Μαζαράκη.


Διαβάστε: Το τελευταίο "αντίο" στον Ανδρέα Μαζαράκη: Ποιοι έδωσαν το "παρών", με τη σημαία του Αστέρα Εξαρχείων το "ύστατο χαίρε" (Εικόνες & Βίντεο)


Ολόκληρος ο επικήδειος του Άγγελου Συρίγου για τον Ανδρέα Μαζαράκη

Αντρέας Μαζαράκης εις μνήμην (20 Ιουνίου 2026)

Χθες ο Άρης Πορτοσάλτε αποχαιρέτισε τον Αντρέα Μαζαράκη αφηγούμενος την ακόλουθη ιστορία:

Πλατεία Εξαρχείων εν ώρα συγκρούσεως μεταξύ αναρχικών και αστυνομίας.

Εμφανίζεται ο Αντρέας πάνω στο παπί του, ενώ παράλληλα κρατά στο ένα χέρι ένα κύπελο με καφέ και έχει υπό μάλης τις εφημερίδες του.

Ένας από τους αναρχικούς φωνάζει: «Παιδιά σταματήστε να περάσει ο πρόεδρος».

Λίγα μέτρα παρακάτω, ο αξιωματικός των ΜΑΤ δίνει εντολή: σταματήστε να περάσει ο πρόεδρος.

Αυτός ήταν ο Αντρέας Μαζαράκης, ή για να το πω πιο σωστά, αυτή ήταν μία από τις πολλές πτυχές του Αντρέα Μαζαράκη.

«Παιδιά δεν έκανα. Υιοθέτησα, όμως, μια γειτονιά!» μου είπε πριν λίγο καιρό.

Και πράγματι είχε υιοθετήσει όλα τα Εξάρχεια.

Ξεκίνησε από μέντορας των αποφοίτων του θρυλικού 5ου Γυμνασίου,

Συνέχισε με τον Αστέρα Εξαρχείων. Κάποια από τα «παιδιά» του ήξεραν τον δρόμο τους. Τα περισσότερα όμως, είχαν χαθεί, έψαχναν μία σανίδα, ένα χέρι βοηθείας, κάπου να πιαστούν. Και ο Ανδρέας τους προσέφερε απλόχερα αυτό το χέρι βοηθείας.

Αφιέρωσε τη ζωή μου στο «ΕΜΕΙΣ»

Από το Αστέρα, στη Μαντολινάτα, στις προσπάθειες για αναβίωση του Παγκρατίου, στις διαρκείς παρεμβάσεις του στον δημόσιο βίο της χώρας.

Όπως έλεγε πάλι ο ίδιος: «Χιλιάδες παιδιά πέρασαν από τα χέρια μου. Πότε δεν ρώτησα που ανήκεις».

Τα ίδια έλεγε και για όλους αυτούς που επιμένουν να νουθετούν βέβαιοι για τα δίκια τους:

«δεν μπορώ όλους αυτούς που προσπαθούν να πείσουν πως μόνον αυτοί έχουν δίκιο και όλοι οι άλλοι έχουν άδικο».

Υπηρέτησε επί δεκαετίες τη δημοσιογραφία. Χρησιμοποιώ τον όρο «υπηρέτησε» επειδή στην περίπτωση του Μαζαράκη η ενασχόλησή του με τη δημοσιογραφία ήταν υπηρεσία προς το λαό και την κοινωνία. Ήταν μάθημα, ήταν παίδευση.

«Πρέπει να ενημερώνουμε διότι θέλουν να μας μετατρέψουν από πολίτες σε πελάτες-καταναλώτες», έλεγε.

Ο Ανδρέας ήταν ένας κόσμος ολόκληρος, γεμάτος εμπειρίες, μυρωδιές, γεύσεις και πάθη.

Όταν χρειάστηκε στα πολύ δύσκολα, βγήκε μπροστά.

Θα σταθώ λίγο στον αγώνα του κατά της χούντας.

Ήταν τότε που η εναντίωση στη χούντα σήμαινε κίνδυνο, σύλληψη, βασανιστήρια

Ο Αντρέας δεν προβληματίστηκε για τον κίνδυνο. Μπήκε αυτονόητα στα βαθιά.

Τότε επιβεβαίωσε ότι είναι ο ΑνΤρέας με Τ. Όπως αντρειωμένος

Πολέμησε τη χούντα μαζί με τους άλλους. Όπως έχει ο ίδιος πει:

«Στη χούντα δεν ψάχτηκα να δω που ανήκε ο καθένας»

Τελικά ο Αντρέας έζησε πολλές ζωές σε μία. Ήταν ταυτοχρόνως · δημοσιογράφος, · ραδιοφωνικός παραγωγός, · επιχειρηματίας, · λάτρης της μουσικής, · πρόεδρος του Αστέρα Εξαρχείων, · αθλητής, · παλαιστής και εραστής του Παγκρατίου αθλήματος, · φιλόσοφος · μορφωμένος και καλλιεργημένος, · ανδρείος τότε που η αντρειοσύνη σήμαινε διακινδύνευση, · ταξιδευτής στα πιο ωραία, · εξομολόγος αναρχικών, · αρωγός σε δύσκολες καταστάσεις, ·αφιερωμένος στο Εμείς, · πραγματικός αναρχικός και αυθεντικός πατριώτης, · Ελληνολάτρης, κατά κυριολεξίαν Έλληνας μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματός του.

Μία πολυσχιδής προσωπικότητα που ξεπερνούσε τις ταμπέλες, αριστερός, κεντρώος, δεξιός, αναρχικός, αντιεξουσιαστής. Ήταν όλα αυτά μαζί και ταυτοχρόνως ο ίδιος βρισκόταν πολύ πέραν από όλα αυτά.

«Από τη ζωή σε αποχαιρετούν μόνον η οικογένειά σου και οι φίλοι σου. Λείπεις μόνον από αυτούς», έλεγε.

Στην οικογένειά του και ιδιαίτερα στη σύζυγό του Ροσέλα και στον αδελφό του Πάνο, σε όλους εμάς τους φίλους του εύχομαι δύναμη για να και κουράγιο για να αναπληρώσουν την απώλεια του.

Καλό ταξίδι καλέ μου φίλε! Ταξίδεψε σε άλλους ορίζοντες, σιγοτραγουδώντας τα αγαπημένα σου τραγούδια και διδάσκοντας