Ο Αριστοτέλης Χαντζής επέστρεψε το βράδυ της Τετάρτης στα Προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας, έπειτα από 73 ημέρες νοσηλείας στον "Ευαγγελισμό" και σοβαρές επιπλοκές που ακολούθησαν την πολύμηνη απεργία πείνας του. Κάτοικοι και αλληλέγγυοι τον υποδέχθηκαν με χειροκροτήματα, συνθήματα και καπνογόνα, ενώ ο ίδιος, στις πρώτες δηλώσεις του μετά την επιστροφή του, απέδωσε την έκβαση της κινητοποίησης στον συλλογικό χαρακτήρα του αγώνα που προηγήθηκε. 

Διαβάστε: Υπόθεση νεκρού βρέφους στη Κυψέλη: Ο 43χρονος έκρυβε τα πραγματικά του στοιχεία και συστηνόταν ως Τούρκος - Μυστήριο με "αόρατο" μωρό στις φωτογραφίες του ζευγαριού (Βίντεο)

Αριστοτέλης Χαντζής: Η επιστροφή στα Προσφυγικά μετά τη νοσηλεία

Ο Χαντζής έλαβε εξιτήριο από τον "Ευαγγελισμό", όπου είχε χρειαστεί να νοσηλευτεί ακόμη και στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, και επέστρεψε στο συγκρότημα των Προσφυγικών συνοδεία πομπής με μοτοσικλέτες.

Η άφιξή του συνοδεύτηκε από έντονη συγκίνηση, καθώς κάτοικοι της περιοχής και άνθρωποι που είχαν στηρίξει την κινητοποίησή του συγκεντρώθηκαν για να τον υποδεχθούν. Ο ίδιος, παρά τη μακρά περιπέτεια της υγείας του, επέλεξε στις πρώτες του δηλώσεις να στρέψει το βάρος όχι στην προσωπική του δοκιμασία αλλά στη συλλογική διάσταση της απεργίας πείνας και στις διεκδικήσεις της κοινότητας.

«Η πρώτη μεγάλη νίκη ήταν ακριβώς η έναρξη της απεργίας πείνας. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι ήταν ένας συλλογικός αγώνας και γι’ αυτό στέφθηκε με επιτυχία».

Και πρόσθεσε: «Ήταν ένας αγώνας που όλοι ήμασταν απλά στελέχη του, δηλαδή σαν κοινότητα, ο καθένας και η καθεμία στον δικό του ρόλο».

Η απεργία πείνας που κράτησε 140 ημέρες

Η κινητοποίησή του είχε ξεκινήσει στις 5 Φεβρουαρίου 2026. Ανάμεσα στα αιτήματα που είχε θέσει ήταν να μην υλοποιηθεί η σύμβαση της Περιφέρειας Αττικής για τα Προσφυγικά, να παραμείνουν οι κάτοικοι στα σπίτια και στη γειτονιά τους και να προχωρήσει η αποκατάσταση των κτιρίων μέσω αυτοχρηματοδότησης από την ΑΜΚΕ "Κατοίκοι και Φίλοι Προσφυγικών".

Η απεργία πείνας διήρκεσε συνολικά 140 ημέρες και ολοκληρώθηκε στις 24 Ιουνίου. Τότε, ο Δήμος Αθηναίων ζήτησε με ψήφισμά του τη διακοπή της υλοποίησης της προγραμματικής σύμβασης από την Περιφέρεια Αττικής.

Μαζί με τον Χαντζή διέκοψε την απεργία πείνας και η Suzon Doppagne, επίσης από την κοινότητα των Προσφυγικών.

Η ολοκλήρωση της κινητοποίησης, ωστόσο, δεν σήμανε και το τέλος της δύσκολης περιόδου για τον ίδιο. Λίγες ημέρες αργότερα η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε σοβαρά, με αποτέλεσμα να χρειαστεί νοσηλεία στον "Ευαγγελισμό".

Η μακρά νοσηλεία και η επιστροφή στη γειτονιά

Η παραμονή του στο νοσοκομείο διήρκεσε 73 ημέρες, ενώ κατά τη διάρκεια της νοσηλείας χρειάστηκε να εισαχθεί και στη ΜΕΘ. Οι επιπλοκές που είχαν προκύψει μετά την πολυήμερη αποχή από την τροφή κράτησαν για μεγάλο χρονικό διάστημα την κατάσταση της υγείας του κρίσιμη.

Η επιστροφή του στα Προσφυγικά αποτέλεσε έτσι για την κοινότητα ένα συμβολικό γεγονός, καθώς ο άνθρωπος που είχε συνδέσει την προσωπική του δοκιμασία με τις διεκδικήσεις των κατοίκων επέστρεψε στο σημείο από όπου είχε ξεκινήσει η κινητοποίησή του.

Ο ίδιος επέμεινε, πάντως, στη συλλογική διάσταση του αγώνα, αποφεύγοντας να παρουσιάσει την εξέλιξη ως προσωπική νίκη. Με τις πρώτες του δηλώσεις μετά το εξιτήριο τόνισε ότι όλοι όσοι συμμετείχαν είχαν τον δικό τους ρόλο και ότι ακριβώς αυτός ο συλλογικός χαρακτήρας ήταν, κατά την άποψή του, ο λόγος που η κινητοποίηση είχε αποτέλεσμα.

Η εικόνα της επιστροφής του στα Προσφυγικά, μετά από περισσότερους από δύο μήνες νοσηλείας και μια πολύμηνη απεργία πείνας, έκλεισε έτσι έναν ιδιαίτερα δύσκολο κύκλο, χωρίς ωστόσο να κλείνει και τη συζήτηση γύρω από το μέλλον των κτιρίων και των κατοίκων της περιοχής.