Ο Στέλιος Μάινας μίλησε με ιδιαίτερη ειλικρίνεια στην κάμερα της εκπομπής «Super Κατερίνα», ανοίγοντας ένα πολύ προσωπικό κεφάλαιο της ζωής του που αφορά την οικογένειά του, τον πατέρα του και τα βιώματα της παιδικής του ηλικίας. Ο γνωστός ηθοποιός δεν περιορίστηκε σε μια απλή αναδρομή στο παρελθόν, αλλά στάθηκε στα συναισθηματικά αποτυπώματα που αφήνει η απουσία ενός γονιού και στο πώς αυτά συνεχίζουν να επηρεάζουν έναν άνθρωπο ακόμη και στην ενήλικη ζωή του. Με λόγια σταθερά αλλά φορτισμένα, περιέγραψε εμπειρίες που, όπως είπε, δεν σβήνουν ποτέ πραγματικά, αλλά μαθαίνεις να ζεις μαζί τους και να τα διαχειρίζεσαι μέσα στον χρόνο.

Διαβάστε: Στέλιος Μάινας: "Με στενοχωρεί το πέρασμα του χρόνου" - Ο ρόλος του στον "Άγιο Έρωτα" και η αποκάλυψη για τον γιο του (Βίντεο)

Στέλιος Μάινας: «Είναι ένα τραύμα παιδικό που δεν φεύγει»

Ο Στέλιος Μάινας μίλησε ανοιχτά για το αποτύπωμα που αφήνει η απουσία ενός γονιού, εξηγώντας πως τέτοιες εμπειρίες δεν διαγράφονται από τη μνήμη.«Όταν χάνεις τα παιδικά χρόνια του παιδιού σου, είναι μεγάλη δυστυχία για έναν πατέρα. Αλλά και για ένα παιδί. Είναι ένα τραύμα παιδικό που δεν φεύγει. Είναι ένα τραύμα το οποίο επουλώνεται δύσκολα, δεν θα ‘λεγα δεν φεύγει. Κοιτάς κάτι που έχει γίνει ήδη. Είναι τετελεσμένο. Δεν αλλάζει. Το παρόν είναι το διαχειρίσιμο. Δεν είναι ούτε το μέλλον διαχειρίσιμο, ούτε το παρελθόν»

Η γραφή και οι τρόποι «επούλωσης» μέσα στον χρόνο

Στη συνέχεια της συνέντευξης, ο Στέλιος Μάινας αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο εκφράζει τα συναισθήματά του, αποκαλύπτοντας ότι η γραφή αποτελεί για εκείνον μια μορφή εσωτερικής εκτόνωσης και ισορροπίας. Παράλληλα, μίλησε και για τη σημασία της ψυχοθεραπείας, αλλά και για τις διαφορές ανάμεσα στις γενιές.«Ομολογώ ότι η ψυχοθεραπεία που έχει εφαρμοστεί τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια τέλος πάντων, έχει βοηθήσει πάρα πολύ κόσμο και πολλούς νέους ανθρώπους. Η δικιά μας η γενιά δεν είχε αυτή την πολυτέλεια. Η δικιά μας ψυχοθεραπεία ήταν, από τους παλιότερους απ’ ό,τι θυμάμαι, το καφενείο, το μπιλιάρδο, οι φίλοι. Οι φίλοι ήταν η ψυχοθεραπεία η δικιά μας. Ότι θα πάρεις το φίλο και θα πας να πιεις μια μπίρα, να του πεις τα προβλήματά σου και αυτός να ακούσει τα δικά σου και εσύ να ακούσεις τα δικά του».