Η Μαρία Παναγοπούλου μίλησε σε μια από τις πιο ειλικρινείς και προσωπικές της συνεντεύξεις, ανοίγοντας ένα παράθυρο στη ζωή της τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε βαθιά ανθρώπινο επίπεδο. Η δημοσιογράφος και συγγραφέας αναφέρθηκε στις πρώτες της διαδρομές στον χώρο της δημοσιογραφίας, στους ανθρώπους που στάθηκαν καταλυτικοί στην αρχή της πορείας της, αλλά και στις εσωτερικές συγκρούσεις που βίωσε όταν η ζωή της άλλαξε με τον ερχομό του παιδιού της με τον Κώστα Χαρδαβέλλα. Με απόλυτη ειλικρίνεια περιέγραψε τις ανασφάλειες, τις αμφιβολίες και τις δύσκολες ισορροπίες ανάμεσα στην επαγγελματική και προσωπική της ταυτότητα, σε μια περίοδο που – όπως παραδέχεται – ένιωθε πως προσπαθούσε να ανταποκριθεί σε πολλαπλούς ρόλους ταυτόχρονα.

Διαβάστε:Μαρία Παναγοπούλου για τον Κώστα Χαρδαβέλλα: "14 μήνες χωρίς εσένα… αλλά τι ξέρει το ημερολόγιο από τον πραγματικό χρόνο;" (Εικόνα)

Μαρία Παναγοπούλου: Τα πρώτα βήματα στη δημοσιογραφία

Αναφερόμενη στην αρχή της πορείας της και στους ανθρώπους που τη βοήθησαν να μπει στον χώρο, η Μαρία Παναγοπούλου θυμήθηκε:«Η δημοσιογραφία ήρθε πολύ νωρίς, όταν μπήκα στο Πάντειο να σπουδάσω Κοινωνιολογία. Τον πρώτο χρόνο κιόλας, ένας θείος μου μ’ έφερε σε επαφή με τον λατρεμένο Λευτέρη Παπαδόπουλο, ο οποίος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που διάβασε κείμενά μου και μου λέει “Mη σταματήσεις ποτέ να γράφεις”. Το έχω τεράστιο παράσημο αυτό. Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος τότε μου είπε, “Καλό όμως είναι να μπεις και στη δουλειά σιγά σιγά”. Και μ’ έστειλε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ 100,4… και στον Κώστα Χαρδαβέλλα να με βοηθήσει να μπω τέλος πάντων στη δουλειά. Ήταν το 1989».

Οι ανασφάλειες μετά τη γέννηση του παιδιού

Για την περίοδο που έγινε μητέρα και τις εσωτερικές της συγκρούσεις, η δημοσιογράφος εξομολογήθηκε:«Όταν λοιπόν ήρθε το παιδί στη ζωή μας, άρχισα να νιώθω ότι δεν κάνω τίποτα σωστά. Ότι είμαι ελλιπής μάνα, ελλιπής δημοσιογράφος, ελλιπής σύντροφος, ελλιπής άνθρωπος. Δεν μπορούσα να τα συνδυάσω».

Η απόφαση να απομακρυνθεί από τη δουλειά

Μιλώντας για την επιλογή της να αφήσει για χρόνια την καριέρα της, σημείωσε: «Έκανα πίσω για αρκετά χρόνια. Δεν το μετάνιωσα ποτέ. Δεν το μετάνιωσα ποτέ. Με έκανε πολύ ευτυχισμένη. Αλλά δεν το προτείνω κιόλας. Καμιά φορά μου λέει κανείς “Μπράβο”! Τι μπράβο; Είχα την οικονομική πολυτέλεια να το κάνω. Ήμουνα και μικρή κι είχα την ασφάλεια ότι “εντάξει, δεν θα καταστρέψω τα όνειρά μου, προλαβαίνω”».