Μια αυστηρή κριτική για την πολυαναμενόμενη «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν δημοσίευσε η Le Monde, λίγες ώρες πριν από την έξοδο της ταινίας στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η γαλλική εφημερίδα αναγνωρίζει τη φιλοδοξία, τα τεράστια μέσα και την εντυπωσιακή οπτική δύναμη της παραγωγής, υποστηρίζει όμως ότι ο σκηνοθέτης δυσκολεύεται να σταθεί πραγματικά απέναντι στο μεγαλείο του ομηρικού έργου.

Διαβάστε: "Οδύσσεια": Λαμπερή πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη - Οι εμφανίσεις που έκλεψαν όλα τα βλέμματα (Εικόνες)


Ένα μεγαλειώδες αλλά θορυβώδες θέαμα

Σύμφωνα με τον κριτικό κινηματογράφου Ζακ Μαντελμπόμ, ο Νόλαν επιχειρεί να δημιουργήσει μια «μεγαλειώδη πρωτογονική» αισθητική, γεμίζοντας την οθόνη με σκοτεινούς ουρανούς, αγριεμένες θάλασσες, οριακά φωτισμένους χώρους, παράξενους μυθικούς κόσμους και μάχες μεγάλης κλίμακας. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η μουσική, με έντονα κρουστά και έναν σχεδόν εκκωφαντικό ήχο, που μετατρέπει το ομηρικό ταξίδι σε μια επιβλητική κινηματογραφική εμπειρία. Η Le Monde ξεχωρίζει ορισμένες από τις πιο γνωστές περιπέτειες του Οδυσσέα, όπως τη συνάντηση με τον ανθρωποφάγο Κύκλωπα Πολύφημο και το επεισόδιο με την Κίρκη, η οποία μεταμορφώνει τους συντρόφους του σε χοίρους. Οι σκηνές αυτές αποδίδονται με ισχυρή οπτική φαντασία, χωρίς όμως να αρκούν για να δώσουν στην ταινία το βάθος του πρωτοτύπου.

Το μεγάλο πρόβλημα: Οι χαρακτήρες μένουν στο περιθώριο

Το βασικό μειονέκτημα της ταινίας, σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα, βρίσκεται στην ποιότητα και στην ενσάρκωση των χαρακτήρων. Παρά το λαμπερό καστ, η Αν Χάθαγουεϊ ως Πηνελόπη, ο Τομ Χόλαντ ως Τηλέμαχος, η Σαρλίζ Θερόν ως Καλυψώ, ο Ρόμπερτ Πάτινσον ως Αντίνοος και η Ζεντάγια ως Αθηνά δεν αποκτούν την παρουσία και το δραματικό βάρος που απαιτεί το ομηρικό έπος. Η εφημερίδα θεωρεί ότι οι ηθοποιοί περνούν σχεδόν απαρατήρητοι μέσα στο τεράστιο θέαμα, σαν η εικόνα και η τεχνική αρτιότητα να έχουν καταλάβει όλο τον χώρο που θα έπρεπε να δοθεί στην ανθρώπινη διάσταση της ιστορίας.


Ένας Οδυσσέας που θυμίζει περισσότερο ρόνιν

Ακόμη αυστηρότερη είναι η κριτική για τον κεντρικό ήρωα, τον οποίο υποδύεται ο Ματ Ντέιμον. Ο Οδυσσέας παρουσιάζεται περισσότερο σαν ένας μοναχικός πολεμιστής, ένας ρόνιν χωρίς αφέντη, παρά σαν ο «πολύτροπος» και πολυμήχανος άνδρας του Ομήρου. Η εξυπνάδα, η στρατηγική σκέψη, η ικανότητα εξαπάτησης και η προσαρμοστικότητά του, στοιχεία που αποτελούν την καρδιά του ομηρικού χαρακτήρα, φαίνεται να υποχωρούν μπροστά στη σωματική δύναμη και στην πολεμική του εικόνα. Έτσι, ο ήρωας βρίσκεται, κατά τη Le Monde, «χιλιάδες μίλια» μακριά από τον Οδυσσέα των χιλίων τεχνασμάτων που περιγράφει ο Όμηρος.


Η φιλοδοξία που καταπίνει την ανθρώπινη διάσταση

Η γαλλική εφημερίδα διευκρινίζει ότι το ουσιαστικό πρόβλημα δεν βρίσκεται στις αντιδράσεις που προκάλεσαν ορισμένες επιλογές του καστ, όπως η παρουσία της Λουπίτα Νιόνγκο στον ρόλο της Ελένης. Η κριτική επικεντρώνεται στο γεγονός ότι οι χαρακτήρες παραμένουν διάφανοι και υποτονικοί. Ο Νόλαν φαίνεται να αφιερώθηκε τόσο ολοκληρωτικά στη δημιουργία ενός μνημειακού οράματος, ώστε δεν άφησε αρκετό χώρο στους ηθοποιούς και στις εσωτερικές συγκρούσεις των ηρώων του. Η «Οδύσσεια» είναι αναμφίβολα μία από τις πιο φιλόδοξες παραγωγές της χρονιάς, γυρισμένη εξ ολοκλήρου με κάμερες IMAX και με πρωταγωνιστή ένα από τα πιο ισχυρά καστ του σύγχρονου κινηματογράφου. Για τη Le Monde, ωστόσο, το οπτικό μεγαλείο δεν αρκεί. Η ταινία του Νόλαν μπορεί να εντυπωσιάζει τα μάτια και τα αυτιά, αλλά δυσκολεύεται να πλησιάσει την ψυχή, την ειρωνεία και την ανθρώπινη πολυπλοκότητα του Ομήρου.