Για τις συμπεριφορές που δοκιμάζουν την ψυχραιμία της, αλλά και για τις αρχές που ακολούθησε στην επαγγελματική της πορεία, μίλησε η Σύλβια Δεληκούρα. Η ηθοποιός παραδέχθηκε ότι δυσκολεύεται με ανθρώπους που καθυστερούν επειδή αποφεύγουν να αναλάβουν ευθύνες και περιμένουν πρώτα το λάθος κάποιου άλλου. Παράλληλα, εξήγησε ότι δεν επιδίωξε ποτέ να κερδίσει δουλειές μέσα από κολακείες ή σχέσεις συμφέροντος.

Διαβάστε: Σύλβια Δεληκούρα: "Έχω δει αδικία και έχω μιλήσει, το πλήρωσα" - Η εξομολόγηση για τη μητρότητα, την καριέρα και τις επιλογές της (Βίντεο)


Σύλβια Δεληκούρα: Η συνέντευξη με αφορμή το «Όχι άλλο κάρβουνο»

Η Σύλβια Δεληκούρα παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό ΟΚ! και στον δημοσιογράφο Αστέρη Κασιμάτη, με αφορμή τη συμμετοχή της στην καλοκαιρινή περιοδεία της επιθεώρησης «Όχι άλλο κάρβουνο» των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου. Στη συνέντευξη φωτογραφήθηκε μαζί με τον Γιώργο Χρανιώτη και μίλησε, μεταξύ άλλων, για τη μητρότητα, τις ανασφάλειες που άφησε πίσω της, αλλά και την ανάγκη που είχε από πολύ μικρή να βρίσκεται πάνω στη σκηνή. Όπως αποκάλυψε, ήδη από την ηλικία των τεσσάρων ετών έλεγε στους γονείς και στη γιαγιά της ότι ήθελε να γίνει ηθοποιός.

«Περιμένουν ο άλλος να κάνει πρώτος λάθος»

Όταν ρωτήθηκε τι την κάνει να χάνει την ψυχραιμία της στην καθημερινότητά της, η Σύλβια Δεληκούρα στάθηκε σε ένα συγκεκριμένο είδος επαγγελματικής συμπεριφοράς: την καθυστέρηση που δεν οφείλεται σε αδυναμία, αλλά στην απροθυμία ανάληψης ευθύνης. «Τελευταία έχω θέμα με όσους είναι αργοί στη δουλειά τους, όχι όμως από άποψη, αλλά επειδή δεν θέλουν να αναλάβουν μια ευθύνη ως προς την εκτέλεσή της. Περιμένουν ο άλλος να κάνει πρώτος λάθος», ανέφερε. Η ίδια παραδέχθηκε πως έχει συναντήσει παρόμοιες περιπτώσεις και στον δικό της επαγγελματικό χώρο, ωστόσο προσπαθεί πλέον να ελέγχει τον τρόπο με τον οποίο αντιδρά. «Έχω συναντήσει τέτοιους ανθρώπους στη δουλειά μου και κρατιέμαι να μην αντιδράω. Αυτή είναι η άσκηση που έχω βάλει στον εαυτό μου αυτόν τον καιρό», είπε χαρακτηριστικά.

Δεν θέλησε ποτέ να γίνει κόλακας

Αναφερόμενη στα πρώτα χρόνια της διαδρομής της, η ηθοποιός εξήγησε ότι εκείνο που την απασχολούσε περισσότερο ήταν να καταλάβουν τόσο οι συνάδελφοί της όσο και το κοινό ποια πραγματικά είναι καλλιτεχνικά. «Αυτό που πάντα ήθελα ήταν να δουν ποια πραγματικά είμαι. Με ενδιέφερε να υπάρχει αποδοχή από τους ανθρώπους που παίζουμε μαζί και να κυλάει σωστά η δουλειά», σημείωσε. Ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι δεν επιχείρησε ποτέ να δημιουργήσει σχέσεις με ανθρώπους του χώρου αποκλειστικά και μόνο επειδή θα μπορούσαν να τη βοηθήσουν επαγγελματικά. Δεν μπορούσα ποτέ να είμαι κόλακας, ούτε να κάνω παρέα με κάποιον επειδή θα είχα να κερδίσω κάτι από εκείνον, εννοώ δουλειά», υπογράμμισε.

«Δεν μπορείς να τα έχεις καλά με όλους»

Η Σύλβια Δεληκούρα επισήμανε ότι πλησιάζει έναν άνθρωπο μόνο όταν αισθάνεται πραγματική συμπάθεια ή ουσιαστική σύνδεση μαζί του. Για την ίδια, η επαγγελματική δικτύωση δεν μπορεί να στηρίζεται στην προσποίηση. «Πλησιάζω τον άλλον μόνο αν τον συμπαθώ ή πιστεύω ότι υπάρχει σύνδεση. Θεωρώ ότι δεν μπορείς να τα έχεις καλά με όλους», ανέφερε. Αυτό που την ενδιέφερε, όπως πρόσθεσε, ήταν να εδραιώσει το όνομά της μέσα από την ίδια τη δουλειά της και να γίνει γνωστή στο κοινό μέσω αξιόλογων ρόλων: «Με ένοιαζε όμως να εδραιωθεί το όνομά μου και να με γνωρίσει ο κόσμος μέσα από καλούς ρόλους».

Η ανασφάλεια που άφησε πίσω της

Στην ίδια συνέντευξη, η ηθοποιός αναφέρθηκε και στην ανάγκη εξωτερικής επιβεβαίωσης που ένιωθε σε μικρότερη ηλικία. Όπως παραδέχθηκε, περίμενε να ακούσει από τους άλλους τι αισθάνονταν για εκείνη, ώστε να αισθανθεί καλύτερα με τον εαυτό της. Πλέον, όμως, δηλώνει ότι δεν επιτρέπει στον εαυτό της να εξαρτάται από την αποδοχή των άλλων. «Ξέρω πολύ καλά ποια είμαι, ποια είναι τα αρνητικά μου και ποια τα θετικά μου», είπε, εξηγώντας ότι θέλει να μεταδώσει την ίδια αυτοπεποίθηση και στον γιο της.

Η στάση της απέναντι στην αδικία

Η αναφορά της στους ανθρώπους που αποφεύγουν τις ευθύνες συνδέεται και με μια ευρύτερη στάση που έχει επιλέξει να κρατά στον επαγγελματικό χώρο. Σε πρόσφατη τηλεοπτική της συνέντευξη είχε δηλώσει ότι, όταν βλέπει αδικία, δεν μπορεί να μείνει σιωπηλή, ακόμη κι αν η αντίδρασή της έχει κόστος. «Έχω δει αδικία και έχω μιλήσει και το έχω πληρώσει κιόλας», είχε αναφέρει, προσθέτοντας ότι ποτέ δεν κυνηγούσε αποκλειστικά πρωταγωνιστικούς ρόλους, αλλά προτιμούσε έναν ουσιαστικό δεύτερο ρόλο από μια θέση χωρίς καλλιτεχνικό ενδιαφέρον.