Δέκα χρόνια έχουν συμπληρώθηκαν από τον θάνατο του Ανδρέα Μπάρκουλη, με την απουσία του να παραμένει έντονη για τους ανθρώπους που τον αγάπησαν. Ανάμεσά τους και ο γιος του, Νίκος Μπάρκουλης, ο οποίος θέλησε να τιμήσει τη μνήμη του πατέρα του με μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση. «Και τι δεν θα έδινα να πάρω άλλη μια αγκαλιά», έγραψε χαρακτηριστικά σε ανάρτηση που έκανε στα κοινωνικά δίκτυα, αναφερόμενος στην απουσία του πατέρα του η οποία, όπως εξομολογήθηκε, παραμένει ακόμη βαθιά και οδυνηρή, παρά το πέρασμα του χρόνου.

 

Νίκος Μπάρκουλης: Αυτή η ημερομηνία είναι σκαλισμένη μέσα στην ψυχή μου

Ο γιος του Ανδρά Μπάρκουλη σημείωσε στη συνέχεια πως, μπορεί τα χρόνια να περνούν και κάποιες αναμνήσεις να ξεθωριάζουν, όμως οι φωτογραφίες και οι ταινίες του εξακολουθούν να κρατούν ζωντανά τα χαρακτηριστικά του, το βλέμμα και το χαμόγελό του. «10 Χρόνια μετά.. Και ακόμα όταν πάω να μιλήσω ή να γράψω για εσένα μέσα μου πονάω..», έγραψε αρχικά, τονίζοντας πως η συγκεκριμένη ημέρα κάθε χρόνο ξυπνά μέσα του τα ίδια δύσκολα συναισθήματα.

«Αυτή η ημερομηνία είναι σκαλισμένη μέσα στην ψυχή μου», σημείωσε χαρακτηριστικά εκφράζοντας το παράπονό του για όλα όσα χρειάστηκε να αντιμετωπίσει μεγαλώνοντας χωρίς τον πατέρα του στο πλευρό του, αναγνωρίζοντας πως πολλές φορές αναγκάστηκε να μάθει μόνος του όσα θα ήθελε να είχε διδαχθεί από εκείνον.

 

Η ανάρτηση του Νίκου Μπάρκουλη

«10 Χρόνια μετά.. Και ακόμα όταν πάω να μιλήσω ή να γράψω για εσένα μέσα μου πονάω..

Σιγά σιγά η εικόνα που είχα από εσένα αρχίζει και θολώνει όσο περνάνε τα χρόνια, μερικές φορές σκέφτομαι το πόσο τυχερός είμαι που μπορώ απλά να γράψω το όνομα σου στο ίντερνετ και απλά να σε δω ή να ανοίξω τυχαία την τηλεόραση και να πετύχω μια ταινία σου... έτσι λίγο να θυμηθώ το όμορφο πρόσωπο σου, το καθηλωτικό βλέμμα σου και αυτό το χαμόγελο που έφερνε χαρά σε όποιον το κοίταγε… κάθε χρόνο αντί να γίνεται πιο εύκολο καταλήγει να είναι η ίδια μέρα που ήταν πριν 10 χρόνια, αυτός ο εφιάλτης είναι σαν να μην σταματά ποτέ και αυτή η ημερομηνία είναι σκαλισμένη μέσα στην ψυχή μου.

Ξέρεις μερικές φορές θέλω να γυρίσω και να σε κατηγορήσω για τα πάντα, το ότι έπρεπε να τα μάθω όλα μόνος μου, ότι έπρεπε να ξεπεράσω τόσα δύσκολα πράγματα μόνος μου, πώς να ξυριστώ πώς να φερθώ σε μια κοπέλα, να μου πάρεις το πρώτο μου αμάξι να με προστατεύσεις όταν όλα αυτά όρνια γύρω μου ερχόντουσαν να με κατασπαράξουν και πιο πολύ από όλα που με άφησες μόνο μου με την μαμά. Πόσο εγωιστής έστω που το γράφω αυτό ε; Συγνώμη απλά μου λείπεις… και τι δεν θα έδινα να πάρω άλλη μια αγκαλιά… Και τι δεν θα έδινα..» γράφει ο γιος του Ανδρέα Μπαρκουλη.