Για τη βαθιά θλίψη που σημάδεψε τα παιδικά της χρόνια και τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε η απώλεια του πατέρα της στη μετέπειτα πορεία της μίλησε η Βάσια Παναγοπούλου. Η ηθοποιός αποκάλυψε πως έχασε τον πατέρα της στην τρυφερή ηλικία των 10 ετών, ένα γεγονός που άλλαξε ριζικά τη ζωή της ίδιας και της οικογένειάς της.Μιλώντας στο περιοδικό «Λοιπόν», η ίδια αναπόλησε τα πρώτα χρόνια της στη Μυτιλήνη και την απότομη αλλαγή όταν η μητέρα της αποφάσισε να μετακομίσουν στην Αθήνα. Όπως εξήγησε, η εγκατάσταση στο Καλαμάκι ήταν μια δύσκολη προσαρμογή, με μόνη της παρηγοριά την επαφή με τη θάλασσα, ενώ η απουσία του πατέρα της σφράγισε ολόκληρη εκείνη την περίοδο.

Βάσια Παναγοπούλου: Η υποκριτική ως καταφύγιο και το ανεπούλωτο τραύμα

Αναλογιζόμενη τις επιλογές της, η Βάσια Παναγοπούλου εκτίμησε πως η απόφασή της να ασχοληθεί με το θέατρο ήταν ένας τρόπος να διαχειριστεί το συναισθηματικό κενό. Παρά το γεγονός ότι είχε περάσει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, επέλεξε να ακολουθήσει την υποκριτική και να γραφτεί στη Δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη, μια απόφαση που αρχικά απογοήτευσε τη μητέρα της. Παρότι η τέχνη και η πορεία της στο επάγγελμα τη βοήθησαν να επεξεργαστεί τα συναισθήματά της, η ηθοποιός εξομολογήθηκε πως το αίσθημα της απώλειας παραμένει ζωντανό μέχρι σήμερα, αποτελώντας ένα κομμάτι του εαυτού της που συνεχίζει να την πονά.