Επτά χρόνια συμπληρώθηκαν σήμερα, Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, από τον αιφνίδιο θάνατο του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και η μονάκριβη κόρη του, Μαρία Κλάρα, μίλησε για τον άνθρωπο πίσω από τον σπουδαίο τραγουδοποιό. Στη σπάνια εξομολόγησή της στο «Στούντιο 4» της ΕΡΤ1 θυμήθηκε έναν πατέρα βαθιά τρυφερό και εκφραστικό, αλλά και τις μικρές καθημερινές ιδιοτροπίες του. Και παραδέχθηκε ότι, ενώ μεταξύ τους ειπώθηκαν πολλά «σ’ αγαπώ», αισθάνεται ακόμη πως έμεινε ένα «ευχαριστώ» που δεν πρόλαβε να του πει.

Διαβάστε: Ο Γιάννης Ζουγανέλης συνόδευσε τη νύφη στην εκκλησία: Συγκίνηση στον γάμο της Μαρίας Κλάρας Μαχαιρίτσα στην Τήνο (Βίντεο)


Μαρία Κλάρα Μαχαιρίτσα: «Χορτάσαμε από “σ’ αγαπώ”»

Μιλώντας στη Φάνη Πλατσατούρα για το «Στούντιο 4», η Μαρία Κλάρα Μαχαιρίτσα στάθηκε σε εκείνο που θεωρεί σήμερα σημαντικότερο στη σχέση με τον πατέρα της: δεν άφησαν την αγάπη τους ανείπωτη. «Το “σ’ αγαπώ” πρόλαβα να του το πω. Χορτάσαμε από “σ’ αγαπώ”. Το “ευχαριστώ”, όχι», εξομολογήθηκε. Υπήρξε, ωστόσο, όπως θυμήθηκε, μία κάρτα που του είχε γράψει στην τελευταία του γιορτή και την οποία βρήκε ξανά πρόσφατα καθώς τακτοποιούσε κούτες λόγω μετακόμισης. Σε εκείνη του είχε γράψει κάτι που σήμερα αποκτά διαφορετικό βάρος: «Σ’ ευχαριστώ που είμαι κόρη σου». Η ίδια εξήγησε ότι θεωρεί πλέον ακόμη και τη δύσκολη απόφασή της να μιλά δημόσια για τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και το έργο του ως έναν τρόπο να του απευθύνει εκ των υστέρων εκείνο το «ευχαριστώ».

«Ήταν πολύ τρυφερός μπαμπάς»

Η εικόνα που περιέγραψε δεν ήταν εκείνη του αναγνωρίσιμου καλλιτέχνη πάνω στη σκηνή, αλλά του πατέρα μέσα στο σπίτι. Όπως είπε, τη φώναζε «Μαράκι», «αστέρι μου» και «κουκλίτσα μου». «Ήταν πολύ τρυφερός μπαμπάς. Πάρα πολύ. Πολύ εκφραστικός», θυμήθηκε, προσθέτοντας ότι αυτή η εξωστρέφεια των συναισθημάτων του δεν περιοριζόταν στη σχέση τους. Ήταν εκφραστικός και με τους ανθρώπους που αγαπούσε γενικότερα, χωρίς να φοβάται μήπως παρεξηγηθεί. Παράλληλα, περιέγραψε έναν άνθρωπο χωρίς έντονο ανταγωνισμό ή κτητικότητα, χαρακτηριστικό που θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό για κάποιον που έζησε τόσες δεκαετίες μέσα στον καλλιτεχνικό χώρο.


Η αφηρημάδα, οι φωνές και οι συγγνώμες

Η Μαρία Κλάρα δεν επιχείρησε να δημιουργήσει μια εξιδανικευμένη εικόνα του πατέρα της. Μίλησε και για εκείνα που την εκνεύριζαν όταν ζούσαν μαζί: την αφηρημάδα του, τον αυθορμητισμό του και την τάση του να λειτουργεί χωρίς να πολυσκέφτεται τους κανόνες. Θυμήθηκε χαρακτηριστικά ταξίδια τους στην Ιταλία, όπου μπορούσε να δει κάτι που τον εντυπωσίαζε, να σταματήσει το αυτοκίνητο σχεδόν επιτόπου και να κατέβει για να το φωτογραφίσει. Ήταν επίσης, όπως είπε, «πολύ φωνακλάς». Όταν θύμωνε, μπορούσε να πει πράγματα για τα οποία αμέσως μετά μετάνιωνε βαθιά. Το σημαντικό για εκείνη ήταν ότι δεν δυσκολευόταν να παραδεχθεί το λάθος του. «Εννοείται ήταν από τους ανθρώπους που μετά θα παραδεχόταν το λάθος του και θα ζητούσε συγγνώμη, γιατί ήταν ακομπλεξάριστος», είπε.

Η φωνή του παραμένει δύσκολη ακόμη και σήμερα

Επτά χρόνια δεν ήταν αρκετά για να κάνει εύκολη την επαφή της με το έργο του. Η Μαρία Κλάρα παραδέχθηκε ότι εξακολουθεί να της είναι πολύ επίπονο να ακούει τα τραγούδια του, να μιλά δημόσια για εκείνον ή να βρίσκεται σε συναυλίες αφιερωμένες στη μνήμη του. Δεν είναι η πρώτη φορά που το εξομολογείται. Το 2022 είχε δηλώσει ότι η απουσία του πατέρα της «δεν συνηθίζεται» και ότι το να ακούει τη φωνή του μέσα από τα τραγούδια εξακολουθεί να είναι δυσβάσταχτο. Είχε αποκαλύψει μάλιστα ότι το αγαπημένο της τραγούδι είναι τα «Μάτια», το οποίο είχε γραφτεί για εκείνη. Σήμερα φαίνεται να έχει βρει έναν διαφορετικό τρόπο να αντιμετωπίζει αυτό το βάρος: όχι επειδή ο πόνος έχει φύγει, αλλά επειδή η διατήρηση του έργου του μπορεί να λειτουργήσει ως προσωπική πράξη ευγνωμοσύνης.



«Ήμασταν οι δυο μας» στην τελευταία του ημέρα

Η σχέση πατέρα και κόρης αποκτά ακόμη μεγαλύτερο συναισθηματικό βάρος από κάτι που η Μαρία Κλάρα είχε αποκαλύψει σε παλαιότερη συνέντευξή της. Την τελευταία ημέρα της ζωής του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα βρισκόταν μαζί του. «Ο πατέρας μου επέμενε να είμαι εκεί, την ημέρα που τελικά έφυγε ήμασταν οι δυο μας», είχε πει το 2022, προσθέτοντας ότι αισθανόταν ευλογημένη που βρέθηκε δίπλα του στην τελευταία του στιγμή. Ήταν επίσης τότε που είχε χαρακτηρίσει τον πατέρα της «πρώτο και μεγαλύτερο έρωτά» της.

Η τελευταία νύχτα στον Πτελεό

Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας έφυγε ξαφνικά από τη ζωή τα ξημερώματα της 9ης Σεπτεμβρίου 2019, στο σπίτι του στον Πτελεό Μαγνησίας, έναν τόπο με τον οποίο ήταν βαθιά συνδεδεμένος. Υπέστη καρδιακή προσβολή και, παρά τις προσπάθειες που ακολούθησαν, δεν κατέστη δυνατό να κρατηθεί στη ζωή. Η είδηση είχε προκαλέσει τότε ιδιαίτερη συγκίνηση και στη Μαγνησία, καθώς ο τραγουδοποιός είχε γεννηθεί στις 5 Νοεμβρίου 1956 στη Νέα Ιωνία του Βόλου και είχε ισχυρούς δεσμούς με τον τόπο. Λίγο πριν από τον θάνατό του είχε εμφανιστεί σε συναυλία με τον Νίκο Πορτοκάλογλου και είχε επιστρέψει στο σπίτι του στον Πτελεό για λίγη ξεκούραση.

Από τη Νέα Ιωνία και τους Τερμίτες σε μια ολόκληρη εποχή του ελληνικού τραγουδιού

Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας είχε ξεκινήσει την πορεία του στα μέσα της δεκαετίας του ’70. Δημιούργησε αρχικά τους P.L.J. Band, που αργότερα εξελίχθηκαν στους Τερμίτες, ένα από τα σημαντικότερα ελληνικά rock συγκροτήματα της εποχής. Από το 1989 ακολούθησε προσωπική διαδρομή και έγραψε τραγούδια που πέρασαν στην κοινή μνήμη: «Διδυμότειχο Blues», «Ρίξε κόκκινο στη νύχτα», «Μικρός Τιτανικός», «Νότος», «Ένας Τούρκος στο Παρίσι», «Έλα ψυχούλα μου». Η ΕΡΤ τον έχει χαρακτηρίσει έναν από τους σημαντικούς και επιδραστικούς δημιουργούς της γενιάς του, με μια διαδρομή που ένωσε το rock, το έντεχνο και το τραγούδι ευρείας απήχησης. Για το κοινό αυτή είναι η μεγάλη παρακαταθήκη. Για τη Μαρία Κλάρα, όμως, πίσω από όλα αυτά εξακολουθεί να βρίσκεται εκείνος ο άνθρωπος που τη φώναζε «Μαράκι» και «αστέρι μου». Και ίσως γι’ αυτό η πιο δυνατή φράση της σημερινής συνέντευξης δεν αφορά κάποιο τραγούδι, κάποια συναυλία ή την καριέρα του. Αφορά κάτι πολύ πιο απλό: «Χορτάσαμε από “σ’ αγαπώ”». Το «ευχαριστώ» που θεωρεί ότι δεν πρόλαβε να πει όσο ήθελε, το λέει πλέον μέσα από τη φροντίδα της μνήμης και του έργου του.