Με μια σειρά από εικόνες μιας άλλης εποχής μίλησε ο Πέτρος Πολυχρονίδης για τον Γιώργο Μαζωνάκη, τον άνθρωπο που γνώρισε πολύ πριν γίνει ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού. Οι δυο τους μεγάλωσαν στην ίδια πολυκατοικία και στην ίδια αυλή στη Νίκαια, με τον παρουσιαστή να θυμάται τον Μαζωνάκη να τραγουδά, να στήνει αυτοσχέδιες παραστάσεις και να δηλώνει από παιδί πως η ζωή του θα ήταν συνδεδεμένη με την τέχνη.

Διαβάστε: Πέτρος Πολυχρονίδης για Μαζωνάκη: "Νιώθω ότι τώρα η οικογένειά του δεν πρόλαβε να τον σηκώσει όρθιο, αλλά ήταν πάντα εκεί" (Βίντεο)


Πολυχρονίδης για Μαζωνάκη: «Μεγαλώσαμε ακριβώς στην ίδια πολυκατοικία»

Καλεσμένος τη Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου στην εκπομπή «Πρώτος Καφές με τη Ζήνα», ο Πέτρος Πολυχρονίδης περιέγραψε πώς γνωρίστηκαν οι δύο οικογένειες. «Όταν οι γονείς μου μετανάστευσαν στην Αθήνα, έτυχε να μείνουν στην ίδια πολυκατοικία, στο ίδιο μέρος, στην ίδια αυλή με την οικογένεια του Μανώλη του Μαζωνάκη, την Κλειώ, τη Βάσω, τον Γιώργο και τη Μαρία», είπε. Όταν αργότερα ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε από τη γειτονιά και ξεκίνησε την επαγγελματική του διαδρομή, η σχέση άλλαξε, χωρίς όμως να χαθεί. «Για μένα ήταν ο Γιώργος από τη γειτονιά. Μεγαλώσαμε μαζί ακριβώς στην ίδια πολυκατοικία», ανέφερε ο παρουσιαστής, θυμίζοντας ότι ο τραγουδιστής τον προσκαλούσε αργότερα στις πρεμιέρες και στα γενέθλιά του.

«Αυτός ο άνθρωπος γεννήθηκε καλλιτέχνης»

Η πιο έντονη ανάμνηση του Πέτρου Πολυχρονίδη είναι ένας Γιώργος Μαζωνάκης που από πολύ μικρός αναζητούσε συνεχώς τρόπους να δημιουργεί και να διασκεδάζει τους ανθρώπους γύρω του. «Δεν θυμάμαι τίποτα από τον Γιώργο Μαζωνάκη, που ήταν έξι χρόνια μεγαλύτερός μου, από το να προσφέρει διασκέδαση», είπε. Τον θυμάται να τραγουδά στις οικογενειακές γιορτές, να οργανώνει αυτοσχέδιες θεατρικές παραστάσεις και κουκλοθέατρο και να μιλά από παιδί για την επιθυμία του να ασχοληθεί με την τέχνη. «Δεν υπήρχε καμία περίπτωση, μου έλεγε, “εγώ θα κάνω τέχνη”. Και το έλεγε από μικρός. Εμείς γελάγαμε. Δεν καταλαβαίναμε τι μας έλεγε». Ο Πολυχρονίδης είχε μοιραστεί λίγες ημέρες νωρίτερα και μια χαρακτηριστική ιστορία από το καλοκαίρι του 1984. Ο 12χρονος τότε Μαζωνάκης είχε φτιάξει με τους φίλους του ένα κουκλοθέατρο στην αυλή και ζητούσε από τα παιδιά δύο δραχμές για να παρακολουθήσουν. Όταν ο εξάχρονος Πέτρος τον ρώτησε γιατί έπρεπε να πληρώσουν, εκείνος του απάντησε: «Εδώ θα κάνουμε τέχνη, Πετράκο. Αυτό οι μεγάλοι το πληρώνουν».

Το Ευρωμπάσκετ του ’87 και οι νύχτες στις ταράτσες

Ανάμεσα στις εικόνες που διατηρεί ζωντανές στη μνήμη του είναι και ο θρίαμβος της Εθνικής μπάσκετ το 1987. «Έχω πανηγυρίσει και έχω βγάλει τη φωνή μου στο Ευρωμπάσκετ του ’87, στη μοναδική έγχρωμη τηλεόραση που είχαμε στην πολυκατοικία μας, που την είχε η οικογένεια Μαζωνάκη, μαζί με τον Γιώργο να φωνάζουμε για τον Γκάλη, τον Γιαννάκη και τα άλλα παιδιά». Θυμήθηκε επίσης τους μεγάλους καύσωνες της δεκαετίας του ’80, όταν οι οικογένειες ανέβαιναν στις ταράτσες της πολυκατοικίας για να κοιμηθούν και να περάσουν μαζί τις ζεστές νύχτες.

«Ακούγαμε τα τραγούδια δύο χρόνια πριν από τον φωταγωγό»

Από τις πιο χαρακτηριστικές αναμνήσεις του είναι ο φωταγωγός της πολυκατοικίας, από τον οποίο άκουγαν τη φωνή του Μαζωνάκη πολύ πριν τα τραγούδια φτάσουν στο κοινό. «Δεν υπάρχει τραγούδι που δεν το έχω ακούσει δύο χρόνια πριν από τον φωταγωγό», είπε. Οι άνθρωποι της γειτονιάς τον ακολούθησαν και στα πρώτα του επαγγελματικά βήματα, στα μικρά μαγαζιά της Νίκαιας και της Κοκκινιάς. «Ήμασταν πολύ χαρούμενοι που είχαμε έναν τραγουδιστή στη γειτονιά μας. Πόσω μάλλον μετά που έγινε τεράστιο όνομα. Ήμασταν περήφανοι και είμαστε ακόμα περήφανοι για ό,τι έκανε».

Ο Πέτρος Πολυχρονίδης θυμήθηκε τα παιδικά του χρόνια με τον Γιώργο Μαζωνάκη στην ίδια πολυκατοικία στη Νίκαια, τις βραδιές στις ταράτσες, τα τραγούδια στον φωταγωγό και έναν άνθρωπο που, όπως είπε, «γεννήθηκε καλλιτέχνης».


«Ήταν πάντα εκεί για να τον σηκώνουν»

Ο Πέτρος Πολυχρονίδης θέλησε παράλληλα να μιλήσει και για μια πλευρά του Γιώργου Μαζωνάκη που, όπως υποστήριξε, δεν γινόταν συχνά γνωστή. Αναφέρθηκε στη βοήθεια που προσέφερε σε συνεργάτες και ανθρώπους του περιβάλλοντός του, σημειώνοντας ότι πολλά από αυτά δεν δημοσιοποιήθηκαν ποτέ. Ιδιαίτερα φορτισμένος ήταν όταν μίλησε για την οικογένεια του τραγουδιστή, την οποία γνώριζε από τα παιδικά του χρόνια. «Από τις πιο αγαπημένες και δεμένες οικογένειες που έχω γνωρίσει ποτέ. Είναι απερίγραπτη η αγάπη που έδωσαν ο πατέρας, η μητέρα του και οι δύο αδερφές του σε αυτόν τον άνθρωπο», είπε. Και κατέληξε: «Ήταν πάντα εκεί για να τον σηκώνουν όρθιο και να τον κρατούν και νιώθω ότι απλά τώρα δεν πρόλαβαν να το κάνουν».