Μια ιδιαίτερα προσωπική πλευρά της καθημερινότητάς της με την κόρη της, Κοραλία, αποκάλυψε η Κλέλια Ρένεση, μιλώντας για τον τρόπο με τον οποίο ένα μικρό παιδί αντιλαμβάνεται τη δημοσιότητα της μητέρας του. Η γνωστή ηθοποιός περιέγραψε περιστατικά από τις κοινές τους εξόδους, εξηγώντας γιατί προσπαθεί να διδάξει στην κόρη της ότι η αναγνωρισιμότητα δεν αποτελεί προνόμιο και ότι η προσοχή των άλλων δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Διαβάστε: Κλέλια Ρένεση: "Έχω βρεθεί σε πλαίσιο εκφοβισμού και βίας" - "Τι συμβαίνει με τους άντρες και λυσσάνε τόσο πολύ με τη βία προς τις γυναίκες;" (Βίντεο)



Κλέλια Ρένεση: «Κοραλία, στους ανθρώπους δεν εκβιάζουμε το ενδιαφέρον τους»

Η Κλέλια Ρένεση παραχώρησε συνέντευξη στη Reallife και στη δημοσιογράφο Κορύνα Μανταγάρη, με αφορμή τη συμμετοχή της στη δραματική σειρά εποχής του ΑΝΤ1 «Ντέρτι». Μιλώντας για την κόρη της, η οποία φοιτά στη Β΄ Δημοτικού, εξήγησε ότι βρίσκεται πλέον σε μια ηλικία κατά την οποία αρχίζει να αντιλαμβάνεται περισσότερο τις κοινωνικές σχέσεις και τον τρόπο με τον οποίο την αντιμετωπίζουν οι άλλοι. Όπως παραδέχθηκε, η Κοραλία δεν είναι ακόμη σε θέση να κατανοήσει πλήρως γιατί άγνωστοι άνθρωποι αναγνωρίζουν τη μητέρα της και της δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Μάλιστα, αποκάλυψε ένα χαρακτηριστικό περιστατικό από τις κοινές τους εξόδους. «Όταν πάμε σε ένα μαγαζί να ψωνίσουμε και δεν μας δώσει σημασία η πωλήτρια, της λέει: “Αυτή είναι η μαμά μου, την έχετε δει;”», ανέφερε η ηθοποιός. Η ίδια εξήγησε ότι σε ανάλογες περιπτώσεις παρεμβαίνει, προσπαθώντας να δώσει στην κόρη της ένα ουσιαστικό μάθημα. «Κοραλία, στους ανθρώπους δεν εκβιάζουμε το ενδιαφέρον τους», είναι η φράση που της επαναλαμβάνει.


«Τραβά μια προσοχή που δεν της αναλογεί»

Η Κλέλια Ρένεση παραδέχθηκε ότι η δημοσιότητά της επηρεάζει αναπόφευκτα και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η κόρη της, ακόμη και στο σχολικό περιβάλλον. «Πολλοί άνθρωποι την αντιμετωπίζουν αλλιώς, γιατί είναι η κόρη μου», σημείωσε, εξηγώντας ότι συμμαθητές της Κοραλίας σχολιάζουν συχνά το γεγονός ότι η μητέρα της είναι γνωστή ηθοποιός. Ωστόσο, η ίδια θεωρεί σημαντικό να διαχωρίζει το παιδί την προσωπική του αξία από την αναγνωρισιμότητα του γονέα του. «Τραβά μια προσοχή που δεν της αναλογεί, δεν έχει κάνει κάτι η Κοραλία για να την τραβήξει», τόνισε χαρακτηριστικά. Η ηθοποιός εξήγησε ότι η κόρη της διανύει μια περίοδο κατά την οποία την ενδιαφέρει περισσότερο η γνώμη των άλλων, με αποτέλεσμα κάποιες φορές να χρησιμοποιεί αυθόρμητα τη δημοσιότητα της μητέρας της για να κερδίσει την προσοχή.

Οι δυσκολίες της μητρότητας και τα πολύωρα γυρίσματα

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η Κλέλια Ρένεση μίλησε για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην προσπάθειά της να συνδυάσει την ανατροφή της κόρης της με τις απαιτητικές επαγγελματικές της υποχρεώσεις. Όπως εξήγησε, η καθημερινότητά της χαρακτηρίζεται από συνεχείς αλλαγές, χωρίς σταθερό πρόγραμμα, γεγονός που απαιτεί προσαρμοστικότητα και από τις δύο. «Η Κοραλία έχει μάθει να ελίσσεται, έχω μάθει και εγώ να την προετοιμάζω και να τη φέρνω κοντά», ανέφερε. Γι' αυτό και αρκετές φορές παίρνει την κόρη της μαζί στα γυρίσματα, ώστε να γνωρίζει καλύτερα το περιβάλλον στο οποίο εργάζεται η μητέρα της. Η μικρή, μάλιστα, δεν διστάζει να σχολιάζει τις ερμηνείες της, λέγοντάς της με αυθορμητισμό: «Μαμά, θα τραγουδήσεις αυτό το τραγούδι; Για πάμε. Δεν το λες καλά εκεί…». Υπάρχουν, ωστόσο, ημέρες που οι συνθήκες των γυρισμάτων δεν επιτρέπουν την παρουσία της Κοραλίας. Τότε η ηθοποιός της εξηγεί ότι πρέπει να παραμείνει στο σπίτι, καθώς δεν θα μπορεί να έχει την απαραίτητη προσοχή στραμμένη επάνω της.

«Δεν με ενδιαφέρει να ανοίγουν οι πόρτες για να περάσω»

Η Κλέλια Ρένεση στάθηκε και στη δική της αντίληψη για την αναγνωρισιμότητα, επισημαίνοντας ότι ο ρόλος ενός ηθοποιού είναι να επικοινωνεί με το κοινό μέσα από τις ιστορίες που αφηγείται. Όπως εξήγησε, η τηλεόραση δημιουργεί συχνά μια ιδιαίτερη οικειότητα ανάμεσα στον καλλιτέχνη και στους τηλεθεατές, οι οποίοι αισθάνονται ότι γνωρίζουν προσωπικά τον άνθρωπο που βλέπουν στην οθόνη τους. Για την ίδια, όμως, αυτή η σχέση έχει συγκεκριμένα όρια και δεν πρέπει να μετατρέπεται σε απαίτηση ιδιαίτερης μεταχείρισης. «Εγώ θέλω να ακούσουν την ιστορία που τους λέω, να τους κάνει κάπως καλύτερη τη ζωή και την καρδιά τους. Δεν με ενδιαφέρει να ανοίγουν οι πόρτες να περάσω», κατέληξε.