EnΟι όροι Μητσοτάκη προς τους αγρότες, η ψυχραιμία του Χρυσοχοΐδη, η διπλή ανάγνωση των δημοσκοπήσεων και η αγωνία στην Τράπεζα Πειραιώς
Οι όροι Μητσοτάκη προς τους αγρότες
Οι χθεσινοβραδινές εξελίξεις με την επιστολή αγροτών προς τον υπουργό Τσιάρα δείχνουν ότι μετά από εβδομάδες κινητοποιήσεων δημιουργούνται δύο σχετικά «ισοβαρείς» τάσεις ανάμεσα στους συνδικαλιστές. Από τη μία είναι οι «σκληροί» που ζητούν συνέχιση των μπλόκων και από την άλλη εκείνοι που αντιλαμβάνονται πως ότι ήταν να πάρουν, το πήραν, ζητώντας απευθείας συνάντηση με τον αρχηγό Κυριάκο. Η αναλογία μεταξύ των δύο «μπλοκ» κυμαίνεται στο 60-40, ωστόσο από χθες το μεσημέρι κάτι μου λέει ότι η δεύτερη τάση κερδίζει διαρκώς έδαφος. Ως προς το αίτημα για συνάντηση με τον αρχηγό Κυριάκο, χθες αργά το βράδυ η πηγή μου από την πλαϊνή πόρτα του Μαξίμου έβγαλε «λαβράκι». Όπως με ενημέρωσε, ο πρωθυπουργός είναι θετικός να «πάρει επάνω του» τη διαπραγμάτευση, υπό δύο πολύ απλούς και καθαρούς όρους: Πρώτον, αυτό να γίνει με ανοιχτούς τους δρόμους, και δεύτερον, η συζήτηση να γίνει με όλους τους συνδικαλιστές και όχι με ένα κομμάτι αυτών. Κοινώς, συζήτηση χωρίς εκβιασμούς, που θα εκφραστεί «το όλον» των αγροτοσυνδικαλιστών. Σε κάθε άλλη περίπτωση, οι αγρότες θα συνεχίσουν να συνομιλούν με τον Τσιάρα. Εδώ που τα λέμε και εγώ στη θέση του προέδρου Μητσοτάκη, αντίστοιχους όρους θα έθετα αν και δεν θα απέκλεια να ήμουν ολίγον πιο ζωηρός.
! Πάντως μετά τη χθεσινοβραδινή εξέλιξη αν μου ζητούσε κάποιος να το παίξω στο στοίχημα, θα στοιχημάτιζα υπέρ της προοπτικής ακόμη και μέσα στο Σαββατοκύριακο να δούμε τους αγρότες, αφού προηγουμένως έχουν φύγει από τα μπλόκα να διαβαίνουν το κατώφλι του Μαξίμου.
Αλλαγή στρατηγικής από Μαξίμου
Τελικώς αυτό που συνέβη με τους αγρότες ήταν το αναμενόμενο. Βγήκε η κυβέρνηση και εξειδίκευσε τα ήδη ανακοινωμένα μέτρα από τη μία και βγήκαν από την άλλη αυτοί οι φοβεροί και τρομεροί των μπλόκων και είπαν ένα μεγαλοπρεπές «ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρουμε». Και τώρα μένει στην κυβέρνηση να αποφασίσει πώς θα κινηθεί από δω και πέρα, προκειμένου να αποδείξει ότι εξακολουθεί να υφίσταται η Ελλάδα ως κρατική οντότητα. Όχι τίποτα άλλο δεν νομίζω να υπάρχει χώρα σε αυτόν τον πλανήτη που να «κόβεται» στα τέσσερα και η κυβέρνηση απλώς να παρακολουθεί αυτούς που την έκοψαν. Αν και όπως γνωρίζετε δεν έχω επαφή με αυτό που λέμε κεντρική κυβέρνηση, παρόλα αυτά κατάφερα να μάθω ότι το παρήγορο στην όλη ιστορία είναι ότι εντός του Μαξίμου, υπάρχει πλέον κοινή γραμμή. Όλοι, συμπεριλαμβανομένου και του προέδρου Μητσοτάκη κρίνουν σκόπιμο η κυβέρνηση να αλλάξει ρότα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι από σήμερα θα ξεκινήσουν να καταγράφονται οι παραβάσεις που προβλέπει ο ΚΟΚ, ενώ θα υπάρξουν κινήσεις σε σχέση με τους αγρότες που αποδεδειγμένα έχουν κατασπαταλήσει χρήματα. Προσωπικά θεωρώ ότι και άργησαν, αφού το προφανές και το πολιτικά ορθό θα ήταν μετά το όχι των αγροτών να συναντήσουν τον Μητσοτάκη, η κυβέρνηση να έδειχνε τα δόντια της. Τότε όμως κάποιοι εντός του Μαξίμου φοβήθηκαν (λέει) τη σύγκρουση, εξέλιξη αναπόφευκτη από τις εξελίξεις. Για άλλη μια φορά έχει χαθεί χρόνος για να καταλήξει στο προφανές και κυρίως σε αυτό που έπρεπε από την αρχή να έχει γίνει.
Επέμβαση από Χρυσοχοΐδη
Αν και η αρχική ιδέα είναι να ξεκινήσει η αντιμετώπιση με κάτι πιο light, από μια καλή περιφερική πηγή μαθαίνω ότι ο υπουργός Χρυσοχοΐδης, έχει επεξεργαστεί και ένα πιο επιθετικό σχέδιο στην περίπτωση που οι αγρότες επιχειρήσουν να «κόψουν» την χώρα στα δύο. Κι όταν λέμε περί σχεδίου μην φανταστείτε ότι θα δούμε την αστυνομία να πηγαίνει σε όλα τα μπλόκα. Αυτό εκτός από ανέφικτο, είναι και σχετικά επικίνδυνο. Εκεί που θα υπάρξει δράση και μάλιστα άμεση, είναι στα σημεία που οι αγρότες θα επιδιώξουν να χωρίσουν την Ελλάδα στα δύο. Πάντως, μιας που τα κουβεντιάζουμε, σπεύδω να σημειώσω, για όση αξία μπορεί να έχει, ότι ο υπουργός Μιχάλης, είναι πολύ πιο ψύχραιμος από τους υπόλοιπους της κυβέρνησης, θεωρώντας ότι πρώτον δεν έχει γίνει κάτι φοβερό, και δεύτερον ότι τις επόμενες μέρες θα επέλθει (αν δεν έχει συμβεί ήδη) κόπωση στο κίνημα των μπλόκων.
Η διπλή ανάγνωση των δημοσκοπήσεων
Το επιχείρημα που άκουσα σε σχέση με την καθυστέρηση που επέδειξε η λαοπρόβλητη κυβέρνηση του προέδρου Μητσοτάκη, σε σχέση με την αντιμετώπιση των μπλόκων, έχει να κάνει με κάτι ποσοστά που κατέγραψαν οι δημοσκοπήσεις, σύμφωνα με τα οποία το 60% και βάλε του κόσμου, αντιμετώπιζε με συμπάθεια τους αγρότες. Αν κατάλαβα καλά, οι υπέρμαχοι της συμπερίληψης που κατοικοεδρεύουν στο Μαξίμου, έκριναν ότι θα ήταν λάθος μέσα στις γιορτές να επιβληθεί ο νόμος. Ακούγοντας τη συγκεκριμένη επιχειρηματολογία, θυμήθηκα (δεν ξέρω πως) ότι την εποχή που αποφασίστηκε η ψήφιση του νόμου για την ισότητα στο γάμο, οι δημοσκοπήσεις κατέγραφαν ότι το 90% των Nεοδημοκρατών και το 70% του συνόλου διαφωνούσε με το επίμαχο νομοθέτημα. Παρόλα αυτά τότε ο πρόεδρος Μητσοτάκης, πήγε κόντρα στο ρεύμα, παρά το γεγονός ότι εκ των υστέρων αποδείχθηκε, ότι επρόκειτο περί μιας καταστροφικής (πολιτικά πάντα ομιλώ) επιλογής. Τα γράφω αυτά γιατί κάποια στιγμή οφείλουν εκεί στην κυβέρνηση να αποφασίσουν τον τρόπο που διαβάζουν τις δημοσκοπήσεις.
Ανασχηματισμός μετά από το Πάσχα
Επειδή μετά τις γιορτές άρχισαν να διακινούνται εκ νέου κάτι σενάρια για τα σχέδια που φέρεται να κάνει ο πρόεδρος Μητσοτάκης, σε σχέση με κάποιες (αναγκαίες υποθέτω) διορθωτικές κινήσεις σε επίπεδο κυβέρνησης, έσπευσα να ρωτήσω μια από τις περιφερειακές πηγές μου, κατά πόσο έχουν βάση αυτά που κυκλοφορούν στην πιάτσα. «Αν εξαιρέσεις τον Βορίδη, μπορείς να μου πεις πέντε έξι ακόμη, που θα δικαιολογούσαν σε αυτή τη φάση έναν ανασχηματισμό;». Η αλήθεια είναι ότι ψαχουλεύοντας στην γαλάζια κοινοβουλευτική ομάδα, δεν κατάφερα να πείσω ούτε τον εαυτό μου, για την αναγκαιότητα μιας άμεσης αναδόμησης.
Οι προειδοποιήσεις του Τσιάρα
Σας έγραφα χθες ότι το δίδυμο Χατζηδάκη – Τσιάρα, ήταν αυτό που παγίδευσε τον πρόεδρο Μητσοτάκη σε μια λανθασμένη, όπως αποδεικνύεται στρατηγική. Ωστόσο από κάτι Νεοδημοκράτες συνδικαλιστές, έμαθα ότι ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, μάλλον δεν μετέφερε στον πρωθυπουργό την ίδια εικόνα, με αυτή που κόμιζε ο αντιπρόεδρος. Απεναντίας ο Καρδιτσιώτης πολιτικός, που βλασφημά την ώρα και τη στιγμή που επέστεψε στην κυβέρνηση, φαίνεται πως ήταν πιο ρεαλιστής, παρουσιάζοντας πάνω κάτω, την πραγματικότητα και όχι την αποτύπωση των προσδοκιών του.
! Κλείνω με μια συμβουλή προς όσους κυβερνητικούς έχουν μείνει στην «ήπια γραμμή» απέναντι στους αγρότες: Αν μείνουν σε αυτό το πλευρό, σύντομα το πρόβλημα δεν θα είναι οι αγρότες, αλλά η υπόλοιπη κοινωνία.
Επιθετικά απέναντι στην Καρυστιανού
Μαθαίνοντας ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης, έχει αποφασίσει να κινηθεί επιθετικά (πλέον) έναντι της Καρυστιανού, δεν σας κρύβω ότι σκέφτηκα πως η βασική δουλειά τόσο των ηγετών, όσο και των βοηθών τους, είναι να προβλέπουν τα μελλούμενα. Αυτή άλλωστε είναι η διαφορά ενός πρωθυπουργού από τη μάνα μου. Το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός βλέπει πίσω από τις γραμμές, σε αντίθεση με τη μάνα μου, που βλέπει μέχρι το μπαλκόνι της γειτόνισσάς μας, της Ζαμπίας. Τα αναφέρω αυτά γιατί ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω πως οι εγκέφαλοι της κυβέρνησής μας, δεν μπόρεσαν να καταλάβουν τι είχε στο μυαλό της, η χαροκαμένη μάνα. Αντί λοιπόν να την αντιμετωπίσουν ως αυτό που έδειχνε, την αντιμετώπισαν σαν μια χαροκαμένη (που ήταν) μάνα. Ο λανθασμένος χειρισμός τής άφησε χώρο για δράση, με αποτέλεσμα, σήμερα να έρχεται και να αμφισβητεί τους πάντες και τα πάντα.
Η καθαρή κυβερνητική γραμμή
Όσοι διαβάσατε τη χθεσινή στήλη (και όσοι, φυσικά, πολυάριθμοι παρακολουθείτε τον συναγωνιστή Φουσκίδη) είχατε ήδη μια καθαρή εικόνα για την κυβερνητική γραμμή απέναντι στην Καρυστιανού. Ωστόσο, βγαίνοντας χθες το απόγευμα στον συναγωνιστή Ευαγγελάτο ο εκπρόσωπος Μαρινάκης φρόντισε να κάνει απολύτως ξεκάθαρη τη θέση του Μαξίμου (όχι του κτιρίου) για το κόμμα Καρυστιανού. Όπως ανέφερε, «κάθε μάνα, κάθε πατέρας που έχει χάσει τον δικό του άνθρωπο έχει βιώσει έναν πόνο που κανείς δεν μπορεί να τον καταλάβει». Όμως – και εδώ είναι το κρίσιμο – «δεν πρέπει ο προσωπικός ή ο συλλογικός πόνος να μετατρέπεται σε βατήρα για πολιτική ανέλιξη». Υποθέτω θυμάστε τότε που κάποιοι υπουργοί έσκυβαν στο μεγαλείο της προέδρου Μαρίας, ότι από δω σας έγραφα ότι δεν υπάρχει συλλογικός πόνος, ούτε συλλογική λύπη. Έστω και με καθυστέρηση εκεί στο Μαξίμου κατάλαβαν ότι η κυρία που σήκωσε το χεράκι της, έχει ως στόχο να αμφισβητήσει μέχρι και τον Αρχιεπίσκοπο και τώρα το πήραν αλλιώς. Οφείλω να παραδεχτώ ότι ο ψηλός της κυβέρνησης δεν μάσησε τα λόγια του, ιδίως όταν η συζήτηση πήγε στις βαρύγδουπες εξαγγελίες. «Ο πόνος δεν είναι άλλοθι για να καταλύσουμε τους θεσμούς στη χώρα», είπε, θυμίζοντας έμμεσα όσα πέρασε (και πλήρωσε ακριβά) η χώρα την εποχή του αντιμνημονίου. «Κανείς δεν μπορεί ως αυτόκλητος σωτήρας να λέει ότι θα συλλάβει πολιτικούς ή θα δεσμεύσει περιουσίες», ήταν τα λόγια του Μαρινάκη, ο οποίος κωδικοποίησε με μεγάλη ακρίβεια το ζήτημα: Το τραύμα δεν είναι ελατήριο, ούτε πολιτικό άλλοθι. Από τη στιγμή που γίνεται πολιτική κίνηση, θα αξιολογηθεί και πολιτικά. Σε αυτό το πλαίσιο, κρατήστε και το κλείσιμο όσων είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος: «Δεν θεωρώ ότι μπορεί κάποιος έχοντας βιώσει τον απόλυτο πόνο να μιλά εξ ονόματος όλων. Από τη στιγμή που κάνει πολιτική κίνηση θα απαντηθεί και πολιτικά».
Με λογική ακροδεξιάς
Παρακολουθώντας τη ρητορική της Καρυστιανού δεν σας κρύβω ότι ελάχιστα διαφέρει από αυτή των ακροδεξιών του τόπου. Ζητά κάθαρση και δικαιοσύνη παντού, λες και εμείς οι υπόλοιποι επιδιώκουμε τη διαφθορά και την ανομία. Ιστορικά οι λαϊκιστές, που εσχάτως φόρεσαν και τον μανδύα των δικαιωματιστών, υπήρξαν η χειρότερη εκδοχή της ακροδεξιάς. Άλλωστε όπως σας έγραψα και χθες, αν παρακολουθήσει κανείς τα όσα λέει η Καρυστιανού, σε πολλά σημεία ανταμώνουν με αυτά του Κασιδιάρη. Και δεν είναι η πρώτη φορά που αυτές οι δύο σχολές ανταμώνουν στο δρόμο. Απλά εν προκειμένω κάποιος από τους κανονικούς πρέπει να κόψει το δρόμο ή στη χειρότερη να ψάξει και να βρει τον κοινό τόπο στη ρητορική τους.
Η αποσύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ
Τα χθεσινά τραγελαφικά γεγονότα με τη διαγραφή του Νικόλα Φαραντούρη από τον ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν ένα ακόμα επεισόδιο της αποσύνθεσης που επικρατεί καιρό τώρα στην Κουμουνδούρου. Μην παρεξηγηθώ, είναι αυτονόητο ότι, όταν ένας εκλεγμένος ευρωβουλευτής προαναγγέλλει την επικείμενη προσχώρησή του σε ένα υπό ίδρυση κόμμα δεν υπάρχει άλλη επιλογή για το νυν κόμμα του από το να τον διαγράψει. Υπό αυτή την έννοια, καλώς έπραξε ο Σωκράτης Φάμελλος και καρατόμησε τον σύντροφο Φαραντούρη. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι ο σύντροφος Σωκράτης θα έπρεπε να είχε πάρει πρωτίστως το κεφάλι… του εαυτού του. Αν το καλοσκεφτείτε, ο λαλίστατος ευρωβουλευτής δεν είπε τίποτα διαφορετικό σε σχέση με τις προ εβδομάδων δηλώσεις του προέδρου Φάμελλου: Προσχώρηση σε ένα υπό ίδρυση (μονοπρόσωπο) κόμμα. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο μεν Φαραντούρης διάλεξε την Καρυστιανού, ο δε Φάμελλος τον Τσίπρα. Μ’ αυτά και μ’ εκείνα, μην εκπλαγείτε αν στις επόμενες δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ βρεθεί κάτω από το όριο εισόδου στη Βουλή.
Οι όψιμοι προοδευτικοί επικριτές της Καρυστιανού
Με αφορμή τη διαγραφή του συντρόφου Φαραντούρη, αυτό που έχει το δικό του ενδιαφέρον είναι το φαινόμενο των προοδευτικών επικριτών της Μαρίας Καρυστιανού. Αναφέρομαι, φυσικά, στους «οργανικούς διανοούμενους» της κεντροαριστεράς, που ξαφνικά ανακάλυψαν ότι η μάνα των Τεμπών εκφέρει «αντιπολιτικό», ακόμα και «αυταρχικό» λόγο. Και λέω ότι το ανακάλυψαν ξαφνικά, γιατί η Καρυστιανού τα ίδια ακριβώς που λέει τώρα, τα λέει από τότε που εμφανίστηκε στην επικαιρότητα. Και, αν θυμάστε, ήταν οι ίδιοι που δυο χρόνια τώρα έσπευδαν να επιτεθούν λυσσαλέα σε όποιον τολμούσε να ψελλίσει ότι άλλο το πένθος και άλλο το να γκρεμίσουμε τη χώρα. Τι άλλαξε; Όσοι απαντήσετε «η επιβεβαίωση ότι θα κάνει κόμμα», μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεστε, αλλά χάσατε. Το πρόβλημά τους με την εν αναμονή πρόεδρο Μαρία είναι ότι ξέκοψε τη συνεργασία με τον άλλο εν αναμονή πρόεδρο, τον Αλέξη Τσίπρα. Βλέπετε, όλοι αυτοί οι αγνοί ιδεολόγοι τόσο καιρό αντιμετώπιζαν την Καρυστιανού σαν τον Καμμένο της νέας δεκαετίας. Τώρα που η συντρόφισσα Καρυστιανού αρνήθηκε να συνδράμει στην επάνοδο του συγγραφέα της «Ιθάκης», ξεκίνησαν οι επιθέσεις. Έτσι είναι αυτά, όταν πας να ψαρέψεις στη λίμνη της αγανάκτησης με μπαγιάτικα δολώματα. Ας πρόσεχαν…
Αρβανίτης, Κουντουρά και… Ράμμος έβαλαν πλάτη για την Μαρία των Τεμπών
Πρώην πλέον σύντροφοι του Φαραντούρη στον ΣΥΡΙΖΑ του ρίχνουν το ανάθεμα για τις προσεγγίσεις με την Καρυστιανού, αλλά κάπου ώπα. Δεν ήταν σχεδόν όλοι οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που καλούσαν κάθε τόσο την Καρυστιανού στο Ευρωκοινοβούλιο, δίνοντάς της βήμα για τις θεωρίες για τα ξυλόλια και ευελπιστώντας ότι θα αποκομίσουν κομματικά οφέλη; Δεν ήταν ο Κώστας Αρβανίτης που έκανε την αρχή, τον περασμένο Μάιο, για να πετύχει έκτακτη ακρόαση για την Καρυστιανού; Ας μη μιλήσω και για την Έλενα Κουντουρά που και αυτή έστελνε προσκλήσεις στη «Μαρία των Τεμπών» για ευρω-αγορεύσεις. Μάλιστα η Κουντουρά εξακολουθεί να διατηρεί ανοιχτή γραμμή με την Καρυστιανού, σε βαθμό που ο Φάμελλος και οι συν αυτώ τρέμουν μήπως την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια για νέες περιπέτειες… Αφήνω για το τέλος την εκδήλωση του Δεκεμβρίου που οργάνωσε ο Φαραντούρης, με καλεσμένη την Καρυστιανού αλλά και παρτερνέρ τον Χρήστο Ράμμο, τον πρώην πρόεδρο της ΑΔΑΕ, που ο ΣΥΡΙΖΑ τον έχει αναδείξει ως κρατούντα τη ρομφαία της κάθαρσης και τον συζητούσε ακόμα και για υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Μην τύχει ο Ράμμος και στραβοκοιτάξει προς την Καρυστιανού, μην και κάνει να μπει στην επιτροπή σοφών που θα σώσει τον τόπο, βλέπω από τα «ωσαννά» της Κουμουνδούρου στο πρόσωπό του να λούζεται με «ανάθεμα».
Το τετράμηνο του Θεοδωρικάκου με τους «λαϊκατζήδες»…
Αν και δεν χρωστάω καλή κουβέντα στον υπουργό Θεοδωρικάκο, ωστόσο οφείλω να παραδεχτώ ότι χρειάστηκε μόλις μισή ώρα για να τα βρει με τους εκπροσώπους των λαϊκών αγορών. Επειδή το έψαξα, έμαθα ότι ο επί της Αναπτύξεως κυβερνητικός αξιωματούχος, είχε φροντίσει να κρατήσει τον συγκεκριμένο δίαυλο επικοινωνίας ανοιχτό εδώ και τέσσερις μήνες. Αυτό που δεν έχει γίνει με τους αγρότες. Έτσι ο βασικός κορμός των θεμάτων είχε ήδη συζητηθεί και εν πολλοίς συμφωνηθεί γι’ αυτό και απαιτήθηκε ελάχιστος χρόνος για το τελικό ΟΚ. Απόδειξη τούτου, ότι ήδη το υπουργείο Ανάπτυξης έχει έτοιμη τη σχετική νομοθετική ρύθμιση που ενισχύει την λειτουργία των λαϊκών αγορών, αντιμετωπίζοντας φαινόμενα γραφειοκρατίας και διευκολύνοντας έμπρακτα την είσοδο νέων πωλητών, παραγωγών και επαγγελματιών.
…και τα γρήγορα αντανακλαστικά της ομάδας Πιερρακάκη
Σημαντικό ρόλο στο να σβήσει η σπίθα πριν πάρει διαστάσεις… πυρκαγιάς έπαιξε και η ομάδα Πιερρακάκη στο Υπουργείο Οικονομικών. Και αυτό δεν έγινε με διαρροές και επικοινωνιακά τρικ, αλλά με έναν εκτενή και – κατά παραδοχή των ίδιων των εκπροσώπων του κλάδου – ειλικρινή διάλογο. Στο τραπέζι κάθισαν οι υφυπουργοί Θάνος Πετραλιάς και Γιώργος Κώτσηρας, ο διοικητής της ΑΑΔΕ Γιώργος Πιτσιλής και στενοί συνεργάτες του «τσάρου» της Οικονομίας, δουλεύοντας σημείο – σημείο τα αιτήματα των εκπροσώπων του κλάδου. Η κυβέρνηση δεν έκανε πίσω στις κεντρικές της επιλογές, έδειξε όμως κατανόηση εκεί που υπήρχε λογική βάση: Στο ψηφιακό δελτίο αποστολής και στο τεκμαρτό εισόδημα, όπου ανοίγει ο δρόμος για βελτίωση στον τρόπο εφαρμογής τους για τον συγκεκριμένο κλάδο. Αποτέλεσμα; Σε λιγότερο από μία μέρα, μια δυνητική κρίση έληξε χωρίς περαιτέρω προβλήματα. Και αυτό, ειδικά σε τέτοιες εποχές, δεν περνά απαρατήρητο.
Ο Λαβράνος επέστρεψε στην κανονικότητα
Από κάτι καλές πηγές που μου έχουν ξεμείνει, πληροφορούμαι ότι ο μεγαλοεπιχειρηματίας Γιάννης Λαβράνος, μετά από μια μικρή ανάπαυλα και αφού του πήρε καιρό να ξεπεράσει την απώλεια της μακαρίτισσας της Βασίλισσας Ελισάβετ, εσχάτως αναπτύσσει και πάλι έντονη εθνική δράση. Και γράφω εθνική, γιατί ο επονομαζόμενος και ως Big John δεν έχει ανάγκη από τα ελάχιστα εκατομμύρια που μπορεί να κερδίσει από τη μικρή αγορά της Ελλάδας. Παρόλα αυτά κάνει την καρδιά του πέτρα και επειδή όμοιός του δεν υπάρχει στη δική μας πιάτσα, ασχολείται εσχάτως με κάτι έργα του Άμυνας. Ωστόσο όπως καταλαβαίνω δεν είναι ο μόνος χώρος που δρα ο παγκόσμιας ακτινοβολίας επιχειρηματίας. Σε γενικές γραμμές ο Λαβράνος αρχίζει και κάνει δουλειές παντού, συνομιλώντας με τους πάντες.
Τι λένε Παπασταύρου και Άδωνις για την Γκίλφοϊλ
Ένας από τους συνεπείς συναδέλφους που αυτοβούλως παρακολουθεί ότι γράφετε και ακούγεται για την Αμερικανίδα πρέσβειρα στην Αθήνα, έσπευσε χθες να μου επισημάνει ότι από το μεγάλο ρεπορτάζ των New York Times για την Γκίλφοϊλ, ξεχώρισε δύο ατάκες που πέρασαν σχεδόν απαρατήρητες στο ευρύ κοινό. Η μία ανήκει στον υπουργό Παπασταύρου που αποκαλύπτει ότι η πρέσβειρα τον παίρνει τηλέφωνο ακόμα και τα μεσάνυχτα (“Usually you meet someone, and you introduce yourself, you say a few nice words,” Mr. Papastavrou said. Ms. Guilfoyle, he said, “is not about nice talk. She’s about doing things.” She often calls him at midnight, he added. “When we need to finish something, she’s someone who doesn’t have office hours.”) και άλλη ανήκει στον υπουργό Άδωνι που λέει ότι αν κάνει καλά τη δουλειά της τι πειράζει κι αν φοράει ένα σι θρου (Mr. Georgiadis, the health minister, shrugged off the buzz. “When she was first named, the people were, ‘What’s that?’” he said. But the early energy deals, he said, have proved that she has substance. “If she delivers,” he said, “who cares if she has a see-through dress;”). Επειδή θέλω να είμαι δίκαιος (αν και δεν με λένε Αριστείδη), σπεύδω να συμφωνήσω με τον Άδωνι, γιατί το άλλο με τον Παπασταύρου προφανώς και δεν το γνωρίζω και εδώ που τα λέμε, δυσκολεύομαι να το μάθω. Εκείνο ωστόσο που γνωρίζω και μάλιστα από αξιόπιστα χείλη, είναι ότι η νέας πρέσβειρα, μέσα σε ελάχιστο χρόνο έχει καταφέρει να χτίσει γέφυρες, μεταξύ Μαξίμου και Λευκού Οίκου.
Η αγωνία της Πειραιώς και οι φήμες για Attica, Ντυνάν, Trastor
Έχουν ένα άγχος στην Πειραιώς (την τράπεζα προς αποφυγήν παρεξηγήσεων) για τα χρήματα που δαπανώνται για την εξαγορά και προσπάθεια ανάκαμψης της Εθνικής Ασφαλιστικής και αυτό μεταφράζεται σε διάφορες φήμες για την τύχη σημαντικών συμμετοχών που εξακολουθεί να διαθέτει η τράπεζα. Πρόκειται για συμμετοχές που παραμένουν εδώ και πολλά χρόνια στο χαρτοφυλάκιο της τράπεζας και που κάποια στιγμή πρέπει (όπως λένε οι ειδικοί) να «ξεκλειδώσουν» αξία. Γι’ αυτό υποθέτω ότι δεν είναι τυχαίες οι φήμες περί ενδιαφέροντος επενδυτών για την μεγαλύτερη ακτοπλοϊκή εταιρεία της χώρας, την Attica Group, που ελέγχεται κατά περισσότερο από 85% από την Πειραιώς. Ενδιαφέρονται επενδυτές για την Attica Group; Ποιος δεν θα ενδιαφέρονταν για τη μεγαλύτερη ακτοπλοϊκή εταιρεία της Ελλάδας; Όπως είναι γνωστό αρκετοί, εγχώριοι και ξένοι, έχουν κατά καιρούς περάσει από τα γραφεία της Πειραιώς. Το πρώτο ερώτημα είναι αν δίνουν τα λεφτά που θέλει ο πρόεδρος Μεγάλου και με ποια αξία έχει γραμμένη στα βιβλία της την Attica; Το δεύτερο ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση (η οποιαδήποτε κυβέρνηση) επιτρέψει (πράγμα που δεν θα κάνει) να περάσει η Attica, σε ξένο fund; Συνεπώς, όσοι ασχολούνται με τις φήμες, να γνωρίζουν πως είναι περίπλοκη υπόθεση η πώληση της ακτοπλοϊκής εταιρείας. Γιατί λοιπόν στην Πειραιώς, αντί να ασχολούνται με διαρροές για το ενδιαφέρον περί Attica, δεν κοιτάζουν πώς θα αξιοποιήσουν το βραχίονα υπηρεσιών υγείας υπό το Ντυνάν; Και με την Trastor τι θα γίνει ειδικά τώρα που έχουν σφίξει τα πράγματα (λόγω υψηλών τιμών) στα επαγγελματικά ακίνητα;
Ξεμένουμε από Ξυνό Νερό
Ένα από τα πιο δημοφιλή και όχι αδίκως νερά, είναι κατά κοινή παραδοχή το «Ξυνό Νερό Φλώρινας». Το φυσικό ανθρακούχο νερό, που τα τελευταία χρόνια έχει κερδίσει μεγάλο μερίδιο στην αγορά. Τώρα που πήρε τα πάνω του, κάπου άκουσα ότι υπάρχει ένα κάποιο πρόβλημα, στις ποσότητες που παράγονται. Αν κι αυτά δεν σκαμπάζω, μου φαίνεται λογικό, με δεδομένα τα δομικά προβλήματα που έχει προκαλέσει η λειψυδρία και στους υδάτινους πόρους.
Γιατί η διοίκηση της ΥΠΑ δεν είναι ακόμα στο σπίτι της;
Αρκετοί αναρωτιούνται για ποιο λόγο παραμένει στη θέση της η διοίκηση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) η οποία είχε σπεύσει να δώσει μια εξήγηση που «φούντωσε» διάφορες θεωρίες συνωμοσίας για το μπλακάουτ της περασμένης Κυριακής στο FIR Αθηνών που καθήλωσε τα αεροπλάνα. Τι είχε κάνει; Αρχικά είχε ανακοινώσει πως το πρόβλημα οφείλονταν σε τηλεπικοινωνιακό «θόρυβο» που είχε δήθεν «τυφλώσει» τα ραντάρ. Στη συνέχεια είχε αλλάξει την αρχική ανακοίνωση και είχε αποδώσει το πρόβλημα σε τεχνικά ζητήματα άγνωστης φύσης. Αλλά ούτε και αυτά τα τεχνικά ζητήματα φαίνεται πως είναι ικανά να εξηγήσουν ένα συνολικό μπλακάουτ καθώς, όπως λένε οι γνωρίζοντες, είχαν τοπικό χαρακτήρα. Με ενδιαφέρον παρακολουθούν στην κυβέρνηση (αν και δεν τολμούν να κάνουν τίποτα!) τις δηλώσεις εκπροσώπων των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας οι οποίοι ξεσπαθώνουν για τα πράγματι απαρχαιωμένα τεχνολογικά συστήματα αεροναυτιλίας. Θα είχε ενδιαφέρον μια στατιστική απεικόνιση των εσόδων του Eurocontrol που πάνε για μισθούς (και υπερωρίες παρακαλώ) και των εσόδων που πάνε κουμπαρά ώστε να προχωρήσουν οι επενδύσεις σε νέα τεχνολογικά συστήματα. Όσο για τις αιτίες του κυριακάτικου μπλακάουτ στις πτήσεις, ελπίζουμε να το μάθει η επιτροπή που έχει συσταθεί και ο εισαγγελέας που διέταξε έρευνα!
Ο Δήμας, ο Κυρανάκης και οι αρμοδιότητες
Μιας και ασχολήθηκα με την ΥΠΑ, να σας πω ότι από την τραγελαφική ιστορία της Κυριακής, αναδείχθηκε και κάτι ακόμη, το οποίο ομολογώ ότι προσωπικά αγνοούσα. Αυτό λοιπόν που κατάλαβα με το γέρικο μυαλό που διαθέτω, είναι ότι αν και αναπληρωτής για τις Μεταφορές, τελικά έχει όλες τις υπόλοιπες μεταφορές, εκτός από αυτές που πραγματοποιούνται με τα αεροπλάνα. Οπότε αν μείνετε καμιά φορά στον αέρα και θέλετε να μάθετε κάτι παραπάνω, δεν έχετε παρά να τηλεφωνήσετε στον υπουργό Δήμα, που έχει και την αρμοδιότητα. Πάντως με αυτά και κάτι άλλα, έχω την αίσθηση ότι εκτός από τον ορατό κίνδυνο να μπερδευτούν στον αέρα τα αεροπλάνα, υπάρχει και ο μόνιμος κίνδυνος, αυτός με τα μπερδεμένα (κυβερνητικά) μπούτια των επί γης υπουργών.
Ο Αλαφούζος και οι ανατροπές στον ΣΚΑΪ
Εδώ και καιρό σας γράφω για τον προβληματισμό που έχει κυριεύσει το μυαλό του πρόεδρο Αλαφούζου με αφορμή τις χαμηλές πτήσεις που καταγράφει ο τηλεοπτικός ΣΚΑΪ. Μετά τις πρόσφατες αλλαγές και τη δεδηλωμένη πλέον αμφισβήτηση του πολύπειρου Κωνσταντίνου Ζούλα, κάπου πήρε το αυτί μου ότι το αφεντικό του καναλιού, έχει αποφασίσει στα μέσα της σεζόν να φέρει τα πάνω κάτω. Αυτό σημαίνει ότι δεν αποκλείεται να δούμε να «κόβονται» εκπομπές, πέραν από τις διάφορες προσθήκες σε επίπεδο μυθοπλασίας, που είναι αλήθεια ότι δεν είναι το δυνατό πεδίο του ΣΚΑΪ.
Η ανάρτηση της Κεραμέως
Λίγο πριν κλείσω τη στήλη, με κάλεσε μια φίλη από τα παλιά, η οποία είναι γνωστή στην πιάτσα για δύο πράγματα: Για το ότι παρακολουθεί τα πάντα στα social media και για την έφεσή της στο πολιτικό κουτσομπολιό. Αρχικά η συζήτηση ξεκίνησε αθώα, ζητώντας μου το τηλέφωνο του Κουρτάκη για να του ευχηθεί. Όταν κατάλαβε ότι δεν υπήρχε περίπτωση να της το δώσω (το τηλέφωνο) χωρίς άδεια, μου ζήτησε να διαβιβάσω τις ευχές στο αφεντικό μου και αμέσως μετά πέρασε στο παρασύνθημα: «Είδες την ανάρτηση της Κεραμέως;» με ρώτησε δήθεν αθώα. Επειδή δεν είχα προλάβει, μου έκανε μια περίληψη. Η υπουργός Νίκη, που λέτε, θυμήθηκε την πρώτη τετραετία Μητσοτάκη και έσπευσε να θυμίσει στους αναγνώστες της τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που η ίδια θέσπισε στο υπουργείο Παιδείας και υλοποίησαν οι διάδοχοί της – τους οποίους και συνεχάρη. «Να σου είμαι ειλικρινής, δεν θυμάμαι κάτι παρόμοιο από άλλον υπουργό», μου είπε, ρωτώντας με ποια πιστεύω ότι είναι η σκοπιμότητα μιας τέτοιας ανάρτησης. Επειδή κάπου εκεί έκλεισα τη φίλη με ένα «τι να σου πω, δεν ξέρω», σπεύδω να διορθώσω την απρέπειά μου, εικάζοντας ότι η συντρόφισσα Κεραμέως επιδιώκει να τονώσει το μεταρρυθμιστικό της προφίλ (έστω και σε επίπεδο νομοθέτησης). Αν, πάντως, σκοπεύει να επανέλθει με νέα ανάρτηση για θέματα Παιδείας, ίσως θα ήταν χρήσιμο να κάνει και έναν απολογισμό για την Πανεπιστημιακή Αστυνομία, η οποία μάλλον της διέφυγε.
Οι χθεσινοβραδινές εξελίξεις με την επιστολή αγροτών προς τον υπουργό Τσιάρα δείχνουν ότι μετά από εβδομάδες κινητοποιήσεων δημιουργούνται δύο σχετικά «ισοβαρείς» τάσεις ανάμεσα στους συνδικαλιστές. Από τη μία είναι οι «σκληροί» που ζητούν συνέχιση των μπλόκων και από την άλλη εκείνοι που αντιλαμβάνονται πως ότι ήταν να πάρουν, το πήραν, ζητώντας απευθείας συνάντηση με τον αρχηγό Κυριάκο. Η αναλογία μεταξύ των δύο «μπλοκ» κυμαίνεται στο 60-40, ωστόσο από χθες το μεσημέρι κάτι μου λέει ότι η δεύτερη τάση κερδίζει διαρκώς έδαφος. Ως προς το αίτημα για συνάντηση με τον αρχηγό Κυριάκο, χθες αργά το βράδυ η πηγή μου από την πλαϊνή πόρτα του Μαξίμου έβγαλε «λαβράκι». Όπως με ενημέρωσε, ο πρωθυπουργός είναι θετικός να «πάρει επάνω του» τη διαπραγμάτευση, υπό δύο πολύ απλούς και καθαρούς όρους: Πρώτον, αυτό να γίνει με ανοιχτούς τους δρόμους, και δεύτερον, η συζήτηση να γίνει με όλους τους συνδικαλιστές και όχι με ένα κομμάτι αυτών. Κοινώς, συζήτηση χωρίς εκβιασμούς, που θα εκφραστεί «το όλον» των αγροτοσυνδικαλιστών. Σε κάθε άλλη περίπτωση, οι αγρότες θα συνεχίσουν να συνομιλούν με τον Τσιάρα. Εδώ που τα λέμε και εγώ στη θέση του προέδρου Μητσοτάκη, αντίστοιχους όρους θα έθετα αν και δεν θα απέκλεια να ήμουν ολίγον πιο ζωηρός.
! Πάντως μετά τη χθεσινοβραδινή εξέλιξη αν μου ζητούσε κάποιος να το παίξω στο στοίχημα, θα στοιχημάτιζα υπέρ της προοπτικής ακόμη και μέσα στο Σαββατοκύριακο να δούμε τους αγρότες, αφού προηγουμένως έχουν φύγει από τα μπλόκα να διαβαίνουν το κατώφλι του Μαξίμου.
Αλλαγή στρατηγικής από Μαξίμου
Τελικώς αυτό που συνέβη με τους αγρότες ήταν το αναμενόμενο. Βγήκε η κυβέρνηση και εξειδίκευσε τα ήδη ανακοινωμένα μέτρα από τη μία και βγήκαν από την άλλη αυτοί οι φοβεροί και τρομεροί των μπλόκων και είπαν ένα μεγαλοπρεπές «ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρουμε». Και τώρα μένει στην κυβέρνηση να αποφασίσει πώς θα κινηθεί από δω και πέρα, προκειμένου να αποδείξει ότι εξακολουθεί να υφίσταται η Ελλάδα ως κρατική οντότητα. Όχι τίποτα άλλο δεν νομίζω να υπάρχει χώρα σε αυτόν τον πλανήτη που να «κόβεται» στα τέσσερα και η κυβέρνηση απλώς να παρακολουθεί αυτούς που την έκοψαν. Αν και όπως γνωρίζετε δεν έχω επαφή με αυτό που λέμε κεντρική κυβέρνηση, παρόλα αυτά κατάφερα να μάθω ότι το παρήγορο στην όλη ιστορία είναι ότι εντός του Μαξίμου, υπάρχει πλέον κοινή γραμμή. Όλοι, συμπεριλαμβανομένου και του προέδρου Μητσοτάκη κρίνουν σκόπιμο η κυβέρνηση να αλλάξει ρότα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι από σήμερα θα ξεκινήσουν να καταγράφονται οι παραβάσεις που προβλέπει ο ΚΟΚ, ενώ θα υπάρξουν κινήσεις σε σχέση με τους αγρότες που αποδεδειγμένα έχουν κατασπαταλήσει χρήματα. Προσωπικά θεωρώ ότι και άργησαν, αφού το προφανές και το πολιτικά ορθό θα ήταν μετά το όχι των αγροτών να συναντήσουν τον Μητσοτάκη, η κυβέρνηση να έδειχνε τα δόντια της. Τότε όμως κάποιοι εντός του Μαξίμου φοβήθηκαν (λέει) τη σύγκρουση, εξέλιξη αναπόφευκτη από τις εξελίξεις. Για άλλη μια φορά έχει χαθεί χρόνος για να καταλήξει στο προφανές και κυρίως σε αυτό που έπρεπε από την αρχή να έχει γίνει.
Επέμβαση από Χρυσοχοΐδη
Αν και η αρχική ιδέα είναι να ξεκινήσει η αντιμετώπιση με κάτι πιο light, από μια καλή περιφερική πηγή μαθαίνω ότι ο υπουργός Χρυσοχοΐδης, έχει επεξεργαστεί και ένα πιο επιθετικό σχέδιο στην περίπτωση που οι αγρότες επιχειρήσουν να «κόψουν» την χώρα στα δύο. Κι όταν λέμε περί σχεδίου μην φανταστείτε ότι θα δούμε την αστυνομία να πηγαίνει σε όλα τα μπλόκα. Αυτό εκτός από ανέφικτο, είναι και σχετικά επικίνδυνο. Εκεί που θα υπάρξει δράση και μάλιστα άμεση, είναι στα σημεία που οι αγρότες θα επιδιώξουν να χωρίσουν την Ελλάδα στα δύο. Πάντως, μιας που τα κουβεντιάζουμε, σπεύδω να σημειώσω, για όση αξία μπορεί να έχει, ότι ο υπουργός Μιχάλης, είναι πολύ πιο ψύχραιμος από τους υπόλοιπους της κυβέρνησης, θεωρώντας ότι πρώτον δεν έχει γίνει κάτι φοβερό, και δεύτερον ότι τις επόμενες μέρες θα επέλθει (αν δεν έχει συμβεί ήδη) κόπωση στο κίνημα των μπλόκων.
Η διπλή ανάγνωση των δημοσκοπήσεων
Το επιχείρημα που άκουσα σε σχέση με την καθυστέρηση που επέδειξε η λαοπρόβλητη κυβέρνηση του προέδρου Μητσοτάκη, σε σχέση με την αντιμετώπιση των μπλόκων, έχει να κάνει με κάτι ποσοστά που κατέγραψαν οι δημοσκοπήσεις, σύμφωνα με τα οποία το 60% και βάλε του κόσμου, αντιμετώπιζε με συμπάθεια τους αγρότες. Αν κατάλαβα καλά, οι υπέρμαχοι της συμπερίληψης που κατοικοεδρεύουν στο Μαξίμου, έκριναν ότι θα ήταν λάθος μέσα στις γιορτές να επιβληθεί ο νόμος. Ακούγοντας τη συγκεκριμένη επιχειρηματολογία, θυμήθηκα (δεν ξέρω πως) ότι την εποχή που αποφασίστηκε η ψήφιση του νόμου για την ισότητα στο γάμο, οι δημοσκοπήσεις κατέγραφαν ότι το 90% των Nεοδημοκρατών και το 70% του συνόλου διαφωνούσε με το επίμαχο νομοθέτημα. Παρόλα αυτά τότε ο πρόεδρος Μητσοτάκης, πήγε κόντρα στο ρεύμα, παρά το γεγονός ότι εκ των υστέρων αποδείχθηκε, ότι επρόκειτο περί μιας καταστροφικής (πολιτικά πάντα ομιλώ) επιλογής. Τα γράφω αυτά γιατί κάποια στιγμή οφείλουν εκεί στην κυβέρνηση να αποφασίσουν τον τρόπο που διαβάζουν τις δημοσκοπήσεις.
Ανασχηματισμός μετά από το Πάσχα
Επειδή μετά τις γιορτές άρχισαν να διακινούνται εκ νέου κάτι σενάρια για τα σχέδια που φέρεται να κάνει ο πρόεδρος Μητσοτάκης, σε σχέση με κάποιες (αναγκαίες υποθέτω) διορθωτικές κινήσεις σε επίπεδο κυβέρνησης, έσπευσα να ρωτήσω μια από τις περιφερειακές πηγές μου, κατά πόσο έχουν βάση αυτά που κυκλοφορούν στην πιάτσα. «Αν εξαιρέσεις τον Βορίδη, μπορείς να μου πεις πέντε έξι ακόμη, που θα δικαιολογούσαν σε αυτή τη φάση έναν ανασχηματισμό;». Η αλήθεια είναι ότι ψαχουλεύοντας στην γαλάζια κοινοβουλευτική ομάδα, δεν κατάφερα να πείσω ούτε τον εαυτό μου, για την αναγκαιότητα μιας άμεσης αναδόμησης.
Οι προειδοποιήσεις του Τσιάρα
Σας έγραφα χθες ότι το δίδυμο Χατζηδάκη – Τσιάρα, ήταν αυτό που παγίδευσε τον πρόεδρο Μητσοτάκη σε μια λανθασμένη, όπως αποδεικνύεται στρατηγική. Ωστόσο από κάτι Νεοδημοκράτες συνδικαλιστές, έμαθα ότι ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, μάλλον δεν μετέφερε στον πρωθυπουργό την ίδια εικόνα, με αυτή που κόμιζε ο αντιπρόεδρος. Απεναντίας ο Καρδιτσιώτης πολιτικός, που βλασφημά την ώρα και τη στιγμή που επέστεψε στην κυβέρνηση, φαίνεται πως ήταν πιο ρεαλιστής, παρουσιάζοντας πάνω κάτω, την πραγματικότητα και όχι την αποτύπωση των προσδοκιών του.
! Κλείνω με μια συμβουλή προς όσους κυβερνητικούς έχουν μείνει στην «ήπια γραμμή» απέναντι στους αγρότες: Αν μείνουν σε αυτό το πλευρό, σύντομα το πρόβλημα δεν θα είναι οι αγρότες, αλλά η υπόλοιπη κοινωνία.
Επιθετικά απέναντι στην Καρυστιανού
Μαθαίνοντας ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης, έχει αποφασίσει να κινηθεί επιθετικά (πλέον) έναντι της Καρυστιανού, δεν σας κρύβω ότι σκέφτηκα πως η βασική δουλειά τόσο των ηγετών, όσο και των βοηθών τους, είναι να προβλέπουν τα μελλούμενα. Αυτή άλλωστε είναι η διαφορά ενός πρωθυπουργού από τη μάνα μου. Το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός βλέπει πίσω από τις γραμμές, σε αντίθεση με τη μάνα μου, που βλέπει μέχρι το μπαλκόνι της γειτόνισσάς μας, της Ζαμπίας. Τα αναφέρω αυτά γιατί ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω πως οι εγκέφαλοι της κυβέρνησής μας, δεν μπόρεσαν να καταλάβουν τι είχε στο μυαλό της, η χαροκαμένη μάνα. Αντί λοιπόν να την αντιμετωπίσουν ως αυτό που έδειχνε, την αντιμετώπισαν σαν μια χαροκαμένη (που ήταν) μάνα. Ο λανθασμένος χειρισμός τής άφησε χώρο για δράση, με αποτέλεσμα, σήμερα να έρχεται και να αμφισβητεί τους πάντες και τα πάντα.
Η καθαρή κυβερνητική γραμμή
Όσοι διαβάσατε τη χθεσινή στήλη (και όσοι, φυσικά, πολυάριθμοι παρακολουθείτε τον συναγωνιστή Φουσκίδη) είχατε ήδη μια καθαρή εικόνα για την κυβερνητική γραμμή απέναντι στην Καρυστιανού. Ωστόσο, βγαίνοντας χθες το απόγευμα στον συναγωνιστή Ευαγγελάτο ο εκπρόσωπος Μαρινάκης φρόντισε να κάνει απολύτως ξεκάθαρη τη θέση του Μαξίμου (όχι του κτιρίου) για το κόμμα Καρυστιανού. Όπως ανέφερε, «κάθε μάνα, κάθε πατέρας που έχει χάσει τον δικό του άνθρωπο έχει βιώσει έναν πόνο που κανείς δεν μπορεί να τον καταλάβει». Όμως – και εδώ είναι το κρίσιμο – «δεν πρέπει ο προσωπικός ή ο συλλογικός πόνος να μετατρέπεται σε βατήρα για πολιτική ανέλιξη». Υποθέτω θυμάστε τότε που κάποιοι υπουργοί έσκυβαν στο μεγαλείο της προέδρου Μαρίας, ότι από δω σας έγραφα ότι δεν υπάρχει συλλογικός πόνος, ούτε συλλογική λύπη. Έστω και με καθυστέρηση εκεί στο Μαξίμου κατάλαβαν ότι η κυρία που σήκωσε το χεράκι της, έχει ως στόχο να αμφισβητήσει μέχρι και τον Αρχιεπίσκοπο και τώρα το πήραν αλλιώς. Οφείλω να παραδεχτώ ότι ο ψηλός της κυβέρνησης δεν μάσησε τα λόγια του, ιδίως όταν η συζήτηση πήγε στις βαρύγδουπες εξαγγελίες. «Ο πόνος δεν είναι άλλοθι για να καταλύσουμε τους θεσμούς στη χώρα», είπε, θυμίζοντας έμμεσα όσα πέρασε (και πλήρωσε ακριβά) η χώρα την εποχή του αντιμνημονίου. «Κανείς δεν μπορεί ως αυτόκλητος σωτήρας να λέει ότι θα συλλάβει πολιτικούς ή θα δεσμεύσει περιουσίες», ήταν τα λόγια του Μαρινάκη, ο οποίος κωδικοποίησε με μεγάλη ακρίβεια το ζήτημα: Το τραύμα δεν είναι ελατήριο, ούτε πολιτικό άλλοθι. Από τη στιγμή που γίνεται πολιτική κίνηση, θα αξιολογηθεί και πολιτικά. Σε αυτό το πλαίσιο, κρατήστε και το κλείσιμο όσων είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος: «Δεν θεωρώ ότι μπορεί κάποιος έχοντας βιώσει τον απόλυτο πόνο να μιλά εξ ονόματος όλων. Από τη στιγμή που κάνει πολιτική κίνηση θα απαντηθεί και πολιτικά».
Με λογική ακροδεξιάς
Παρακολουθώντας τη ρητορική της Καρυστιανού δεν σας κρύβω ότι ελάχιστα διαφέρει από αυτή των ακροδεξιών του τόπου. Ζητά κάθαρση και δικαιοσύνη παντού, λες και εμείς οι υπόλοιποι επιδιώκουμε τη διαφθορά και την ανομία. Ιστορικά οι λαϊκιστές, που εσχάτως φόρεσαν και τον μανδύα των δικαιωματιστών, υπήρξαν η χειρότερη εκδοχή της ακροδεξιάς. Άλλωστε όπως σας έγραψα και χθες, αν παρακολουθήσει κανείς τα όσα λέει η Καρυστιανού, σε πολλά σημεία ανταμώνουν με αυτά του Κασιδιάρη. Και δεν είναι η πρώτη φορά που αυτές οι δύο σχολές ανταμώνουν στο δρόμο. Απλά εν προκειμένω κάποιος από τους κανονικούς πρέπει να κόψει το δρόμο ή στη χειρότερη να ψάξει και να βρει τον κοινό τόπο στη ρητορική τους.
Η αποσύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ
Τα χθεσινά τραγελαφικά γεγονότα με τη διαγραφή του Νικόλα Φαραντούρη από τον ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν ένα ακόμα επεισόδιο της αποσύνθεσης που επικρατεί καιρό τώρα στην Κουμουνδούρου. Μην παρεξηγηθώ, είναι αυτονόητο ότι, όταν ένας εκλεγμένος ευρωβουλευτής προαναγγέλλει την επικείμενη προσχώρησή του σε ένα υπό ίδρυση κόμμα δεν υπάρχει άλλη επιλογή για το νυν κόμμα του από το να τον διαγράψει. Υπό αυτή την έννοια, καλώς έπραξε ο Σωκράτης Φάμελλος και καρατόμησε τον σύντροφο Φαραντούρη. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι ο σύντροφος Σωκράτης θα έπρεπε να είχε πάρει πρωτίστως το κεφάλι… του εαυτού του. Αν το καλοσκεφτείτε, ο λαλίστατος ευρωβουλευτής δεν είπε τίποτα διαφορετικό σε σχέση με τις προ εβδομάδων δηλώσεις του προέδρου Φάμελλου: Προσχώρηση σε ένα υπό ίδρυση (μονοπρόσωπο) κόμμα. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο μεν Φαραντούρης διάλεξε την Καρυστιανού, ο δε Φάμελλος τον Τσίπρα. Μ’ αυτά και μ’ εκείνα, μην εκπλαγείτε αν στις επόμενες δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ βρεθεί κάτω από το όριο εισόδου στη Βουλή.
Οι όψιμοι προοδευτικοί επικριτές της Καρυστιανού
Με αφορμή τη διαγραφή του συντρόφου Φαραντούρη, αυτό που έχει το δικό του ενδιαφέρον είναι το φαινόμενο των προοδευτικών επικριτών της Μαρίας Καρυστιανού. Αναφέρομαι, φυσικά, στους «οργανικούς διανοούμενους» της κεντροαριστεράς, που ξαφνικά ανακάλυψαν ότι η μάνα των Τεμπών εκφέρει «αντιπολιτικό», ακόμα και «αυταρχικό» λόγο. Και λέω ότι το ανακάλυψαν ξαφνικά, γιατί η Καρυστιανού τα ίδια ακριβώς που λέει τώρα, τα λέει από τότε που εμφανίστηκε στην επικαιρότητα. Και, αν θυμάστε, ήταν οι ίδιοι που δυο χρόνια τώρα έσπευδαν να επιτεθούν λυσσαλέα σε όποιον τολμούσε να ψελλίσει ότι άλλο το πένθος και άλλο το να γκρεμίσουμε τη χώρα. Τι άλλαξε; Όσοι απαντήσετε «η επιβεβαίωση ότι θα κάνει κόμμα», μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεστε, αλλά χάσατε. Το πρόβλημά τους με την εν αναμονή πρόεδρο Μαρία είναι ότι ξέκοψε τη συνεργασία με τον άλλο εν αναμονή πρόεδρο, τον Αλέξη Τσίπρα. Βλέπετε, όλοι αυτοί οι αγνοί ιδεολόγοι τόσο καιρό αντιμετώπιζαν την Καρυστιανού σαν τον Καμμένο της νέας δεκαετίας. Τώρα που η συντρόφισσα Καρυστιανού αρνήθηκε να συνδράμει στην επάνοδο του συγγραφέα της «Ιθάκης», ξεκίνησαν οι επιθέσεις. Έτσι είναι αυτά, όταν πας να ψαρέψεις στη λίμνη της αγανάκτησης με μπαγιάτικα δολώματα. Ας πρόσεχαν…
Αρβανίτης, Κουντουρά και… Ράμμος έβαλαν πλάτη για την Μαρία των Τεμπών
Πρώην πλέον σύντροφοι του Φαραντούρη στον ΣΥΡΙΖΑ του ρίχνουν το ανάθεμα για τις προσεγγίσεις με την Καρυστιανού, αλλά κάπου ώπα. Δεν ήταν σχεδόν όλοι οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που καλούσαν κάθε τόσο την Καρυστιανού στο Ευρωκοινοβούλιο, δίνοντάς της βήμα για τις θεωρίες για τα ξυλόλια και ευελπιστώντας ότι θα αποκομίσουν κομματικά οφέλη; Δεν ήταν ο Κώστας Αρβανίτης που έκανε την αρχή, τον περασμένο Μάιο, για να πετύχει έκτακτη ακρόαση για την Καρυστιανού; Ας μη μιλήσω και για την Έλενα Κουντουρά που και αυτή έστελνε προσκλήσεις στη «Μαρία των Τεμπών» για ευρω-αγορεύσεις. Μάλιστα η Κουντουρά εξακολουθεί να διατηρεί ανοιχτή γραμμή με την Καρυστιανού, σε βαθμό που ο Φάμελλος και οι συν αυτώ τρέμουν μήπως την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια για νέες περιπέτειες… Αφήνω για το τέλος την εκδήλωση του Δεκεμβρίου που οργάνωσε ο Φαραντούρης, με καλεσμένη την Καρυστιανού αλλά και παρτερνέρ τον Χρήστο Ράμμο, τον πρώην πρόεδρο της ΑΔΑΕ, που ο ΣΥΡΙΖΑ τον έχει αναδείξει ως κρατούντα τη ρομφαία της κάθαρσης και τον συζητούσε ακόμα και για υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Μην τύχει ο Ράμμος και στραβοκοιτάξει προς την Καρυστιανού, μην και κάνει να μπει στην επιτροπή σοφών που θα σώσει τον τόπο, βλέπω από τα «ωσαννά» της Κουμουνδούρου στο πρόσωπό του να λούζεται με «ανάθεμα».
Το τετράμηνο του Θεοδωρικάκου με τους «λαϊκατζήδες»…
Αν και δεν χρωστάω καλή κουβέντα στον υπουργό Θεοδωρικάκο, ωστόσο οφείλω να παραδεχτώ ότι χρειάστηκε μόλις μισή ώρα για να τα βρει με τους εκπροσώπους των λαϊκών αγορών. Επειδή το έψαξα, έμαθα ότι ο επί της Αναπτύξεως κυβερνητικός αξιωματούχος, είχε φροντίσει να κρατήσει τον συγκεκριμένο δίαυλο επικοινωνίας ανοιχτό εδώ και τέσσερις μήνες. Αυτό που δεν έχει γίνει με τους αγρότες. Έτσι ο βασικός κορμός των θεμάτων είχε ήδη συζητηθεί και εν πολλοίς συμφωνηθεί γι’ αυτό και απαιτήθηκε ελάχιστος χρόνος για το τελικό ΟΚ. Απόδειξη τούτου, ότι ήδη το υπουργείο Ανάπτυξης έχει έτοιμη τη σχετική νομοθετική ρύθμιση που ενισχύει την λειτουργία των λαϊκών αγορών, αντιμετωπίζοντας φαινόμενα γραφειοκρατίας και διευκολύνοντας έμπρακτα την είσοδο νέων πωλητών, παραγωγών και επαγγελματιών.
…και τα γρήγορα αντανακλαστικά της ομάδας Πιερρακάκη
Σημαντικό ρόλο στο να σβήσει η σπίθα πριν πάρει διαστάσεις… πυρκαγιάς έπαιξε και η ομάδα Πιερρακάκη στο Υπουργείο Οικονομικών. Και αυτό δεν έγινε με διαρροές και επικοινωνιακά τρικ, αλλά με έναν εκτενή και – κατά παραδοχή των ίδιων των εκπροσώπων του κλάδου – ειλικρινή διάλογο. Στο τραπέζι κάθισαν οι υφυπουργοί Θάνος Πετραλιάς και Γιώργος Κώτσηρας, ο διοικητής της ΑΑΔΕ Γιώργος Πιτσιλής και στενοί συνεργάτες του «τσάρου» της Οικονομίας, δουλεύοντας σημείο – σημείο τα αιτήματα των εκπροσώπων του κλάδου. Η κυβέρνηση δεν έκανε πίσω στις κεντρικές της επιλογές, έδειξε όμως κατανόηση εκεί που υπήρχε λογική βάση: Στο ψηφιακό δελτίο αποστολής και στο τεκμαρτό εισόδημα, όπου ανοίγει ο δρόμος για βελτίωση στον τρόπο εφαρμογής τους για τον συγκεκριμένο κλάδο. Αποτέλεσμα; Σε λιγότερο από μία μέρα, μια δυνητική κρίση έληξε χωρίς περαιτέρω προβλήματα. Και αυτό, ειδικά σε τέτοιες εποχές, δεν περνά απαρατήρητο.
Ο Λαβράνος επέστρεψε στην κανονικότητα
Από κάτι καλές πηγές που μου έχουν ξεμείνει, πληροφορούμαι ότι ο μεγαλοεπιχειρηματίας Γιάννης Λαβράνος, μετά από μια μικρή ανάπαυλα και αφού του πήρε καιρό να ξεπεράσει την απώλεια της μακαρίτισσας της Βασίλισσας Ελισάβετ, εσχάτως αναπτύσσει και πάλι έντονη εθνική δράση. Και γράφω εθνική, γιατί ο επονομαζόμενος και ως Big John δεν έχει ανάγκη από τα ελάχιστα εκατομμύρια που μπορεί να κερδίσει από τη μικρή αγορά της Ελλάδας. Παρόλα αυτά κάνει την καρδιά του πέτρα και επειδή όμοιός του δεν υπάρχει στη δική μας πιάτσα, ασχολείται εσχάτως με κάτι έργα του Άμυνας. Ωστόσο όπως καταλαβαίνω δεν είναι ο μόνος χώρος που δρα ο παγκόσμιας ακτινοβολίας επιχειρηματίας. Σε γενικές γραμμές ο Λαβράνος αρχίζει και κάνει δουλειές παντού, συνομιλώντας με τους πάντες.
Τι λένε Παπασταύρου και Άδωνις για την Γκίλφοϊλ
Ένας από τους συνεπείς συναδέλφους που αυτοβούλως παρακολουθεί ότι γράφετε και ακούγεται για την Αμερικανίδα πρέσβειρα στην Αθήνα, έσπευσε χθες να μου επισημάνει ότι από το μεγάλο ρεπορτάζ των New York Times για την Γκίλφοϊλ, ξεχώρισε δύο ατάκες που πέρασαν σχεδόν απαρατήρητες στο ευρύ κοινό. Η μία ανήκει στον υπουργό Παπασταύρου που αποκαλύπτει ότι η πρέσβειρα τον παίρνει τηλέφωνο ακόμα και τα μεσάνυχτα (“Usually you meet someone, and you introduce yourself, you say a few nice words,” Mr. Papastavrou said. Ms. Guilfoyle, he said, “is not about nice talk. She’s about doing things.” She often calls him at midnight, he added. “When we need to finish something, she’s someone who doesn’t have office hours.”) και άλλη ανήκει στον υπουργό Άδωνι που λέει ότι αν κάνει καλά τη δουλειά της τι πειράζει κι αν φοράει ένα σι θρου (Mr. Georgiadis, the health minister, shrugged off the buzz. “When she was first named, the people were, ‘What’s that?’” he said. But the early energy deals, he said, have proved that she has substance. “If she delivers,” he said, “who cares if she has a see-through dress;”). Επειδή θέλω να είμαι δίκαιος (αν και δεν με λένε Αριστείδη), σπεύδω να συμφωνήσω με τον Άδωνι, γιατί το άλλο με τον Παπασταύρου προφανώς και δεν το γνωρίζω και εδώ που τα λέμε, δυσκολεύομαι να το μάθω. Εκείνο ωστόσο που γνωρίζω και μάλιστα από αξιόπιστα χείλη, είναι ότι η νέας πρέσβειρα, μέσα σε ελάχιστο χρόνο έχει καταφέρει να χτίσει γέφυρες, μεταξύ Μαξίμου και Λευκού Οίκου.
Η αγωνία της Πειραιώς και οι φήμες για Attica, Ντυνάν, Trastor
Έχουν ένα άγχος στην Πειραιώς (την τράπεζα προς αποφυγήν παρεξηγήσεων) για τα χρήματα που δαπανώνται για την εξαγορά και προσπάθεια ανάκαμψης της Εθνικής Ασφαλιστικής και αυτό μεταφράζεται σε διάφορες φήμες για την τύχη σημαντικών συμμετοχών που εξακολουθεί να διαθέτει η τράπεζα. Πρόκειται για συμμετοχές που παραμένουν εδώ και πολλά χρόνια στο χαρτοφυλάκιο της τράπεζας και που κάποια στιγμή πρέπει (όπως λένε οι ειδικοί) να «ξεκλειδώσουν» αξία. Γι’ αυτό υποθέτω ότι δεν είναι τυχαίες οι φήμες περί ενδιαφέροντος επενδυτών για την μεγαλύτερη ακτοπλοϊκή εταιρεία της χώρας, την Attica Group, που ελέγχεται κατά περισσότερο από 85% από την Πειραιώς. Ενδιαφέρονται επενδυτές για την Attica Group; Ποιος δεν θα ενδιαφέρονταν για τη μεγαλύτερη ακτοπλοϊκή εταιρεία της Ελλάδας; Όπως είναι γνωστό αρκετοί, εγχώριοι και ξένοι, έχουν κατά καιρούς περάσει από τα γραφεία της Πειραιώς. Το πρώτο ερώτημα είναι αν δίνουν τα λεφτά που θέλει ο πρόεδρος Μεγάλου και με ποια αξία έχει γραμμένη στα βιβλία της την Attica; Το δεύτερο ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση (η οποιαδήποτε κυβέρνηση) επιτρέψει (πράγμα που δεν θα κάνει) να περάσει η Attica, σε ξένο fund; Συνεπώς, όσοι ασχολούνται με τις φήμες, να γνωρίζουν πως είναι περίπλοκη υπόθεση η πώληση της ακτοπλοϊκής εταιρείας. Γιατί λοιπόν στην Πειραιώς, αντί να ασχολούνται με διαρροές για το ενδιαφέρον περί Attica, δεν κοιτάζουν πώς θα αξιοποιήσουν το βραχίονα υπηρεσιών υγείας υπό το Ντυνάν; Και με την Trastor τι θα γίνει ειδικά τώρα που έχουν σφίξει τα πράγματα (λόγω υψηλών τιμών) στα επαγγελματικά ακίνητα;
Ξεμένουμε από Ξυνό Νερό
Ένα από τα πιο δημοφιλή και όχι αδίκως νερά, είναι κατά κοινή παραδοχή το «Ξυνό Νερό Φλώρινας». Το φυσικό ανθρακούχο νερό, που τα τελευταία χρόνια έχει κερδίσει μεγάλο μερίδιο στην αγορά. Τώρα που πήρε τα πάνω του, κάπου άκουσα ότι υπάρχει ένα κάποιο πρόβλημα, στις ποσότητες που παράγονται. Αν κι αυτά δεν σκαμπάζω, μου φαίνεται λογικό, με δεδομένα τα δομικά προβλήματα που έχει προκαλέσει η λειψυδρία και στους υδάτινους πόρους.
Γιατί η διοίκηση της ΥΠΑ δεν είναι ακόμα στο σπίτι της;
Αρκετοί αναρωτιούνται για ποιο λόγο παραμένει στη θέση της η διοίκηση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) η οποία είχε σπεύσει να δώσει μια εξήγηση που «φούντωσε» διάφορες θεωρίες συνωμοσίας για το μπλακάουτ της περασμένης Κυριακής στο FIR Αθηνών που καθήλωσε τα αεροπλάνα. Τι είχε κάνει; Αρχικά είχε ανακοινώσει πως το πρόβλημα οφείλονταν σε τηλεπικοινωνιακό «θόρυβο» που είχε δήθεν «τυφλώσει» τα ραντάρ. Στη συνέχεια είχε αλλάξει την αρχική ανακοίνωση και είχε αποδώσει το πρόβλημα σε τεχνικά ζητήματα άγνωστης φύσης. Αλλά ούτε και αυτά τα τεχνικά ζητήματα φαίνεται πως είναι ικανά να εξηγήσουν ένα συνολικό μπλακάουτ καθώς, όπως λένε οι γνωρίζοντες, είχαν τοπικό χαρακτήρα. Με ενδιαφέρον παρακολουθούν στην κυβέρνηση (αν και δεν τολμούν να κάνουν τίποτα!) τις δηλώσεις εκπροσώπων των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας οι οποίοι ξεσπαθώνουν για τα πράγματι απαρχαιωμένα τεχνολογικά συστήματα αεροναυτιλίας. Θα είχε ενδιαφέρον μια στατιστική απεικόνιση των εσόδων του Eurocontrol που πάνε για μισθούς (και υπερωρίες παρακαλώ) και των εσόδων που πάνε κουμπαρά ώστε να προχωρήσουν οι επενδύσεις σε νέα τεχνολογικά συστήματα. Όσο για τις αιτίες του κυριακάτικου μπλακάουτ στις πτήσεις, ελπίζουμε να το μάθει η επιτροπή που έχει συσταθεί και ο εισαγγελέας που διέταξε έρευνα!
Ο Δήμας, ο Κυρανάκης και οι αρμοδιότητες
Μιας και ασχολήθηκα με την ΥΠΑ, να σας πω ότι από την τραγελαφική ιστορία της Κυριακής, αναδείχθηκε και κάτι ακόμη, το οποίο ομολογώ ότι προσωπικά αγνοούσα. Αυτό λοιπόν που κατάλαβα με το γέρικο μυαλό που διαθέτω, είναι ότι αν και αναπληρωτής για τις Μεταφορές, τελικά έχει όλες τις υπόλοιπες μεταφορές, εκτός από αυτές που πραγματοποιούνται με τα αεροπλάνα. Οπότε αν μείνετε καμιά φορά στον αέρα και θέλετε να μάθετε κάτι παραπάνω, δεν έχετε παρά να τηλεφωνήσετε στον υπουργό Δήμα, που έχει και την αρμοδιότητα. Πάντως με αυτά και κάτι άλλα, έχω την αίσθηση ότι εκτός από τον ορατό κίνδυνο να μπερδευτούν στον αέρα τα αεροπλάνα, υπάρχει και ο μόνιμος κίνδυνος, αυτός με τα μπερδεμένα (κυβερνητικά) μπούτια των επί γης υπουργών.
Ο Αλαφούζος και οι ανατροπές στον ΣΚΑΪ
Εδώ και καιρό σας γράφω για τον προβληματισμό που έχει κυριεύσει το μυαλό του πρόεδρο Αλαφούζου με αφορμή τις χαμηλές πτήσεις που καταγράφει ο τηλεοπτικός ΣΚΑΪ. Μετά τις πρόσφατες αλλαγές και τη δεδηλωμένη πλέον αμφισβήτηση του πολύπειρου Κωνσταντίνου Ζούλα, κάπου πήρε το αυτί μου ότι το αφεντικό του καναλιού, έχει αποφασίσει στα μέσα της σεζόν να φέρει τα πάνω κάτω. Αυτό σημαίνει ότι δεν αποκλείεται να δούμε να «κόβονται» εκπομπές, πέραν από τις διάφορες προσθήκες σε επίπεδο μυθοπλασίας, που είναι αλήθεια ότι δεν είναι το δυνατό πεδίο του ΣΚΑΪ.
Η ανάρτηση της Κεραμέως
Λίγο πριν κλείσω τη στήλη, με κάλεσε μια φίλη από τα παλιά, η οποία είναι γνωστή στην πιάτσα για δύο πράγματα: Για το ότι παρακολουθεί τα πάντα στα social media και για την έφεσή της στο πολιτικό κουτσομπολιό. Αρχικά η συζήτηση ξεκίνησε αθώα, ζητώντας μου το τηλέφωνο του Κουρτάκη για να του ευχηθεί. Όταν κατάλαβε ότι δεν υπήρχε περίπτωση να της το δώσω (το τηλέφωνο) χωρίς άδεια, μου ζήτησε να διαβιβάσω τις ευχές στο αφεντικό μου και αμέσως μετά πέρασε στο παρασύνθημα: «Είδες την ανάρτηση της Κεραμέως;» με ρώτησε δήθεν αθώα. Επειδή δεν είχα προλάβει, μου έκανε μια περίληψη. Η υπουργός Νίκη, που λέτε, θυμήθηκε την πρώτη τετραετία Μητσοτάκη και έσπευσε να θυμίσει στους αναγνώστες της τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που η ίδια θέσπισε στο υπουργείο Παιδείας και υλοποίησαν οι διάδοχοί της – τους οποίους και συνεχάρη. «Να σου είμαι ειλικρινής, δεν θυμάμαι κάτι παρόμοιο από άλλον υπουργό», μου είπε, ρωτώντας με ποια πιστεύω ότι είναι η σκοπιμότητα μιας τέτοιας ανάρτησης. Επειδή κάπου εκεί έκλεισα τη φίλη με ένα «τι να σου πω, δεν ξέρω», σπεύδω να διορθώσω την απρέπειά μου, εικάζοντας ότι η συντρόφισσα Κεραμέως επιδιώκει να τονώσει το μεταρρυθμιστικό της προφίλ (έστω και σε επίπεδο νομοθέτησης). Αν, πάντως, σκοπεύει να επανέλθει με νέα ανάρτηση για θέματα Παιδείας, ίσως θα ήταν χρήσιμο να κάνει και έναν απολογισμό για την Πανεπιστημιακή Αστυνομία, η οποία μάλλον της διέφυγε.
