EnΑιχμές Κατσανιώτη για "κόφτη" στους βουλευτές και ασυμβίβαστο: Το "καρφί" για τους εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς και τα ρουσφέτια και η "συγκέντρωση εξουσίας"
Η παρέμβαση του βουλευτή Αχαΐας της ΝΔ
Ο Ανδρέας Κατσανιώτης άφησε σαφείς αιχμές κατά της κυβέρνησης, επισημαίνοντας πως τέτοιες προτάσεις αποδυναμώνουν τον ρόλο του βουλευτή και τον κοινοβουλευτικό έλεγχο
Έντονες συζητήσεις και δυσαρέσκεια στις τάξεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ έχουν προκαλέσει οι προτάσεις της κυβέρνησης για το ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού, καθώς και για τη μείωση του αριθμού των μελών της νομοθετικής εξουσίας, με το κλίμα να αποτυπώνεται σαφώς από το άρθρο-παρέμβαση του βουλευτής Αχαΐας του κόμματος Ανδρέα Κατσανιώτη.
Διαβάστε: Βλάχος: Ενιαία αντιμετώπιση για τις άρσεις ασυλίας, να συγκληθεί η ΚΟ της ΝΔ - Είμαι αντίθετος στο ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού (Βίντεο)
Ο κ. Κατσανιώτης, στο άρθρό του στο «Βήμα», άφησε σαφείς αιχμές κατά της κυβέρνησης, αναφέροντας πως οι εν λόγω αποφάσεις οδηγούν σε «αποδυνάμωση του ρόλου του βουλευτή», ο οποίος μέσα από την σχετική συζήτηση «παρουσιάζεται ως περιττός». Αφού σημείωσε, δε, ότι οι βουλευτές δεν εκλέγονται «για να σιωπούν», ελέγχοντας την εξουσία «όταν πρέπει», θέτει το εξής ερώτημα για το ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού: «Αν πράγματι στόχος είναι να περιοριστούν οι πελατειακές σχέσεις και οι εξαρτήσεις, τότε πώς μπορεί να θεωρείται προβληματικό να είναι ένας εκλεγμένος βουλευτής ταυτόχρονα υπουργός, αλλά να επιτρέπεται σε έναν εξωκοινοβουλευτικό υπουργό να κατεβαίνει στη συνέχεια ως υποψήφιος βουλευτής;».
Μιλώντας, δε, για τα πιθανά «ρουσφέτια» διερωτάται ποιο γραφείο έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να δημιουργήσει τέτοιου είδους εξαρτήσεις: «Το γραφείο ενός εκλεγμένου βουλευτή της περιφέρειας ή το γραφείο ενός εξωκοινοβουλευτικου υπουργού, δηλαδή του εκλεκτού του εκάστοτε πρωθυπουργού, με πολύ μεγαλύτερη θεσμική ισχύ, πρόσβαση και δυνατότητα επιρροής, που μετέπειτα κατεβαίνει για βουλευτής;».
Ο κ. Κατσανιώτης, δε, μιλά για πρόθεση «συγκέντρωσης εξουσίας», η οποία και υφίσταται για την «εκάστοτε κυβέρνηση», αφήνοντας και εδώ σαφείς αιχμές: «Πίσω από μια εξυγιαντική συζήτηση συχνά κρύβεται μια πρόθεση συγκέντρωσης από την εκάστοτε κυβέρνηση. Η κάθε εξουσία άλλωστε τείνει στο να μην αρέσκεται σε ελέγχους και να ενοχλείται από αυτούς. Προτιμά βουλευτές που επικυρώνουν αντί να παρεμβαίνουν. Όμως έτσι αποδυναμώνεται η Βουλή ως θεσμικός πυλώνας», αναφέρει χαρακτηριστικά και τονίζει:
«Όταν απαξιώνεται ο βουλευτής, απαξιώνεται η επιλογή του πολίτη. Και όταν αποδυναμώνεται ο κοινοβουλευτικός έλεγχος, ενισχύεται η συγκέντρωση εξουσίας». «Σε μια ώριμη δημοκρατία, το ζητούμενο δεν είναι λιγότεροι ή πιο βολικοί βουλευτές. Είναι βουλευτές με συνείδηση του ρόλου τους: να νομοθετούν υπηρετώντας τους πολίτες που εκπροσωπούν», σημειώνει καταληκτικά.
Διαβάστε: Το σχέδιο Μητσοτάκη για ασυμβίβαστο και 250 βουλευτές: Τα "πώς" και τα "γιατί" της μεταρρύθμισης στα πρότυπα της Γαλλίας - Γιατί στοχεύει το "βαθύ κράτος"
Σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία, οι πολίτες δεν εκλέγουν βουλευτές για να σιωπούν. Τους εκλέγουν για να τους εκπροσωπούν, να στηρίζουν την κυβέρνηση όταν χρειάζεται, αλλά και να ελέγχουν την εξουσία όταν πρέπει. Αυτός είναι ο πυρήνας της αντιπροσωπευτικής λειτουργίας. Ο βουλευτής δεν υπάρχει για να είναι αρεστός, ούτε για να επικυρώνει απλά αποφάσεις. Υπάρχει για να έχει γνώμη, κρίση και ευθύνη, με συνέπεια και ειλικρίνεια απέναντι στους πολίτες, όχι με πρόθυμη συμμόρφωση απέναντι στην εξουσία.
Γι’ αυτό και κάθε συζήτηση που, άμεσα ή έμμεσα, οδηγεί στην αποδυνάμωση του ρόλου του βουλευτή πρέπει να αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερη προσοχή. Είτε αφορά τη μείωση του αριθμού των βουλευτών είτε την προσθήκη νέων ασυμβιβάστων, πολύ συχνά συνοδεύεται από μια ευρύτερη αντίληψη απαξίωσης. Ο βουλευτής παρουσιάζεται ως περιττός, ως βάρος ή ως πρόβλημα. Και έτσι σταδιακά απαξιώνεται στα μάτια της κοινής γνώμης όχι μόνο ένα πολιτικό πρόσωπο, αλλά η ίδια η έννοια της λαϊκής εκπροσώπησης.
Το ίδιο ισχύει και για τη συζήτηση περί ασυμβίβαστου βουλευτή και υπουργού, όταν αυτή γίνεται με τρόπο επιλεκτικό και αντιφατικό. Αν πράγματι στόχος είναι να περιοριστούν οι πελατειακές σχέσεις και οι εξαρτήσεις, τότε πώς μπορεί να θεωρείται προβληματικό να είναι ένας εκλεγμένος βουλευτής ταυτόχρονα υπουργός, αλλά να επιτρέπεται σε έναν εξωκοινοβουλευτικό υπουργό να κατεβαίνει στη συνέχεια ως υποψήφιος βουλευτής; Ποιο γραφείο είναι τελικά ισχυρότερο για να δημιουργήσει προσδοκίες, εξαρτήσεις και ρουσφέτια; Το γραφείο ενός εκλεγμένου βουλευτή της περιφέρειας ή το γραφείο ενός εξωκοινοβουλευτικού υπουργού, δηλαδή του εκλεκτού του εκάστοτε πρωθυπουργού, με πολύ μεγαλύτερη θεσμική ισχύ, πρόσβαση και δυνατότητα επιρροής, που μετέπειτα κατεβαίνει για βουλευτής;
Εδώ ακριβώς αποκαλύπτεται μια βαθύτερη αντίφαση. Πίσω από μια εξυγιαντική συζήτηση συχνά κρύβεται μια πρόθεση συγκέντρωσης από την εκάστοτε κυβέρνηση. Η κάθε εξουσία άλλωστε τείνει στο να μην αρέσκεται σε ελέγχους και να ενοχλείται από αυτούς. Προτιμά βουλευτές που επικυρώνουν αντί να παρεμβαίνουν. Όμως έτσι αποδυναμώνεται η Βουλή ως θεσμικός πυλώνας.
Η αλήθεια είναι απλή: όταν απαξιώνεται ο βουλευτής, απαξιώνεται η επιλογή του πολίτη. Και όταν αποδυναμώνεται ο κοινοβουλευτικός έλεγχος, ενισχύεται η συγκέντρωση εξουσίας. Σε μια ώριμη δημοκρατία, το ζητούμενο δεν είναι λιγότεροι ή πιο βολικοί βουλευτές. Είναι βουλευτές με συνείδηση του ρόλου τους: να νομοθετούν υπηρετώντας τους πολίτες που εκπροσωπούν.
Το άρθρο του Ανδρέα Κατσανιώτη αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Τα Νέα»
Διαβάστε: Βλάχος: Ενιαία αντιμετώπιση για τις άρσεις ασυλίας, να συγκληθεί η ΚΟ της ΝΔ - Είμαι αντίθετος στο ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού (Βίντεο)
Ο κ. Κατσανιώτης, στο άρθρό του στο «Βήμα», άφησε σαφείς αιχμές κατά της κυβέρνησης, αναφέροντας πως οι εν λόγω αποφάσεις οδηγούν σε «αποδυνάμωση του ρόλου του βουλευτή», ο οποίος μέσα από την σχετική συζήτηση «παρουσιάζεται ως περιττός». Αφού σημείωσε, δε, ότι οι βουλευτές δεν εκλέγονται «για να σιωπούν», ελέγχοντας την εξουσία «όταν πρέπει», θέτει το εξής ερώτημα για το ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού: «Αν πράγματι στόχος είναι να περιοριστούν οι πελατειακές σχέσεις και οι εξαρτήσεις, τότε πώς μπορεί να θεωρείται προβληματικό να είναι ένας εκλεγμένος βουλευτής ταυτόχρονα υπουργός, αλλά να επιτρέπεται σε έναν εξωκοινοβουλευτικό υπουργό να κατεβαίνει στη συνέχεια ως υποψήφιος βουλευτής;».
Μιλώντας, δε, για τα πιθανά «ρουσφέτια» διερωτάται ποιο γραφείο έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να δημιουργήσει τέτοιου είδους εξαρτήσεις: «Το γραφείο ενός εκλεγμένου βουλευτή της περιφέρειας ή το γραφείο ενός εξωκοινοβουλευτικου υπουργού, δηλαδή του εκλεκτού του εκάστοτε πρωθυπουργού, με πολύ μεγαλύτερη θεσμική ισχύ, πρόσβαση και δυνατότητα επιρροής, που μετέπειτα κατεβαίνει για βουλευτής;».
Ο κ. Κατσανιώτης, δε, μιλά για πρόθεση «συγκέντρωσης εξουσίας», η οποία και υφίσταται για την «εκάστοτε κυβέρνηση», αφήνοντας και εδώ σαφείς αιχμές: «Πίσω από μια εξυγιαντική συζήτηση συχνά κρύβεται μια πρόθεση συγκέντρωσης από την εκάστοτε κυβέρνηση. Η κάθε εξουσία άλλωστε τείνει στο να μην αρέσκεται σε ελέγχους και να ενοχλείται από αυτούς. Προτιμά βουλευτές που επικυρώνουν αντί να παρεμβαίνουν. Όμως έτσι αποδυναμώνεται η Βουλή ως θεσμικός πυλώνας», αναφέρει χαρακτηριστικά και τονίζει:
«Όταν απαξιώνεται ο βουλευτής, απαξιώνεται η επιλογή του πολίτη. Και όταν αποδυναμώνεται ο κοινοβουλευτικός έλεγχος, ενισχύεται η συγκέντρωση εξουσίας». «Σε μια ώριμη δημοκρατία, το ζητούμενο δεν είναι λιγότεροι ή πιο βολικοί βουλευτές. Είναι βουλευτές με συνείδηση του ρόλου τους: να νομοθετούν υπηρετώντας τους πολίτες που εκπροσωπούν», σημειώνει καταληκτικά.
Διαβάστε: Το σχέδιο Μητσοτάκη για ασυμβίβαστο και 250 βουλευτές: Τα "πώς" και τα "γιατί" της μεταρρύθμισης στα πρότυπα της Γαλλίας - Γιατί στοχεύει το "βαθύ κράτος"
Ακολουθεί το άρθρο του Ανδρέα Κατσανιώτη
Σε μια ώριμη δημοκρατία, το ζητούμενο δεν είναι λιγότεροι ή πιο βολικοί βουλευτές. Είναι βουλευτές με συνείδηση του ρόλου τους: να νομοθετούν υπηρετώντας τους πολίτες που εκπροσωπούν.Σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία, οι πολίτες δεν εκλέγουν βουλευτές για να σιωπούν. Τους εκλέγουν για να τους εκπροσωπούν, να στηρίζουν την κυβέρνηση όταν χρειάζεται, αλλά και να ελέγχουν την εξουσία όταν πρέπει. Αυτός είναι ο πυρήνας της αντιπροσωπευτικής λειτουργίας. Ο βουλευτής δεν υπάρχει για να είναι αρεστός, ούτε για να επικυρώνει απλά αποφάσεις. Υπάρχει για να έχει γνώμη, κρίση και ευθύνη, με συνέπεια και ειλικρίνεια απέναντι στους πολίτες, όχι με πρόθυμη συμμόρφωση απέναντι στην εξουσία.
Γι’ αυτό και κάθε συζήτηση που, άμεσα ή έμμεσα, οδηγεί στην αποδυνάμωση του ρόλου του βουλευτή πρέπει να αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερη προσοχή. Είτε αφορά τη μείωση του αριθμού των βουλευτών είτε την προσθήκη νέων ασυμβιβάστων, πολύ συχνά συνοδεύεται από μια ευρύτερη αντίληψη απαξίωσης. Ο βουλευτής παρουσιάζεται ως περιττός, ως βάρος ή ως πρόβλημα. Και έτσι σταδιακά απαξιώνεται στα μάτια της κοινής γνώμης όχι μόνο ένα πολιτικό πρόσωπο, αλλά η ίδια η έννοια της λαϊκής εκπροσώπησης.
Το ίδιο ισχύει και για τη συζήτηση περί ασυμβίβαστου βουλευτή και υπουργού, όταν αυτή γίνεται με τρόπο επιλεκτικό και αντιφατικό. Αν πράγματι στόχος είναι να περιοριστούν οι πελατειακές σχέσεις και οι εξαρτήσεις, τότε πώς μπορεί να θεωρείται προβληματικό να είναι ένας εκλεγμένος βουλευτής ταυτόχρονα υπουργός, αλλά να επιτρέπεται σε έναν εξωκοινοβουλευτικό υπουργό να κατεβαίνει στη συνέχεια ως υποψήφιος βουλευτής; Ποιο γραφείο είναι τελικά ισχυρότερο για να δημιουργήσει προσδοκίες, εξαρτήσεις και ρουσφέτια; Το γραφείο ενός εκλεγμένου βουλευτή της περιφέρειας ή το γραφείο ενός εξωκοινοβουλευτικού υπουργού, δηλαδή του εκλεκτού του εκάστοτε πρωθυπουργού, με πολύ μεγαλύτερη θεσμική ισχύ, πρόσβαση και δυνατότητα επιρροής, που μετέπειτα κατεβαίνει για βουλευτής;
Εδώ ακριβώς αποκαλύπτεται μια βαθύτερη αντίφαση. Πίσω από μια εξυγιαντική συζήτηση συχνά κρύβεται μια πρόθεση συγκέντρωσης από την εκάστοτε κυβέρνηση. Η κάθε εξουσία άλλωστε τείνει στο να μην αρέσκεται σε ελέγχους και να ενοχλείται από αυτούς. Προτιμά βουλευτές που επικυρώνουν αντί να παρεμβαίνουν. Όμως έτσι αποδυναμώνεται η Βουλή ως θεσμικός πυλώνας.
Η αλήθεια είναι απλή: όταν απαξιώνεται ο βουλευτής, απαξιώνεται η επιλογή του πολίτη. Και όταν αποδυναμώνεται ο κοινοβουλευτικός έλεγχος, ενισχύεται η συγκέντρωση εξουσίας. Σε μια ώριμη δημοκρατία, το ζητούμενο δεν είναι λιγότεροι ή πιο βολικοί βουλευτές. Είναι βουλευτές με συνείδηση του ρόλου τους: να νομοθετούν υπηρετώντας τους πολίτες που εκπροσωπούν.
Το άρθρο του Ανδρέα Κατσανιώτη αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Τα Νέα»
