"Πόρτα" Σακελλαρίδη σε Βαρουφάκη: "Αν ήθελα να βγω βουλευτής, υπήρχαν πιο εύκολοι δρόμοι" - Γιατί επιμένει στον επικεφαλής της Νέας Αριστεράς και το "απαγορευτικό" σε Τσακαλώτο
"Εμένα προσωπικά δεν με αφορά μια τέτοια προοπτική"
Το δημόσιο προσκλητήριο του Γιάνη Βαρουφάκη μέσω της ΕΦ.ΣΥΝ. για τα ψηφοδέλτια του ΜέΡΑ25 και η απάντηση του επικεφαλής της Νέας Αριστεράς - Το παρασκήνιο με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο
«Πόρτα» έριξε ο επικεφαλής της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, στον Γιάνη Βαρουφάκη όταν ο τελευταίος με άρθρο του στην Εφημερίδα των Συντακτών τον κάλεσε προσωπικά να συμμετάσχει στο ψηφοδέλτιο του ΜΕΡΑ 25. «Εμένα προσωπικά δεν με αφορά μια τέτοια προοπτική και, αν ήθελα να βγω βουλευτής, υπήρχαν πιο εύκολοι δρόμοι» απάντησε μέσω της εφημερίδας ο Γαβριήλ Σακκελαρίδης.
Διαβάστε: Σακελλαρίδης: Δεν είναι περίοδος για στρογγυλεμένες, κενές προτάσεις - Ο Τσίπρας λειτούργησε ως θρυαλλίδα για τη Νέα Αριστερά
Ο ιδιότυπος αυτός διάλογος ξεκίνησε το περασμένο Σάββατο όταν ο Γιάνης Βαρουφάκης με άρθρο του στην Εφημερίδα των Συντακτών κάλεσε κάποια στελέχη του ευρύτερου κόμματος της Αριστεράς να συνταχθούν μαζί του. «Μιλώντας επί προσωπικού, ποιος αριστερός άνθρωπος δεν θα ανακουφιζόταν αν στα ψηφοδέλτια του ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά έβλεπε να περιλαμβάνονται, μεταξύ πολλών άλλων, η Νάντια Βαλαβάνη, ο Θανάσης Καμπαγιάννης, η Γιάννα Κούρτοβικ, ο Αντώνης Νταβανέλος, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, η Δέσποινα Χαραλαμπίδου; Να περιλαμβάνουν και να εκφράζουν τις χιλιάδες συντρόφισσες και συντρόφους που, από ποικίλες προελεύσεις της Αριστεράς, δίνουν από χρόνια, καθημερινά, τις μεγάλες μάχες υπέρ των πολλών;» ανέφερε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Αν θα έρθουν με ή χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των κομματικών σχημάτων και οργανώσεών τους, αυτό είναι δικό τους θέμα. Εμείς δεν απαιτούμε ούτε ένταξη στην παράταξή μας ούτε αποχώρηση από τις δικές τους».
Λίγες ώρες αργότερα ο επικεφαλής της Νέας Αριστεράς απάντησε στον Γιάνη Βαρουφάκη βάζοντας την όλη συζήτηση σε ένα καθαρά ιδεολογικό υπόβαθρο. «Η ενότητα της Αριστεράς και η ανασύνθεσή της με τις δυνάμεις της οικολογίας μπορεί να είναι αυτό το συλλογικό πολιτικό σχέδιο. Όχι με όρους εκλογικής αριθμητικής, ούτε ως συμφωνίες για την κατανομή ρόλων και θέσεων. Αλλά ως μια αναγκαία πολιτική και κοινωνική διεργασία που μπορεί να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστική δύναμη για την ελπίδα, τη συμμετοχή και τη συλλογική δράση».
Επεσήμανε μάλιστα ότι «Ένα τέτοιο σχέδιο δεν μπορεί να θεμελιώνεται αποκλειστικά σε πρόσωπα, αλλά κυρίως σε ιδέες, πρόγραμμα και κοινωνικές δυνάμεις. Ένα σχέδιο που θα οικοδομηθεί μέσα από ειλικρινή προγραμματικό διάλογο, κοινή δράση στους κοινωνικούς χώρους, στα συνδικάτα, στα κινήματα και στις τοπικές κοινωνίες. Και εφόσον αυτή η διαδικασία ωριμάσει και δημιουργήσει πραγματικές σχέσεις εμπιστοσύνης, θα μπορεί να οδηγήσει και σε μορφές συνεργασίας. Όχι ως άθροισμα μηχανισμών ή ως συμφωνία επιβίωσης πολιτικών φορέων, αλλά ως πολιτική έκφραση μιας ευρύτερης κοινωνικής δυναμικής που θα δώσει ξανά προοπτική, αξιοπιστία και ελπίδα στον κόσμο της εργασίας, της νεολαίας και της δημιουργίας. Η ενότητα της Αριστεράς δεν μπορεί να γίνεται αντιληπτή ως συνεργασία ενός κόμματος με έναν “αστερισμό προσωπικοτήτων”, όπως διάβασα σε άρθρο του Γ. Βαρουφάκη το Σάββατο στην ΕΦ.ΣΥΝ. Αυτό από μόνο του δεν αποτελεί πολιτική διαδικασία ενότητας, ζύμωσης και κοινής δράσης. Με αυτόν τον τρόπο θα αναπαραγάγαμε τη μεταγραφολογία στελεχών που παρακολουθούμε σήμερα με αφορμή τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ και θα γινόμασταν “μια από τα ίδια”. Εμένα προσωπικά δεν με αφορά μια τέτοια προοπτική, και αν ήθελα να βγω βουλευτής υπήρχαν πιο εύκολοι δρόμοι. Η πορεία μου ταυτίζεται με τη συλλογικότητα της Νέας Αριστεράς, με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που δίνουν τη μάχη στις γειτονιές και στους κοινωνικούς χώρους».
Η ιστορία αυτή επιβεβαιώνει το ρεπορτάζ που θέλει τον Γιάνη Βαρουφάκη θα επιθυμεί την ένταξη μόνο του Γαβριήλ Σακελλαρίδη στο κόμμα του, καθώς με τους πρώην υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ δεν λέει ούτε καλημέρα. Ειδικά με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, ο οποίος τον αντικατέστησε μετά την αποχώρησή του, δεν υπάρχει καμία πιθανότητα συνεννόησης εκτός και αν…
Διαβάστε: Σακελλαρίδης: Δεν είναι περίοδος για στρογγυλεμένες, κενές προτάσεις - Ο Τσίπρας λειτούργησε ως θρυαλλίδα για τη Νέα Αριστερά
Το δημόσιο κάλεσμα Βαρουφάκη προς τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη
Ο ιδιότυπος αυτός διάλογος ξεκίνησε το περασμένο Σάββατο όταν ο Γιάνης Βαρουφάκης με άρθρο του στην Εφημερίδα των Συντακτών κάλεσε κάποια στελέχη του ευρύτερου κόμματος της Αριστεράς να συνταχθούν μαζί του. «Μιλώντας επί προσωπικού, ποιος αριστερός άνθρωπος δεν θα ανακουφιζόταν αν στα ψηφοδέλτια του ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά έβλεπε να περιλαμβάνονται, μεταξύ πολλών άλλων, η Νάντια Βαλαβάνη, ο Θανάσης Καμπαγιάννης, η Γιάννα Κούρτοβικ, ο Αντώνης Νταβανέλος, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, η Δέσποινα Χαραλαμπίδου; Να περιλαμβάνουν και να εκφράζουν τις χιλιάδες συντρόφισσες και συντρόφους που, από ποικίλες προελεύσεις της Αριστεράς, δίνουν από χρόνια, καθημερινά, τις μεγάλες μάχες υπέρ των πολλών;» ανέφερε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Αν θα έρθουν με ή χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των κομματικών σχημάτων και οργανώσεών τους, αυτό είναι δικό τους θέμα. Εμείς δεν απαιτούμε ούτε ένταξη στην παράταξή μας ούτε αποχώρηση από τις δικές τους».
Η απάντηση Σακελλαρίδη: "Αν ήθελα να βγω βουλευτής υπήρχαν πιο εύκολοι δρόμοι"
Λίγες ώρες αργότερα ο επικεφαλής της Νέας Αριστεράς απάντησε στον Γιάνη Βαρουφάκη βάζοντας την όλη συζήτηση σε ένα καθαρά ιδεολογικό υπόβαθρο. «Η ενότητα της Αριστεράς και η ανασύνθεσή της με τις δυνάμεις της οικολογίας μπορεί να είναι αυτό το συλλογικό πολιτικό σχέδιο. Όχι με όρους εκλογικής αριθμητικής, ούτε ως συμφωνίες για την κατανομή ρόλων και θέσεων. Αλλά ως μια αναγκαία πολιτική και κοινωνική διεργασία που μπορεί να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστική δύναμη για την ελπίδα, τη συμμετοχή και τη συλλογική δράση».Επεσήμανε μάλιστα ότι «Ένα τέτοιο σχέδιο δεν μπορεί να θεμελιώνεται αποκλειστικά σε πρόσωπα, αλλά κυρίως σε ιδέες, πρόγραμμα και κοινωνικές δυνάμεις. Ένα σχέδιο που θα οικοδομηθεί μέσα από ειλικρινή προγραμματικό διάλογο, κοινή δράση στους κοινωνικούς χώρους, στα συνδικάτα, στα κινήματα και στις τοπικές κοινωνίες. Και εφόσον αυτή η διαδικασία ωριμάσει και δημιουργήσει πραγματικές σχέσεις εμπιστοσύνης, θα μπορεί να οδηγήσει και σε μορφές συνεργασίας. Όχι ως άθροισμα μηχανισμών ή ως συμφωνία επιβίωσης πολιτικών φορέων, αλλά ως πολιτική έκφραση μιας ευρύτερης κοινωνικής δυναμικής που θα δώσει ξανά προοπτική, αξιοπιστία και ελπίδα στον κόσμο της εργασίας, της νεολαίας και της δημιουργίας. Η ενότητα της Αριστεράς δεν μπορεί να γίνεται αντιληπτή ως συνεργασία ενός κόμματος με έναν “αστερισμό προσωπικοτήτων”, όπως διάβασα σε άρθρο του Γ. Βαρουφάκη το Σάββατο στην ΕΦ.ΣΥΝ. Αυτό από μόνο του δεν αποτελεί πολιτική διαδικασία ενότητας, ζύμωσης και κοινής δράσης. Με αυτόν τον τρόπο θα αναπαραγάγαμε τη μεταγραφολογία στελεχών που παρακολουθούμε σήμερα με αφορμή τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ και θα γινόμασταν “μια από τα ίδια”. Εμένα προσωπικά δεν με αφορά μια τέτοια προοπτική, και αν ήθελα να βγω βουλευτής υπήρχαν πιο εύκολοι δρόμοι. Η πορεία μου ταυτίζεται με τη συλλογικότητα της Νέας Αριστεράς, με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που δίνουν τη μάχη στις γειτονιές και στους κοινωνικούς χώρους».
En