Ο "άφαντος" Πολάκης και τα φαντάσµατα στις λίστες

Όταν ο Σωκράτης Φάµελλος έθεσε εκτός Κοινοβουλευτικής Οµάδας τον Παύλο Πολάκη, το πρώτο πράγµα που έκαναν οι στενοί συνεργάτες του στην Κουµουνδούρου ήταν να εξαφανίσουν το όνοµα του βουλευτή Χανίων από την ιστοσελίδα του κόµµατος. Το τραγελαφικό βέβαια στην όλη ιστορία είναι ότι -µετά τη διαγραφή του από µέλος της ΚΟ- ο Π. Πολάκης συµµετείχε κανονικά στις συνεδριάσεις της Πολιτικής Γραµµατείας αλλά και της Κεντρικής Επιτροπής. Στην επίσηµη ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ και στην ενότητα «Πολιτική Γραµµατεία» και «Κεντρική Επιτροπή» ακόµη και σήµερα ο Παύλος Πολάκης δεν αναφέρεται πουθενά. Φαίνεται όµως ότι το επιτελείο του Σ. Φάµελλου λειτουργεί µε δύο µέτρα και δύο σταθµά. Τη σπουδή που επέδειξαν οι «ηλεκτρονικοί εκκαθαριστές» της Κουµουνδούρου, κατεβάζοντας σε χρόνο dt από τη σελίδα του κόµµατος το όνοµα του Πολάκη, δεν την ακολούθησαν µε την ίδια… ζέση στις περιπτώσεις του Κώστα Ζαχαριάδη, της Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου και του Γιώργου Καραµέρου. Τα συγκεκριµένα πρόσωπα έχουν αποχωρήσει εδώ και µέρες από τον ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο στα «ηλεκτρονικά χαρτιά» της Κουµουνδούρου παραµένουν µέλη της Πολιτικής Γραµµατείας του κόµµατος. Ο δε Κ. Ζαχαριάδης συνεχίζει να εµφανίζεται και ως εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ στην επίσηµη σελίδα της Κουµουνδούρου. Φαντάζοµαι ότι στην επικείµενη συνεδρίαση της ΚΕ κριτήριο για το δικαίωµα ψήφου δεν θα είναι η σύνθεση των οργάνων, όπως αυτή απεικονίζεται στην ιστοσελίδα της Κουµουνδούρου.

politiki-grammateia-syriza

Τους έκανε βούκινο για να πάρει απάντηση

Την περασμένη εβδομάδα, από αυτήν εδώ τη στήλη είχαμε αποκαλύψει ότι το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τρύφων Αλεξιάδης έστειλε ηλεκτρονική επιστολή προς τον Σ. Φάμελλο και τη γραμματέα της ΚΕ, Α. Σαπουνά, ζητώντας να του παραδώσουν τον επικαιροποιημένο κατάλογο με τη σύνθεση του κομματικού οργάνου, καθώς επίσης να του γνωστοποιηθεί και η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε για την επιλογή των αναπληρωτών, που διαδέχονται όσους έχουν αποχωρήσει για άλλες «κομματικές πολιτείες». Ο Τρ. Αλεξιάδης αναγκάστηκε να δημοσιοποιήσει την επιστολή του αυτή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς μέχρι χθες το μεσημέρι δεν είχε λάβει καμία ενημέρωση επί του αιτήματός του. Τελικά, με την κίνησή του αυτή «υποχρέωσε» την Κουμουνδούρου να πάρει θέση. Σε άτυπη ενημέρωση που έγινε από τον ΣΥΡΙΖΑ, πληροφορηθήκαμε τα εξής: «Η αναπλ. γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αναστασία Σαπουνά, απάντησε σε αιτήματα που είχαν διατυπωθεί σχετικά με τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής πως:

  • Η επικαιροποιημένη σύνθεση της Κεντρικής Επιτροπής (με τις αναπληρώσεις) θα δημοσιοποιηθεί την Παρασκευή στο syriza.gr.
  • Οι αναπληρώσεις γίνονται αυτόματα από τον αρμόδιο εργαζόμενο, με βάση τις οδηγίες της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής, χωρίς καμία δυνατότητα πολιτικής παρέμβασης.
  • Ο Ισολογισμός για το 2025 είναι αναρτημένος στο site του κόμματος, ενώ πρόσφατα ολοκληρώθηκε και ο έλεγχος από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής.
  • Ο προϋπολογισμός για το 2026 έχει συζητηθεί ήδη στα όργανα του κόμματος και είναι στη διάθεση των μελών της ΠΓ».

Από πότε συγχαίρουμε τους τυχοδιώκτες;

Επειδή στο τέλος θα ξεχάσουμε και την αλφαβήτα της ηθικής στην πολιτική, ειλικρινά δεν κατανοώ τις εγκωμιαστικές αναφορές που εισπράττουν -ακόμη και από το δικό μας σινάφι- οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που εγκαταλείπουν το κόμμα τους με σκοπό να πολιτευτούν με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Ποιος ο λόγος που πρέπει να φωνάξουμε «ζήτω» και «μπράβο» ή να δώσουμε βραβείο… αξιοσύνης στον Καραμέρο, στην Αχτσιόγλου, στη Νοτοπούλου ή σε όποιον άλλον παραιτηθεί και παραδώσει την έδρα του στα στερνά της κοινοβουλευτικής του θητείας; Θα ήταν άξιοι αποθέωσης και θαυμασμού εάν οι παραιτήσεις τους συνοδεύονταν από μία και μόνο φράση: «Πάμε σπίτια μας και επιστρέφουμε στις δουλειές μας», εάν φυσικά κάποιοι εξ αυτών -όπως και άλλοι που δεν είναι βουλευτές- είναι σε θέση να διακονήσουν την αγορά εργασίας. Η πλάκα είναι ότι σε αυτούς που την… κοπανάνε από τον ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας προφανώς συνεννοηθεί με τον Αλ. Τσίπρα, επιφυλάσσουν και οι δημοσιογράφοι μια θετική αντιμετώπιση που αγγίζει τα όρια της αχρείαστης κολακείας. Εδώ έχουμε να κάνουμε με καραμπινάτες περιπτώσεις πολιτικής υστεροβουλίας και ωφελιμιστικού τακτικισμού, δηλαδή με κλασικές περιπτώσεις τυχοδιωκτών, που ζυγίζουν τις εξελίξεις με σκοπό να κάνουν τα κουμάντα τους σε επίπεδο κοινοβουλευτικής και κομματικής επιβίωσης.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή