Γιατί η Ν∆ θέλει εκτός Βουλής τα µικρά κόµµατα - Ποιοι κινδυνεύουν
"Δευτέρα Παρουσία"
Όσο µεγαλύτερο είναι το ποσοστό των κοµµάτων που µένουν εκτός Βουλής τόσο µικραίνει αυτό που χρειάζεται για αυτοδυναµία
Με βάση τον εκλογικό νόµο που ψήφισαν η Νέα ∆ηµοκρατία και η Ελληνική Λύση το 2019 και που ισχύει σήµερα, για τον σχηµατισµό αυτοδύναµης κυβέρνησης δεν αρκεί το ποσοστό που θα λάβει το πρώτο κόµµα, αλλά είναι και σε συνάρτηση µε το αθροιστικό ποσοστό των κοµµάτων που θα µείνουν εκτός Βουλής.
Για παράδειγµα, αν το ποσοστό των κοµµάτων που µένουν εκτός Βουλής φτάνει το 15%, τότε η αυτοδυναµία µπορεί και να επιτευχθεί µε 36%. Αν το ποσοστό των κοµµάτων που δεν πιάσουν το 3% αθροίζεται στο 10%, τότε για αυτοδυναµία το πρώτο κόµµα χρειάζεται περίπου 37,5%, ενώ αν αθροίζεται στο 8% χρειάζεται για την αυτοδυναµία περίπου 38%. Και αν το ποσοστό των κοµµάτων που µένουν εκτός Βουλής ανέρχεται µόλις στο 5%, τότε η αυτοδυναµία επιτυγχάνεται -πάντα µε βάση τον ισχύοντα εκλογικό νόµο- µε περίπου 39%. Αυτήν τη στιγµή βεβαίως αυτοδυναµία δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Τα ποσοστά των κοµµάτων ωστόσο, όπως και οι συσχετισµοί που θα προκύψουν, θα επηρεάσουν καθοριστικά τις προοπτικές των κοµµάτων σε δεύτερες εκλογές, εφόσον στις πρώτες δεν σχηµατιστεί κυβέρνηση συνεργασίας.
Ζητούµενο λοιπόν στις προσεχείς εκλογές δεν είναι µόνο το ποσοστό που θα λάβει η Νέα ∆ηµοκρατία, που αυτήν τη στιγµή τουλάχιστον δείχνει καθαρά (και δεν αµφισβητείται από κανέναν) πως θα είναι πρώτο κόµµα, αλλά και πόσα κόµµατα και µε τι συνολικό ποσοστό θα µείνουν εκτός Βουλής.
Αυτήν τη στιγµή όλα τα ενδεχόµενα για το ποσοστό των κοµµάτων που ενδέχεται να µείνουν εκτός Βουλής είναι απολύτως ανοιχτά, καθώς ουκ ολίγα κόµµατα βρίσκονται µε βάση τις δηµοσκοπήσεις στο όριο του 3%!
Ποια είναι τα κόµµατα αυτά;
Όπως όλα δείχνουν, εντός Βουλής θα είναι µε βεβαιότητα η Ν∆, η ΕΛΑΣ, το ΠΑΣΟΚ, η Ελληνική Λύση και το ΚΚΕ και βεβαίως το κόµµα Σαµαρά που αναµένεται να ιδρυθεί το προσεχές διάστηµα.
Με εξαίρεση την ήττα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το 1993, όταν λόγω του Μακεδονικού ο Αντώνης Σαμαράς ίδρυσε την Πολιτική Άνοιξη, ποτέ άλλοτε στη Μεταπολίτευση δεν έκρινε το αποτέλεσμα των εκλογών η εξωτερική πολιτική. Ούτε καν την περίοδο του Οτσαλάν και των Ιμίων, οπότε ο Κώστας Σημίτης και το ΠΑΣΟΚ κέρδισαν τις εκλογές. Ούτε με τη Συμφωνία των Πρεσπών, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχασε από αυτήν, αλλά αντιθέτως ίσως και να κέρδισε ποσοστά από τη συμφωνία.
Υπό αυτή την έννοια οι εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά θα επηρεάσουν την κάλπη, αλλά δεν θα την κρίνουν. Είναι ένας από τους λόγους που η κυβέρνηση δεν θα καταστήσει την εξωτερική πολιτική ως κεντρικό διακύβευμα για τις προσεχείς κάλπες. Ο δεύτερος είναι προφανώς πως όταν τεντώνεις το σκοινί κανείς δεν ξέρει πώς θα αντιδράσει η άλλη πλευρά και τι αποτέλεσμα θα έχεις…
Για παράδειγµα, αν το ποσοστό των κοµµάτων που µένουν εκτός Βουλής φτάνει το 15%, τότε η αυτοδυναµία µπορεί και να επιτευχθεί µε 36%. Αν το ποσοστό των κοµµάτων που δεν πιάσουν το 3% αθροίζεται στο 10%, τότε για αυτοδυναµία το πρώτο κόµµα χρειάζεται περίπου 37,5%, ενώ αν αθροίζεται στο 8% χρειάζεται για την αυτοδυναµία περίπου 38%. Και αν το ποσοστό των κοµµάτων που µένουν εκτός Βουλής ανέρχεται µόλις στο 5%, τότε η αυτοδυναµία επιτυγχάνεται -πάντα µε βάση τον ισχύοντα εκλογικό νόµο- µε περίπου 39%. Αυτήν τη στιγµή βεβαίως αυτοδυναµία δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Τα ποσοστά των κοµµάτων ωστόσο, όπως και οι συσχετισµοί που θα προκύψουν, θα επηρεάσουν καθοριστικά τις προοπτικές των κοµµάτων σε δεύτερες εκλογές, εφόσον στις πρώτες δεν σχηµατιστεί κυβέρνηση συνεργασίας.
Ζητούµενο λοιπόν στις προσεχείς εκλογές δεν είναι µόνο το ποσοστό που θα λάβει η Νέα ∆ηµοκρατία, που αυτήν τη στιγµή τουλάχιστον δείχνει καθαρά (και δεν αµφισβητείται από κανέναν) πως θα είναι πρώτο κόµµα, αλλά και πόσα κόµµατα και µε τι συνολικό ποσοστό θα µείνουν εκτός Βουλής.
Αυτήν τη στιγµή όλα τα ενδεχόµενα για το ποσοστό των κοµµάτων που ενδέχεται να µείνουν εκτός Βουλής είναι απολύτως ανοιχτά, καθώς ουκ ολίγα κόµµατα βρίσκονται µε βάση τις δηµοσκοπήσεις στο όριο του 3%!
Ποια είναι τα κόµµατα αυτά;
- Ο ΣΥΡΙΖΑ, που θα παλέψει να ανατρέψει την κατάσταση προκειµένου να πετύχει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, ενώ αν δεν το πετύχει θα είναι στο όριο του 3%. Το πρόβληµα για τη Νέα ∆ηµοκρατία είναι ότι αφενός θέλει τον ΣΥΡΙΖΑ εκτός Βουλής µε ένα ποσοστό κοντά στο 3%, ταυτόχρονα όµως τον θέλει και µε υψηλότερο ποσοστό εντός Βουλής προκειµένου να κόψει ποσοστό από την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα!
- Το ΜέΡΑ25 του Γιάνη Βαρουφάκη, που στις µετρήσεις του τελευταίου διαστήµατος πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές έδειχνε να «φλερτάρει» µε το 3%. Πολλά θα εξαρτηθούν για την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του ΜέΡΑ25 και από το εάν θα κατορθώσει να συνεργαστεί µε τη Νέα Αριστερά, που αυτόνοµα δεν θα έχει καµία ελπίδα να πετύχει ακόµα και το όριο του 1,5%, που δίνει στα κόµµατα µια στοιχειώδη οικονοµική κρατική επιχορήγηση. Ο Γ. Βαρουφάκης θέλει τη συνεργασία µε το Γαβριήλ Σακελλαρίδη και άλλα στελέχη κυρίως της Νεολαίας της ΝέΑΡ, αλλά όχι στελέχη της που συµµετείχαν ως υπουργοί στην κυβέρνηση Τσίπρα που υπέγραψαν και εφάρµοσαν το τρίτο µνηµόνιο, µε πρώτον από όλους τον Ευκλείδη Τσακαλώτο που τον αντικατέστησε και στη θέση του υπουργού Οικονοµικών!
- Η ΝΙΚΗ του ∆ηµήτρη Νατσιού, σύµφωνα πάντα µε τις τωρινές µετρήσεις, δεν έχει καµία πιθανότητα εισόδου στη Βουλή, ενώ είναι φανερό πως δεν εµφανίζει τη δυναµική που είχε την περίοδο των ευρωεκλογών και η Φωνή Λογικής της Αφροδίτης Λατινοπούλου. ∆εν πρέπει µάλιστα να αποκλείουµε τα συγκεκριµένα κόµµατα να επιδιώξουν σε ευθύτερο χρόνο συνεργασίες µε άλλα κόµµατα, καθώς θα τα επηρεάσει και το κόµµα Σαµαρά.
- Το ενδιαφέρον όµως επικεντρώνεται και σε δύο άλλα κόµµατα που µέχρι το καλοκαίρι έδειχναν την ακριβώς αντίθετη εικόνα και όχι πως θα κινδύνευαν να µείνουν εκτός Βουλής. Πρώτον, η Πλεύση Ελευθερίας, µε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου να θεωρεί πάντως πως οι δηµοσκοπήσεις δεν είναι αντικειµενικές ως προς το κόµµα της. Και δεύτερον και ακόµα πιο εντυπωσιακό είναι πως αξιόπιστοι πολιτικοί παρατηρητές εκτιµούν ότι εκτός Βουλής µπορεί να µείνει η Ελπίδα για τη ∆ηµοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού, που µέχρι την ίδρυσή της και το πρώτο διάστηµα έπειτα από αυτήν έδειχνε πως θα συγκέντρωνε ένα εντυπωσιακό ποσοστό.
Όπως όλα δείχνουν, εντός Βουλής θα είναι µε βεβαιότητα η Ν∆, η ΕΛΑΣ, το ΠΑΣΟΚ, η Ελληνική Λύση και το ΚΚΕ και βεβαίως το κόµµα Σαµαρά που αναµένεται να ιδρυθεί το προσεχές διάστηµα.
Τα Ελληνοτουρκικά θα επηρεάσουν αλλά δεν θα κρίνουν τις εκλογές
Με εξαίρεση την ήττα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το 1993, όταν λόγω του Μακεδονικού ο Αντώνης Σαμαράς ίδρυσε την Πολιτική Άνοιξη, ποτέ άλλοτε στη Μεταπολίτευση δεν έκρινε το αποτέλεσμα των εκλογών η εξωτερική πολιτική. Ούτε καν την περίοδο του Οτσαλάν και των Ιμίων, οπότε ο Κώστας Σημίτης και το ΠΑΣΟΚ κέρδισαν τις εκλογές. Ούτε με τη Συμφωνία των Πρεσπών, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχασε από αυτήν, αλλά αντιθέτως ίσως και να κέρδισε ποσοστά από τη συμφωνία.
Υπό αυτή την έννοια οι εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά θα επηρεάσουν την κάλπη, αλλά δεν θα την κρίνουν. Είναι ένας από τους λόγους που η κυβέρνηση δεν θα καταστήσει την εξωτερική πολιτική ως κεντρικό διακύβευμα για τις προσεχείς κάλπες. Ο δεύτερος είναι προφανώς πως όταν τεντώνεις το σκοινί κανείς δεν ξέρει πώς θα αντιδράσει η άλλη πλευρά και τι αποτέλεσμα θα έχεις…
- Επιμένουν οι πληροφορίες πως υπάρχει θέμα με τις πολυκατοικίες στην Κυψέλη που επηρεάστηκαν από τον μετροπόντικα. Το θέμα θα μας απασχολήσει τις επόμενες ημέρες, πολύ περισσότερο καθώς οι κάτοικοι που δεν απομακρύνθηκαν παραμένουν σε αυτές.
- Στην κυβέρνηση δεν αναμένουν θεαματικές εξελίξεις στις δημοσκοπήσεις αμέσως μετά τη ΔΕΘ, παρά το πακέτο που θα ανακοινωθεί και που θεωρείται πως θα είναι πολύ μεγάλο. «Μία, το πολύ μιάμιση μονάδα» εκτιμά αρμόδιο στέλεχος, χωρίς να είναι και βέβαιο. Αντιθέτως θεωρούν πως θα υπάρχει θετικό δημοσκοπικό αποτύπωμα «μόλις τα λεφτά μπουν στην τσέπη των δικαιούχων».
- Μία καινούργια αγορά δημιουργείται στις δημοσκοπήσεις. Είναι οι υποψήφιοι βουλευτές που παραγγέλλουν μετρήσεις για την περιφέρειά τους με κεντρικό ζητούμενο τις πιθανότητες εκλογής τους στην επόμενη Βουλή.
- Οι πρώτες πάντως μετρήσεις μετά το καλοκαίρι δείχνουν ότι δεν αλλάζουν αισθητά οι συσχετισμοί δυνάμεων μεταξύ των κομμάτων. Πιο ασφαλή συμπεράσματα στα τέλη Σεπτεμβρίου με αρχές Οκτωβρίου.
- Μονομέτωπος αγώνας κατά του Μητσοτάκη από τον Νίκο Ανδρουλάκη; Το πιο σύντομο ανέκδοτο. Η Χαριλάου Τρικούπη κάνει διμέτωπο κατά Μητσοτάκη - Τσίπρα, που αργά αλλά σταθερά και όσο οι δημοσκοπήσεις είναι αρνητικές για τη Χαριλάου Τρικούπη μάλλον -κατ’ ουσίαν- μετατρέπεται σε μονομέτωπο κατά του πρώην πρωθυπουργού.
- Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έλυσαν ακόμα ποιος από την «τρόικα» θα κάνει τι στη ΔΕΘ. Με κεντρικό ζητούμενο ποιος από τους Ρένα Δούρου, Νίκο Παππά και Παύλο Πολάκη θα απαντήσει στη συνέντευξη Τύπου στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων.
