Κύριε Πλεύρη, µήπως δεν καταλαβαίνετε τι λέτε;

Καλό θα ήταν ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Θάνος Πλεύρης, να σταµατήσει να µας εξηγεί ποια ήταν η σχέση του µε τον γιατρό της οδού Καρνεάδου, διότι -σε επικοινωνιακό επίπεδο- θα βρεθεί στο τέλος εκτεθειµένος µε αυτά που δηλώνει. Σύµφωνα µε τα λεγόµενά του λοιπόν, γνώρισε τον συγκεκριµένο γιατρό το 2016, αµέσως µετά την περιπέτεια υγείας που είχε ο ίδιος, ζητώντας του µια συµβουλή για τη ρύθµιση του αίµατός του. Ουσιαστικά απαρνείται ότι µε τον συγκεκριµένο γιατρό είχε πολλά πάρε-δώσε και οριοθετεί τη σχέση µαζί του σε µια επαφή που έκανε πριν από δέκα χρόνια για να πάρει τη γνώµη του. Μάλιστα, µας τονίζει ότι «ο άνθρωπος» δεν του πρότεινε καµία άλλη θεραπεία, δηµιουργώντας την εντύπωση ότι δεν τον αντιµετώπισε ως «κοµπογιαννίτης» µήτε τον ίδιο σαν «πειραµατόζωο».

Αυτό βέβαια ως δηµόσια µαρτυρία σε επικοινωνιακό επίπεδο είναι µια αχρείαστη παρέµβαση, ειδικά όταν συνοδεύεται από αλλεπάλληλες αναφορές στον «άνθρωπο» που ενδέχεται να αποδειχθεί «άγγελος θανάτου» µετά της συζύγου του. Αναφέρει επίσης ο κ. Πλεύρης ότι την κυρία Γάκα την ήξερε ως σύζυγο του κ. Θεοδωρόπουλου. ∆ηλαδή πας σε έναν γιατρό να πάρεις µια γνώµη και τον ρωτάς για την οικογενειακή του κατάσταση; Τέλος πάντων… Επίσης, την ηµέρα που πέθανε ο Γιώργος Μαζωνάκης στο ιατρείο του κ. Θεοδωρόπουλου και της κυρίας Γάκα, ο Θ. Πλεύρης µάς αποκαλύπτει ότι του τηλεφωνούσε για να µάθει τι ακριβώς συνέβη. Για ποιον λόγο; Ήταν φίλοι; Είχε αναπτύξει τέτοια οικειότητα µαζί του; Κοτζάµ υπουργός, που ένα τέτοιο συµβάν δεν είναι καν στην αρµοδιότητά του, γιατί να τηλεφωνεί σε έναν γιατρό που γνώρισε πριν από δέκα χρόνια; Να ήταν δηµοσιογράφος, να το καταλάβω… Η οµολογία του αυτή µόνο ζηµιά τού κάνει σε επικοινωνιακό επίπεδο, εκτός και αν ο λόγος που ενηµέρωσε την κοινή γνώµη για την επίµαχη επικοινωνία τους ήταν για να «κάψει» µια τέτοια αποκάλυψη σε µεταγενέστερο χρόνο από την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου των δύο γιατρών. Ο κ. Πλεύρης όφειλε να… κάτσει στα αυγά του, καθώς η δηµόσια παραδοχή της επικοινωνίας του µε τον «γιατρό της Καρνεάδου» υποδηλώνει εξ αντικειµένου οικειότητα και έγνοια, όχι για το θύµα αλλά για τον θύτη. Αν δεν αντιλαµβάνεται πως έτσι το εισπράττει ο µέσος πολίτης, τότε µιλάµε για κλασική περίπτωση επιπολαιότητας στα όρια της απόλυτης χαζοµάρας.

Αν έχει βαρεθεί, καλώς, αλλιώς να τους μαζέψει...

Αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να πάει στο σπίτι του στις επόμενες εθνικές εκλογές, έχοντας κουραστεί από τα σχεδόν οκτώ χρόνια διακυβέρνησης, καλό θα είναι να ενημερώσει για τις προθέσεις του τη βάση της Νέας Δημοκρατίας και όχι να αφήνει κορυφαία μέλη του υπουργικού συμβουλίου να ξεκατινιάζονται δημοσίως για διάφορα θέματα, με τελευταίο παράδειγμα τη συζήτηση γύρω από το επίδομα ανεργίας. Αν περάσει προς τα έξω και προς τα κάτω ότι ο ίδιος «απλώς προεδρεύει» και δεν είναι σε θέση να βάλει τάξη στις ενδοκυβερνητικές συρράξεις, στα «αυτόνομα» καπετανάτα και στις «αντιδραστικές» πιρουέτες κορυφαίων στελεχών, τότε... χαιρέτα μου τον πλάτανο. Οι ψηφοφόροι της ΝΔ δεν είναι οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» των υπουργών, που μπορεί να νομίζουν ότι για να εξασφαλίσουν την εκλογή τους στις επικείμενες κάλπες θα πρέπει να προκαλέσουν ντόρο γύρω από το όνομά τους, πετώντας -και καλά- «προωθημένες π@π@ριές» στη δημόσια ατζέντα. Επειδή οι ίδιοι στον περίγυρό τους μπορεί να συναναστρέφονται με κρατικοδίαιτους ΟΝΝΕΔίτες, δεν σημαίνει ότι ο δεξιός ψηφοφόρος απολαμβάνει στη ζωή του και την καθημερινότητά του τα αντίστοιχα με αυτούς προνόμια. Ο κίνδυνος για μια εξουσία που αρχίζει να παράγει «καλαμοκαβαλάρηδες» και αλαζόνες παραγονταραίους είναι στο τέλος να περιέλθει στην ανυποληψία. Ας σοβαρευτούν λοιπόν κάποιοι, πριν να είναι πολύ αργά...


Ειλικρινά, δεν κατανοώ τους λόγους που τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ασχολούνται με την αποφυλάκιση ενός πρώην χρυσαυγίτη. Ακόμη και αυτοί που τον προβάλλουν -τάχα μου- για να τον κράξουν, το μόνο που καταφέρνουν είναι να τον διαφημίζουν και να τον καθιστούν πρωταγωνιστή στις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις


Χαρτογράφηση της εκκλησιαστικής περιουσίας... χθες

Το υπουργείο Οικονομικών θα πρέπει να προχωρήσει σε χαρτογράφηση της εκκλησιαστικής περιουσίας ανά δήμο και Μητρόπολη. Δεν ξέρω τι ακριβώς συζητά ο Κυριάκος Πιερρακάκης με τον προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας κ. Ιερώνυμο, αλλά με βάση την εικόνα που έχω σχηματίσει ως απλός πολίτης, εκατοντάδες συμπολίτες μας -εδώ και πολλές δεκαετίες- κληροδοτούν την ακίνητη περιουσία τους (σπίτια, διαμερίσματα, χωράφια και πάει λέγοντας) στις οικείες Μητροπόλεις ή μοναστήρια. Σε αυτή την παλιομοδίτικη διαδικασία η πολιτεία πρέπει να δώσει ένα τέλος και μάλιστα σε συνεργασία με την ίδια την Εκκλησία. Στο τέλος πολλά ακίνητα από συνανθρώπους μας που τα παραχώρησαν σε Μητροπόλεις ή άλλες χριστιανικές οργανώσεις αμφιβόλου αξιοπιστίας καταλήγουν στα χέρια επιτήδειων. Το υπουργείο Οικονομικών θα πρέπει να ξεκαθαρίσει πως οι Μητροπόλεις δεν μπορούν να λειτουργούν σαν εταιρείες real estate. Και αν κάποιος πιστός θέλει να αφήσει την περιουσία του στην Εκκλησία, θα πρέπει να γνωρίζει ποιο είναι το σωστό.

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή