Οι αλλεπάλληλες δημοσκοπήσεις του τελευταίου διαστήματος συγκλίνουν σε βασικά συμπεράσματα που στέλνουν σαφή μηνύματα για όλο το πολιτικό σύστημα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, παρά τη φθορά της εξαετούς θητείας της, δείχνει να βρίσκει ανάχωμα και απολαμβάνει κάτι σπανιότερο και από την ίδια την κοινοβουλευτική πλειοψηφία: μια αντιπολίτευση που δείχνει εγκλωβισμένη σε έναν φαύλο κύκλο κραδασμών και ανήμπορη να καταθέσει μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης που να αγγίζει μεγάλα ακροατήρια ή, έστω, να προκαλέσει πολιτική πίεση. Οι αδυναμίες της αντιπολίτευσης, όπως εξηγούν πολιτικοί αναλυτές στην «Απογευματινή», είναι διαφορετικές για κάθε κόμμα και μια ενδεχόμενη συνεργασία στην Κεντροαριστερά, αν αυτή ήταν εφικτή, σε αυτή τη φάση δεν θα άλλαζε δραματικά τη μεγάλη εικόνα του πολιτικού συστήματος.

Ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με τον διευθυντή της GPO, Αντώνη Παπαργύρη, έχει ξεχωριστή σημασία, αφού εκτός του ότι είναι επί της ουσίας η κοινοβουλευτική αξιωματική αντιπολίτευση, είναι και ο φορέας με την πιο διευρυμένη βάση στελεχών που προσπαθεί συντεταγμένα να αρθρώσει προγραμματικό λόγο και να ασκήσει δομική αντιπολίτευση επιχειρημάτων. «Η υποχώρησή του στην τρίτη θέση των δημοσκοπήσεων ερμηνεύεται από τα στελέχη του ως ένα συγκυριακό φαινόμενο, απόρροια της έντασης που προκάλεσε η μονοθεματική επικράτηση της υπόθεσης των Τεμπών στη δημόσια ατζέντα, οι θέσεις του όμως σε αρκετά σημεία υπήρξαν θολές χωρίς να εκπέμπουν ένα διακριτό πολιτικό στίγμα», επισημαίνει. Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως εξηγεί στην «Α» ο κ. Παπαργύρης, βρίσκεται σε παρατεταμένη κρίση ταυτότητας και φυσιογνωμίας, που τον καθηλώνει σε μονοψήφια δημοκοπικά ποσοστά τα οποία εντείνουν το υπαρξιακό πολιτικό αδιέξοδό του.

Διαβάστε εδώ: Η αντιπολίτευση δεν σώζεται ούτε με "γάμο"