Σε μια περίοδο που η ακρίβεια γονατίζει τα νοικοκυριά, οι ανισότητες διευρύνονται και οι θεσμοί δοκιμάζονται, το «ΚΑΡΦΙ» φιλοξενεί τις απόψεις των μελών του κόμματος, δημιουργώντας έτσι έναν  πυλώνα ουσιαστικού διαλόγου. Μέσα από τις παρεμβάσεις τους αλλά και ανθρώπων της κοινωνίας, αναδεικνύονται κρίσιμα ζητήματα: ο σεβασμός και η στήριξη του αγροτικού κόσμου, ειδικά μετά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αναδεικνύεται η ανάγκη για ανασυγκρότηση του προοδευτικού χώρου με καθαρό ιδεολογικό στίγμα, η διαμόρφωση προτάσεων για την οργανωτική και πολιτική ανόρθωση του ΠΑΣΟΚ, η μάχη για κοινωνική δικαιοσύνη και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας.

Σημαντική θέση στον διάλογο έχουν και τα θέματα του κράτους δικαίου, της πολύπαθης τοπικής αυτοδιοίκησης, της νεολαίας, της ανάγκης για μία ισχυρή και κυβερνώσα κεντροαριστερά που θα εκφράζεται μέσα από την «Δημοκρατική Παράταξη». Η δημόσια συζήτηση δεν περιορίζεται στη διατύπωση κριτικής, αλλά επεκτείνεται στη δημιουργία ρεαλιστικών, εφαρμόσιμων λύσεων.



Λέτσιος Θεόδωρος: Δημοκρατία χωρίς λογοδοσία δεν είναι δημοκρατία(!)

Πολιτικός Επιστήμονας - Υπεύθυνος Συντονιστικού ΠΑΣΠ Κομοτηνής, Υπεύθυνος ΠΑΣΠ Νομικής


Τα χρόνια της διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν ζούμε απλώς μια κρίση θεσμών, αλλά μια συστηματική υπονόμευσή τους. Τα σκάνδαλα δεν αντιμετωπίζονται ως πρόβλημα προς διερεύνηση, αλλά ως επικοινωνιακός κίνδυνος προς διαχείριση. Οι υποθέσεις δεν κλείνουν, αλλά καθυστερούν μέχρι να διαμορφωθεί το επιθυμητό – για την κυβέρνηση – κοινωνικό πλαίσιο. Και όλα αυτά συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας...

Όταν εγκλήματα που συγκλονίζουν την κοινωνία καταλήγουν να σέρνονται επί χρόνια ή να θάβονται πίσω από διαδικαστικά τεχνάσματα, το μήνυμα είναι ένα: η ισότητα απέναντι στο νόμο είναι διαπραγματεύσιμη(!).

Όταν η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τη λογοδοσία ως αγγαρεία και τη δημοσιογραφική έρευνα ως εχθρική πράξη, η θεσμική κανονικότητα αντικαθίσταται από μια κουλτούρα ατιμωρησίας – ευνοιοκρατίας.

Αντί για καθαρές απαντήσεις, η κυβέρνηση προτιμά την επιστράτευση επικοινωνιολόγων. Επιλεκτικές διαρροές, “κύκλοι ενημέρωσης”, αποπροσανατολιστικά διλήμματα περί σταθερότητας. Δεν κάνουμε λόγο απλά για αποφυγή ευθυνών. Πρόκειται για αντικατάσταση της πολιτικής ευθύνης με τηλεοπτικό σενάριο.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ένα κράτος που απαιτεί εμπιστοσύνη, αλλά αρνείται τον έλεγχο. Μια δικαιοσύνη που εμφανίζεται αργή και ευνοϊκή για τους ισχυρούς και αυστηρή για τους αδύναμους. Μια Βουλή που συχνά λειτουργεί περισσότερο ως ασπίδα της εκτελεστικής εξουσίας παρά ως ελεγκτικός μηχανισμός της.

Η δημοκρατία δεν πεθαίνει μόνο με πραξικοπήματα. Πεθαίνει και αργά μέσα από την κανονικοποίηση της αδιαφάνειας και τον εξευτελισμό της λογοδοσίας. Θα δούμε άραγε έστω και ένα από τα σκάνδαλα – εγκλήματα των τελευταίων ετών να έχει αποδεκτή κατάληξη για την κοινή γνώμη; Αμφίβολο...



Φουρνάρης Στέφανος: Γιατί ο Κώδικος Αυτοδιοίκησης αποκτά ιδιαίτερη σημασία

Μέλος τομέα αθλητισμού, Εντεταλμένος σύμβουλος πολιτικής προστασίας και αθλητισμού δήμου Μεγαρέων


Τα τελευταία χρόνια, τα ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως ο πρόσφατος «Byron», έχουν καταδείξει με τον πιο εμφανή τρόπο την ανάγκη ενίσχυσης της πολιτικής προστασίας σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης. Οι δήμοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αντιμετώπισης κρίσεων, όμως συχνά καλούνται να διαχειριστούν καταστάσεις με ελάχιστα μέσα, περιορισμένο προσωπικό και ανεπαρκή χρηματοδότηση. Παρά τις συνεχείς εξαγγελίες για αναβάθμιση του μηχανισμού, η κεντρική κυβέρνηση δεν έχει προχωρήσει στις ουσιαστικές ενισχύσεις που απαιτούνται, αφήνοντας την Τοπική Αυτοδιοίκηση να λειτουργεί με ελάχιστες δυνατότητες σε συνθήκες αυξημένων κινδύνων.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Κώδικας Αυτοδιοίκησης αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Ως βασικό θεσμικό πλαίσιο που ορίζει τις αρμοδιότητες, τις υποχρεώσεις και τα εργαλεία των δήμων, θα έπρεπε να αποτελεί τον θεμέλιο λίθο για μια σύγχρονη και αποτελεσματική πολιτική προστασία. Ωστόσο, η απόσταση ανάμεσα σε όσα προβλέπει ο Κώδικας και σε όσα εφαρμόζονται στην πράξη παραμένει μεγάλη. Η έλλειψη σταθερών πόρων, η γραφειοκρατία και η μη σαφής κατανομή ευθυνών δυσκολεύουν την προετοιμασία και την άμεση ανταπόκριση των τοπικών αρχών σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Για να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά φαινόμενα όπως ο «Byron», απαιτείται μια ολοκληρωμένη αναθεώρηση του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την πολιτική προστασία. Χρειάζεται ουσιαστική χρηματοδότηση, μόνιμο εξειδικευμένο προσωπικό, σύγχρονος εξοπλισμός και πραγματική αποκέντρωση αρμοδιοτήτων. Μόνο έτσι οι δήμοι θα μπορέσουν να προστατεύσουν τους πολίτες και να ανταποκριθούν στις ολοένα πιο απαιτητικές συνθήκες που δημιουργεί η κλιματική κρίση.


Αλεξόπουλος Ανδρέας : Η “Ιθάκη” της Κεντροαριστεράς

Προπτυχιακός φοιτητής δημόσιας διοίκησης

Ο κανόνας της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας ορίζει, ότι η κυβέρνηση που απολαμβάνει την απόλυτη πλειοψηφία των μελών της Βουλής, ελέγχεται για τα πεπραγμένα της από την αξιωματική αντιπολίτευση, δηλαδή το μεγαλύτερο σε αριθμό βουλευτών κόμμα που δεν αποτελεί μέρος της πλειοψηφίας.

Στην Ελλάδα όμως, έπειτα από το αποτέλεσμα των διπλών εκλογικών αναμετρήσεων του 2023, κυριαρχεί το πολιτικό σύστημα του “1,5 κόμματος”. Πιο συγκεκριμένα, ενώ στην εξουσία βρίσκεται μια μονοκομματική κυβέρνηση άνετης πλειοψηφίας 156 εδρών, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης το οποίο είναι το ΠΑΣΟΚ, αδυνατεί να εκμεταλλευτεί ορισμένα από τα κοινοβουλευτικά του προνόμια ως το κατεξοχήν πολιτικό αντίβαρο έναντι της κυβέρνησης καθώς δεν διαθέτει τον επαρκή αριθμό των εδρών (50).

Αυτή η πρωτόγνωρη -για τα ελληνικά δεδομένα- θεσμική ανωμαλία, το φαινόμενο δηλαδή η αξιωματική αντιπολίτευση να χρειάζεται να έρθει σε συνεννόηση με τα υπόλοιπα κόμματα της μειοψηφίας για να συγκεντρωθεί ο προαπαιτούμενος αριθμός βουλευτών για την κατάθεση πρότασης δυσπιστίας, οφείλεται στη γενικότερη καθίζηση που έχει υποστεί η κεντροαριστερά ήδη από το μακρινό 2012, όπου οι λαϊκίστικές δυνάμεις αναδείχτηκαν ως ο εναλλακτικός πόλος εξουσίας.

Για να είμαστε δίκαιοι όμως, από το 2023 δεν άλλαξαν και πολλά. Η κυβερνητική μονοκρατορία συνεχίζεται και δημοσκοπικά παρά τα σκάνδαλα που συνεχώς αναδεικνύονται, παράνομες επιδοτήσεις, σκάνδαλο υποκλοπών κλπ. Στην αντίπαλη όχθη, το ΠΑΣΟΚ, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλλει για να αναδειχτεί έπειτα από πολλά χρόνια ως ένα εν δυνάμει κυβερνητικό κόμμα, αδυνατεί να εκμεταλλευτεί το έντονο αντικυβερνητικό κλίμα που επικρατεί στο μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας.

Με τη δημοσκοπική βελόνα κολλημένη σε ποσοστά που δεν επιτρέπουν την ύπαρξη αισιοδοξίας, η αγωνία όλων όσων ανήκουν στο προοδευτικό στρατόπεδο είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Οι επόμενοι μήνες που ακολουθούν έως το συνέδριο που προγραμματίζεται για τις αρχές του νέου έτους αποτελούν για την κεντροαριστερά σταυροδρόμι: Θα ανακτήσει το χαμένο έδαφος ως τις εκλογές του 2027 ή θα περιμένει για άλλα τέσσερα χρόνια για να φτάσει στην Ιθάκη;

Αφροδίτη Γεωργίου: Είναι ώρα να πιστέψουμε ακόμη περισσότερο στη δύναμη της νεολαίας

Πολ. Επιστήμονας

Η νεολαία αποτελεί τον πιο ζωντανό και δυναμικό πυρήνα κάθε κοινωνίας. Φέρει νέες ιδέες, τόλμη, ενέργεια και μια αυθεντική διάθεση για αλλαγή. Σε μια εποχή που οι προκλήσεις διαδέχονται η μία την άλλη, η φωνή των νέων δεν είναι απλώς χρήσιμη· είναι απαραίτητη. Ο θεσμός των Δημοτικών Συμβουλίων Νέων έρχεται να επιβεβαιώσει ακριβώς αυτήν τη διαπίστωση: ότι οι νέοι πρέπει να έχουν χώρο, ρόλο και πραγματική συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων που επηρεάζουν το παρόν και το μέλλον τους.

Τα Δημοτικά Συμβούλια Νέων δεν είναι μια τυπική διαδικασία ούτε μια συμβολική πρωτοβουλία. Είναι ένας θεσμός που καλλιεργεί τη δημοκρατική συνείδηση, ενισχύει τον ενεργό πολίτη και δίνει στους νέους τη δυνατότητα να δουν από κοντά πώς λειτουργεί η τοπική αυτοδιοίκηση. Μέσα από τον διάλογο, την ανταλλαγή απόψεων και τον σχεδιασμό δράσεων, οι νέοι αποκτούν εμπειρίες που θα τους συνοδεύουν σε όλη τους τη ζωή. Πάνω απ’ όλα, όμως, νιώθουν ότι η κοινωνία τούς εμπιστεύεται. Και αυτή η εμπιστοσύνη είναι καθοριστική.

Όταν οι νέοι αισθάνονται ότι η άποψή τους έχει αξία, τότε γίνονται πιο δημιουργικοί, πιο ενεργοί και πιο συνειδητοποιημένοι. Ο θεσμός των Δημοτικών Συμβουλίων Νέων είναι μια έμπρακτη απόδειξη ότι τους δίνεται ο χώρος να ακουστούν, να συμμετέχουν και να προτείνουν λύσεις για τα ζητήματα που τους αφορούν.

Είναι ώρα να πιστέψουμε ακόμη περισσότερο στη δύναμη της νεολαίας. Να τους ανοίξουμε δρόμους, να τους εμπιστευτούμε ευθύνες και να δώσουμε αξία στη φωνή τους. Γιατί η κοινωνία μας μπορεί να γίνει καλύτερη μόνο όταν οι νέοι έχουν ουσιαστική θέση στο τραπέζι των αποφάσεων.