Η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ ολοκληρώθηκε, όμως στο Μέγαρο Μαξίμου το πραγματικό στοίχημα μόλις ξεκινά και ενώ στην κυβερνητική ατζέντα εισέρχονται τα Ελληνοτουρκικά και μάλιστα σε πρώτο πλάνο, καθώς η Άγκυρα δείχνει να επιδιώκει την ένταση στο Αιγαίο. Με ένα πακέτο παρεμβάσεων ύψους 2,2 δισεκατομμυρίων ευρώ για τη διετία 2026-2027, που περιλαμβάνει από στοχευμένες ελαφρύνσεις για τη μεσαία τάξη και τις οικογένειες μέχρι το φιλόδοξο πρόγραμμα «Σπίτι μου 3» και τον «Κουμπαρά της Νέας Γενιάς», ο πρωθυπουργός επιχείρησε να χαράξει τον οδικό χάρτη με ορίζοντα την ερχόμενη εκλογική αναμέτρηση. Εφεξής το κυβερνητικό επιτελείο καλείται να μετατρέψει τις υποσχέσεις της Θεσσαλονίκης σε μετρήσιμα αποτελέσματα στην τσέπη και στην καθημερινότητα των πολιτών.

Διαβάστε: Κυριάκος Μητσοτάκης: Στόχος της κυβέρνησης ποσοστά άνω του 30% μετά τη ΔΕΘ - Οι επαγγελματικές ομάδες που απευθύνθηκε με βάση και τα focus groups - Όλο το παρασκήνιο

Δημοσκοπήσεις

Παράλληλα το Μαξίμου καλείται να διατηρήσει την πολιτική ηγεμονία της ΝΔ και υπό αυτή την έννοια άπαντες στα κυβερνητικά κλιμάκια βρίσκονται σε αναμονή ενόψει των προσεχών δημοσκοπήσεων. Οι πρώτες μετρήσεις μετά τη ΔΕΘ θα αποτελέσουν τον δείκτη της δυναμικής που στην κυβερνητική παράταξη θέλουν να δουν και ένα ποσοστό που θα δείχνει πάνω από το 30% ώστε να λειτουργήσει ως βάση για τους επόμενους μήνες με στόχο την αυτοδυναμία. Αν τα κοινωνικά μέτρα που εξήγγειλε ο κ. Μητσοτάκης δεν αποτυπωθούν στους ποιοτικούς δείκτες των μετρήσεων, η πίεση για διορθωτικές κινήσεις ή ακόμη και για δομικό ανασχηματισμό θα ενταθεί. Και αν η καθημερινότητα των πολιτών δεν βελτιωθεί αισθητά τους επόμενους μήνες, το αφήγημα της ευημερίας στην τρίτη θητεία κινδυνεύει να αμφισβητηθεί.

Την ίδια στιγμή όμως, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις προβάλλουν ως ο πλέον αστάθμητος παράγοντας που μπορεί να ανατρέψει τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς και ενώ η διατήρηση των διαύλων επικοινωνίας με την Άγκυρα συνυπάρχει με την ανάγκη οριοθέτησης σαφών «κόκκινων» γραμμών σε θέματα εθνικής κυριαρχίας, όπως υπογράμμισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις πολλές αναφορές που έκανε από τη Θεσσαλονίκη.

Ρυθμιστής

Οποιαδήποτε ξαφνική κλιμάκωση ή κάποιο επεισόδιο στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, μικρής ή μεγαλύτερης έντασης, εγκυμονεί τον κίνδυνο επαναδιάταξης της πολιτικής ατζέντας. Σε κάθε περίπτωση η σταδιακή επαναφορά της τουρκικής προκλητικότητας και η αμφισβήτηση της περιφερειακής σταθερότητας διαμορφώνουν ένα νέο, εξαιρετικά σύνθετο πολιτικό τοπίο, στο οποίο τα Ελληνοτουρκικά παύουν να αποτελούν απλώς μια παράμετρο, αλλά μπορούν ενδεχομένως να μετατραπούν σε κεντρικό ρυθμιστή των εγχώριων εξελίξεων.

Για το Μέγαρο Μαξίμου, η διατήρηση των διαύλων επικοινωνίας με την τουρκική πλευρά και των «ήρεμων νερών» αποτελούσε κομβικό πυλώνα του όλου σχεδιασμού, ο οποίος αποσκοπούσε να κλείσουν οι πληγές της χρεοκοπίας και των κρίσεων που ενέσκηψαν αργότερα (πανδημία, εξωτερικές πληθωριστικές πιέσεις κ.ά.). Ωστόσο, ο τουρκικός αναθεωρητισμός, από την αμφισβήτηση του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού και των περιβαλλοντικών πάρκων μέχρι τις ενστάσεις για στρατηγικά έργα υποδομής όπως η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας - Κύπρου, περιορίζει τα περιθώρια ευελιξίας της ελληνικής διπλωματίας.

Σε αυτό το πλαίσιο η κυβέρνηση καλείται να ισορροπήσει σε λεπτή γραμμή, διατηρώντας την αποτρεπτική ισχύ μέσω των εξοπλιστικών προγραμμάτων και των διεθνών συμμαχιών, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να αποφύγει μια τεχνητή κλιμάκωση με πρωτοβουλία της τουρκικής πλευράς, καθώς πυκνώνουν οι πληροφορίες που θέλουν τους Τούρκους να αναζητούν θερμό επεισόδιο, στοχεύοντας κατά βάση στην επιδιαιτησία τρίτης χώρας, εν προκειμένω των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το δίλημμα

Η αλληλεπίδραση των Ελληνοτουρκικών με την εσωτερική πολιτική ατζέντα συνεπώς αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς σε περίπτωση που οι πιέσεις στα εθνικά κλιμακωθούν, το δίλημμα της κάλπης μπορεί να μετατοπιστεί αιφνιδίως από την οικονομία και την καθημερινότητα στην ανάγκη για εθνική συσπείρωση. Σε κάθε περίπτωση, τα Ελληνοτουρκικά παύουν να λειτουργούν ως παράλληλο παράθυρο της πολιτικής ζωής και καθίστανται ο καταλύτης που θα κρίνει κομματικές συσπειρώσεις, ιδεολογικές περιχαρακώσεις και την τελική διαμόρφωση όσων θεμάτων θα τεθούν ενώπιον του εκλογικού σώματος.

Στο αμιγώς εσωτερικό τα κυβερνητικά κλιμάκια βρίσκονται σε αναμονή ενόψει των πρώτων δημοσκοπήσεων, οι οποίες θα αποτυπώσουν τον αντίκτυπο των πρωθυπουργικών εξαγγελιών. Το ζητούμενο για την κυβέρνηση δεν είναι απλώς η διατήρηση της πολιτικής ηγεμονίας αλλά και η επιβεβαίωση ότι τα μέτρα γίνονται αντιληπτά ως βοήθεια στα καθημερινά προβλήματα των πολλών και όχι ως πρόσκαιρα «πυροτεχνήματα». Και καθώς οι οικονομικές και γεωπολιτικές προκλήσεις σε αυτήν τη φάση έρχονται πολύ κοντά, η ικανότητα του κυβερνητικού μηχανισμού να παράγει άμεσα και ορατά αποτελέσματα θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό αν ο δρόμος προς τις κάλπες θα διανυθεί με όρους πολιτικής κυριαρχίας ή υπό το βάρος της κοινωνικής δυσαρέσκειας.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή