Πρόσφατα, παρουσιάσθηκε στο Μέγαρο Μουσικής των Αθηνών ένα εξαιρετικό βιβλίο, στο οποίο καταγράφονται, με τρόπο αντικειμενικό και εμπεριστατωμένο, το όραμα, η πολυδιάστατη δράση και η γενική- εθνική και διεθνής- αναγνώριση του συμπατριώτη μας Δημήτρη Μανιατάκη.

​Διαβάστε: Επενδύοντας στην εμπειρία των παλαιοτέρων - Άρθρο γνώμης του Παναγιώτη Νίκα

Ποιος είναι ο Δημήτρης Μανιατάκης

Ο Δημήτρης Μανιατάκης γεννήθηκε στην καστροπολιτεία της Κορώνης, εκεί έμαθε τα πρώτα γράμματα, εκεί πρωτοδούλεψε στην οικογενειακή μικροεπιχείριση και από εκεί ξεκίνησε την πορεία του στον κόσμο της γνώσης, της δράσης και της καταξίωσης, χωρίς όμως ποτέ να ξεχάσει την Κορώνη. Μια πορεία, με χαρακτηριστικά της τη διαρκή επιδίωξη  της γνώσης και της καινοτομίας, την έρευνα, την αναζήτηση και την αξιοποίηση της πληροφορίας, το όραμα μαζί με τον ρεαλισμό και τον ορθολογισμό.

​Ως  διευθύνων σύμβουλος για 40 χρόνια της πρωτοπόρου ICAP έφερε στην Ελλάδα την επιστημονική έρευνα αγοράς, την αξιολόγηση δεδομένων και τη γνώση του διεθνούς περιβάλλοντος, συμβάλλοντας έτσι στον εκσυγχρονισμό των επιχειρήσεων και την οικονομική ανάπτυξη. Εξάλλου, ως διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ (2005/07) είχε καθοριστική συμβολή στην αναδιάρθρωση, τη διεθνοποίηση και τη στροφή της μεγάλης αυτής επιχείρησης στις ανανεώσιμες μορφές ενέργειας (ΑΠΕ).

​Επιπλέον, αφιέρωσε τη ζωή του και αφιερώνει και σήμερα την όλη δράση του στην πραγμάτωση του οράματός του, που είναι η σύνδεση του επιχειρηματικού πνεύματος με την κοινωνική δράση και τον πολιτισμό. Βασικό στοιχείο της σκέψης του είναι πως η πολιτιστική κληρονομιά αποτελεί τον βασικό πυλώνα ανάπτυξης, τη γέφυρα που ενώνει το παρελθόν με το βιώσιμο μέλλον. Επομένως, για την Ελλάδα και την Πελοπόννησο ιδιαίτερα, η αξιοποίηση των παραδόσεων, της πολυκύμαντης ιστορίας και των πολιτιστικών μνημείων αποτελούν τη βασική προϋπόθεση της ανάπτυξης και του βέβαιου μέλλοντος μας.

Η δημιουργία του "Μανιατάκειου Ιδρύματος"

​Ξεχωριστή  θέση στη σκέψη και την καρδιά του Δημήτρη Μανιατάκη κατέχει η Κορώνη. Η φροντίδα του για την προβολή της στον εθνικό και διεθνή χώρο, η αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της και η γενικότερη ανάπτυξή της αποτελούσαν και αποτελούν κέντρο των συλλογισμών και της οραματικής δράσης του. 

​Έτσι, το 1995, μαζί με τη σύζυγό του, λογοτέχνιδα και άνθρωπο του πολιτισμού, κ. Ελένη Ταγωνίδη/Μανιατάκη, προχωρούν στη δημιουργία του «Μανιατάκειου Ιδρύματος», το οποίο, με κέντρο την Κορώνη, αναπτύσσει σπουδαία δράση σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο, με την οργάνωση συνεδρίων και εκθέσεων, πολιτιστικών εκδηλώσεων, εκδόσεων βιβλίων και δημοσιεύσεων  για την ιστορία, τα μνημεία, τα πλεονεκτήματα και τις παραδόσεις της Κορώνης και της ευρύτερης περιοχής. 

​Αξίζει εδώ να γίνει ξεχωριστή αναφορά στην προώθηση της μεσογειακής διατροφής από το Ίδρυμα και την καθιέρωση της Κορώνης διεθνώς ως της εμβληματικής κοινότητας και ως της πλέον κατάλληλης περιοχής για την παγκόσμια προβολή και την εξάπλωση αυτής της υγιεινής  διατροφής.

Ο "υδροκεφαλισμός" της Αθήνας και η ανεκμετάλλευτη Πελοπόννησος

​Οι απόψεις του Δημήτρη Μανιατάκη είναι καταγεγραμμένες στις πολλές συνεντεύξεις και διαλέξεις του για την αλληλοσχέση επιχειρηματικότητας και πολιτισμού, την αξιοκρατία και την ορθολογική αξιοποίηση των πόρων. Για την Πατρίδα μας έχει την άποψη πως ο «υδροκεφαλισμός» της Αθήνας σε όλα τα επίπεδα, η απουσία ουσιαστικής αποκέντρωσης και κυρίως η έλλειψη σοβαρών έργων υποδομής, με πρώτα τα οδικά δίκτυα και τον σιδηρόδρομο, αποτελούν προβλήματα, που πρέπει να αντιμετωπίσει κυρίως το κεντρικό κράτος ως ο διαχειριστής των πόρων. Την Πελοπόννησο χαρακτηρίζει ως το «ανεκμετάλλευτο ορυχείο» λόγω των μνημείων, της ιστορίας και των πολλών συγκριτικών πλεονεκτημάτων της, που έχει υπό προϋποθέσεις άριστες αναπτυξιακές προοπτικές σε όλους τους τομείς.

Καταλήγοντας, ο Δημήτρης Μανιατάκης τιμά με το σύνολο του έργου του τον τόπο μας. Η πορεία του αποτελεί έμπρακτο παράδειγμα δημιουργικής σκέψης, δράσης και κοινωνικής προσφοράς προς το γενέθλιο τόπο, τη Μεσσηνία και την πατρίδα μας. Το δικό μας καθήκον είναι η αναγνώριση, η συμπαράσταση, η συνειδητοποίηση της αξίας της κοινωνικής προσφοράς του και προφανώς οι ευχαριστίες μας για τις ιδέες και την όλη δράση του.