Εχουµε επισηµάνει εδώ και καιρό ότι η ελληνική διπλωµατία παρακολουθεί προσεκτικά τις εξελίξεις στην Αµερική, µε τον κύκλο του Τραµπ να σπέρνει αµφιβολίες για την αξιοπιστία των εκλογικών αναµετρήσεων και ειδικά της επιστολικής ψήφου, ενόψει των ενδιάµεσων εκλογών του Νοεµβρίου. Το ενδεχόµενο να αµφισβητηθεί το αποτέλεσµα θεωρείται υπαρκτό και σε µια τέτοια περίπτωση ο πολιτικός κίνδυνος µε διεθνή αντίκτυπο είναι δεδοµένος. Η κυρίαρχη εκτίµηση είναι ότι ένας αποσταθεροποιηµένος Τραµπ θα είναι ακόµα πιο απρόβλεπτος...

Αμετανόητος

Η συµπεριφορά του βουλευτή Κυριαζίδη στη Βουλή απέναντι στη Ζωή Κωνσταντοπούλου έκανε άνω-κάτω τη Ν.∆. Οταν κάποιος έχει διαγραφεί για µια απαράδεκτη δήλωση, τον παίρνουν πίσω και ξαναλέει τα ίδια, προφανώς είναι για γέλια και για κλάµατα. Ευτυχώς, η Λίνα Μενδώνη τον «άδειασε», όπως πολύ σωστά έκαναν και ο Γιώργος Αµυράς και ο Ιάσων Φωτήλας. Και, φυσικά, ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαµάνης, που τον παρέπεµψε στην Επιτροπή ∆εοντολογίας της Βουλής.

Στην Κρήτη

Ο Νίκος Ανδρουλάκης αγνόησε όλες τις εισηγήσεις που του έγιναν για τις εκδηλώσεις της 3ης Σεπτέµβρη και αποφάσισε να µεταφέρει το κέντρο του επετειακού εορτασµού στην Κρήτη. Αλλοι του πρότειναν να δοθεί το βάρος στην Αττική, γιατί εκεί πονάει το ΠΑΣΟΚ, άλλοι ήθελαν ταυτόχρονες εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα. Ο ίδιος, όµως, επέµεινε στην Κρήτη, όπου το ΠΑΣΟΚ «χτύπησε» πρωτιά στις ευρωεκλογές του 2024.

Εκλογές στο τέλος Μαΐου

Οπως σας είχε ενηµερώσει εγκαίρως η στήλη, το βασικό σενάριο για τον χρόνο των εκλογών µάς µεταφέρει όσο το δυνατόν πιο κοντά στην ελληνική προεδρία της Ε.Ε., που ξεκινά τον Ιούλιο του 2027, για να τεθεί µε τον πλέον πιεστικό τρόπο το εκλογικό δίληµµα. Μπροστά σε ένα τέτοιο ορόσηµο, ο πρωθυπουργός µπορεί πιο πειστικά να υποστηρίξει το «µία κάλπη και τέλος», προσπαθώντας να ανακόψει τη χαλαρή ψήφο των απογοητευµένων του 41%, οι οποίοι υπολογίζονται σε πάνω από 1 εκατοµµύριο ψηφοφόρους, που πιθανώς θέλουν να στείλουν ένα µήνυµα, χωρίς όµως να διακινδυνεύσουν τον σχηµατισµό µιας κυβέρνησης Τσίπρα. Κάπως έτσι, η 23η Μαΐου έχει πάρει τη θέση της 27ης Σεπτεµβρίου ως πιθανότερη Κυριακή των εκλογών και η συζήτηση µεταξύ βουλευτών της Ν.∆., όπως και στα κοµµατικά επιτελεία της αντιπολίτευσης, έχει αλλάξει περιεχόµενο. Με βάση αυτό το δεδοµένο, που αποτελεί πλέον κοινό τόπο στους παροικούντες την Ιερουσαλήµ της πολιτικής ζωής, δικαιωµένος στις εκτιµήσεις του είναι ο Αντώνης Σαµαράς, που δεν βιάστηκε να ανακοινώσει το κόµµα του, όπως ο Τσίπρας και η Καρυστιανού, για να προλάβει έναν εκλογικό αιφνιδιασµό το φθινόπωρο. Οπως µαθαίνω, µάλιστα, δεν θα πρέπει να περιµένουµε νέα του το φθινόπωρο, γιατί µπορεί και να µετατεθούν οι ανακοινώσεις προς το τέλος του χρόνου, παρόλο που είναι σχεδόν όλα έτοιµα.

Για ποιο κορυφαίο «πράσινο» στέλεχος λένε οι άσπονδοι φίλοι του ότι «όσο πιο γρήγορα πάει στην ΕΛΑΣ, τόσο το καλύτερο για το ΠΑΣΟΚ»;

Ελπίδα μέσω Δικαιοσύνης

Η αισιοδοξία Σαµαρά για την προοπτική του υπό ίδρυση κόµµατός του συνδέεται κυρίως µε τη φθορά του κόµµατος Καρυστιανού. ∆εν είναι µόνο ότι οι δηµοσκοπήσεις είναι αποθαρρυντικές για την Ελπίδα για τη ∆ηµοκρατία. Είναι επίσης ότι δεν εµφανίζονται πρόσωπα που να εκπροσωπούν το κόµµα. Ούτε καν η Κατερίνα Μουτσάτσου, που πρωταγωνίστησε στην εκδήλωση παρουσίασης. Παρά ταύτα, στο κόµµα της Καρυστιανού βλέπουν ένα παράθυρο ευκαιρίας για επικοινωνιακό comeback, µε αφορµή το Ειδικό ∆ικαστήριο για τον Τριαντόπουλο, που θα επαναφέρει στο προσκήνιο το θέµα του «µπαζώµατος» µετά την τραγωδία των Τεµπών.

Ανταγωνισμοί

Στην ΕΛΑΣ υπάρχει αισιοδοξία ότι ο χρόνος δουλεύει υπέρ τους. Οµως, όσο περνά ο καιρός, µεγαλώνουν οι ανταγωνισµοί µεταξύ υποψηφίων. Για παράδειγµα, κάποιοι γκρινιάζουν ότι υπερπροβάλλεται η Μαριζέτα Αντωνοπούλου, τοµεάρχης Κοινωνικής Πολιτικής, προερχόµενη από το ΠΑΣΟΚ. Αυτοί που γκρινιάζουν θεωρούν ότι τη «σπρώχνουν» από πάνω, παραβλέποντας ότι όσοι/ες κάνουν φασαρία στα πάνελ αποκτούν µόνοι/ες τους άνετη πρόσβαση στα κανάλια. Γενικώς, όσοι είχαν συνηθίσει στο επικοινωνιακό στυλ του ΣΥΡΙΖΑ είναι έξω από τα νερά τους στην ΕΛΑΣ.

Σαλπάρει για Πειραιά

Μια και είµαστε σε εποχή µεταγραφών, µία σίγουρη είναι αυτή του ναυάρχου Αποστολάκη στο ΠΑΣΟΚ. Η διαδροµή του έως εκεί έχει ενδιαφέρον: προτάθηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως υπουργός Πολιτικής Προστασίας, αρχικώς απεδέχθη και εν συνεχεία αρνήθηκε, γιατί δεν τον άφησε ο Τσίπρας. Εγινε βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ. Αποχώρησε (ανεξαρτητοποιήθηκε) µετά το εσωκοµµατικό πραξικόπηµα κατά του Κασσελάκη, τον οποίο υποστήριξε, αλλά δεν πήγε ποτέ στο κόµµα του. Κι εκεί που κάποιοι τον περίµεναν να καταλήγει στην ΕΛΑΣ, εκείνος πάει στο ΠΑΣΟΚ. Πού θα πολιτευτεί; Στην Α’ Πειραιώς.

Πήρε τ’ όπλο της

Στην Κουµουνδούρου γίνεται έλεγχος διαχείρισης των οικονοµικών και, παρόλο που δεν πρόκειται να δηµοσιοποιηθεί οτιδήποτε, υπάρχουν φήµες ότι βρίσκονται «τρύπες». Η Ρένα ∆ούρου, λέει, είναι πολύ αυστηρή και απαιτεί να «ξεσκονιστούν» τα πάντα, ακόµα και τα «έξοδα παράστασης» σε ένα κόµµα που δεν είχε να πληρώσει τα µηνιάτικα στα ΜΜΕ που του ανήκουν. Η νέα πρόεδρος, µαθαίνω, είναι αποφασισµένη να µην αφήσει τίποτα ανέλεγκτο και γενικώς δεν σηκώνει µύγα στο σπαθί της.


Δημοσιεύθηκε στο Secret των Παραπολιτικών