Σε ποσοστό που ξεπερνάει το 50% έχουν ήδη συµπληρωθεί τα ψηφοδέλτια της ΕΛΑΣ, µε τον Γιώργο Βασιλειάδη να έχει την πλήρη εποπτεία και να έχει κάνει «χαρτογράφηση» προσώπων σε όλους τους νοµούς της χώρας. Κατά πληροφορίες, δε, έχουν τρέξει και έρευνες προκειµένου στην Αµαλίας να σχηµατίσουν πιο σαφή εικόνα για την άποψη που έχουν οι πολίτες για συγκεκριµένα στελέχη σε κάθε περιφέρεια. Η έγκυρη προετοιµασία βοηθάει τον Αλέξη Τσίπρα να προωθήσει τα στελέχη που επιθυµεί να είναι στην επόµενη Βουλή, πολλά εκ των οποίων θα είναι για πρώτη φορά υποψήφια.

Ιδίως στην Αττική, όπου η ΕΛΑΣ έχει σηµαντική επιρροή, η στόχευση είναι να βγει ένας σηµαντικός αριθµός βουλευτών. Η εκτίµηση που υπάρχει είναι για τουλάχιστον τρεις βουλευτές στον Νότιο Τοµέα, µεταξύ αυτών ο ∆ιονύσης Τεµπονέρας, και για µίνιµουµ δύο στα βόρεια (θα είναι υποψήφιοι οι Αθηνά Λινού και Χάρης Μαυρουδής) και στα δυτικά, όπου το ισχυρό πρόσωπο θα είναι η Εφη Αχτσιόγλου, αλλά και η Αννα Παπαδοπούλου, από τα νεότερα στελέχη της ΕΛΑΣ.


Χαμένοι

Αίσθηση προκάλεσε η ακραία σύγκρουση µεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ για τα οικονοµικά τους. Από αυτή τη σύγκρουση, η µόνη κερδισµένη είναι η Ν.∆. Ας το σκεφτούν τόσο στη Χαριλάου Τρικούπη όσο και στην Αµαλίας.


Απαξίωση

Εξαρχής δεν είχε λόγο ύπαρξης το κόµµα της Μαρίας Καρυστιανού. Αντιθέτως, ήταν ίσως ό,τι πιο ευκαιριακό από τα κόµµατα που έχουν δηµιουργηθεί τα τελευταία χρόνια. Και δεν υπάρχει τίποτα πιο αγοραίο και χυδαίο από την εκµετάλλευση του ανθρώπινου συναισθήµατος που έκανε από την πρώτη στιγµή η Καρυστιανού. Ο απαξιωτικός τρόπος που την αντιµετωπίζουν οι συγγενείς της τραγωδίας των Τεµπών είναι αυτός που της αξίζει.


Μένει, παρά τα σενάρια

Ο Βαγγέλης Γάκης έφτασε ένα βήµα πριν από την οριστική του διαγραφή του από το ΠΑΣΟΚ, µε αφορµή ένα άρθρο του στο «Καρφί», όπου χρησιµοποιούσε ανοίκειους χαρακτηρισµούς κατά του Ανδρουλάκη. Η έντονη κριτική του τροφοδότησε σενάρια µετακόµισής του στην ΕΛΑΣ, κάτι που δεν ισχύει. Ο Γάκης παραµένει στο ΠΑΣΟΚ, και µάλιστα µετέχει στις µαζώξεις που κάνει ο Παύλος Γερουλάνος µε στελέχη της επιρροής του.


Μουρμούρες

Εδώ και πολύ καιρό υπάρχουν πολλές µουρµούρες και υπονοούµενα από τους «γαλάζιους» συνυποψηφίους της Ειρήνης Αγαπηδάκη στον ∆υτικό Τοµέα για το κόστος της προεκλογικής καµπάνιας που κάνει.


Στα ΜΜΕσα

O Xρήστος Χωµενίδης, εκτός από κορυφαίος συγγραφέας, έχει κάνει στο παρελθόν καταπληκτικές ραδιοφωνικές εκποµπές. Κατά πληροφορίες, το «σοφό παιδί» θα βρεθεί και πάλι πίσω από τα µικρόφωνα.

Ποια βουλευτής, µε µεγάλη θητεία και ισχυρή δηµόσια παρουσία, είναι πιθανό να µην είναι στην επόµενη Βουλή;


Στα όρια

Η ιστορία µε την απαγόρευση τραγουδιών του µεγάλου Μάνου Χατζιδάκι από τους κληρονόµους του είναι στα όρια της γραφικότητας, πολύ περισσότερο όταν αυτές φτάνουν έως και τον Μανώλη Μητσιά. Ορθώς υπάρχουν αντιδράσεις από τόσο πολύ κόσµο. Απλώς, κάποιοι που σήµερα αντιδρούν είναι οι ίδιοι που τα πρώτα χρόνια των µνηµονίων πανηγύριζαν όταν η Μυρσίνη Λοΐζου -και καλά- απαγόρευε να παίζεται στις συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ το «Καληµέρα, ήλιε» του πατέρα της, Μάνου Λοΐζου.


Υποκρισία

Όλος ο εσµός της υποκριτικής Ακροδεξιάς, µε µπροστάρη φυσικά τον Αντώνη Σαµαρά, επιτέθηκε στη ∆όµνα Μιχαηλίδου για τα αυτονόητα που είπε σχετικά µε τον τρόπο που διαµορφώνονται σήµερα οι οικογένειες, τα µέλη που τις απαρτίζουν, αλλά και τις δυσκολίες που αντιµετωπίζουν. Αναφερόµαστε πρωτίστως στον κ. Σαµαρά, διότι ακόµα και προοδευτικοί πολιτικοί συχνά επικαλούνται τις απόψεις που εκφράζει ο πρώην πρωθυπουργός ή επιχαίρουν για την κριτική που κάνει προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Στην περίπτωσή του δεν ισχύει πως ο σκοπός αγιάζει τα µέσα. ∆ιότι, όταν ταΐζεις το χέρι του ακροδεξιού λόγου, είναι βέβαιο πως κάποια στιγµή θα σε δαγκώσει.


Κοινές δράσεις

Ενδιαφέρουσες προτάσεις ακούστηκαν κατά την κοινή συνεδρίαση του Πολιτικού Συµβουλίου και των κύκλων πολιτικής του ΠΑΣΟΚ. Όπως για παράδειγµα αυτό που πρότεινε ο Θόδωρος Μαργαρίτης για κοινές πρωτοβουλίες του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς για τον δηµόσιο χαρακτήρα του νερού. Ο Μαργαρίτης είναι από αυτούς που επιµένουν πως υπάρχουν περιθώρια ακόµα και εκλογικής συνεργασίας µε τα δύο σχήµατα της Αριστεράς.


Βαρετή συζήτηση

Υπάρχουν δύο επέτειοι που προκαλούν πάντα συζητήσεις για τον τρόπο που εορτάζονται. Η µία είναι στις 17 Νοεµβρίου για την εξέγερση του Πολυτεχνείου και η άλλη είναι στις 24 Ιουλίου για την αποκατάσταση της ∆ηµοκρατίας. Κάθε χρόνο ακούµε την ίδια µίρλα για το αν έχουν χάσει το νόηµά τους, για το αν πρέπει να γίνονται εκδηλώσεις, για το ποιοι παίρνουν µέρος κ.λπ. Όπως και να έχει, είναι δύο κορυφαίες στιγµές για τη ∆ηµοκρατία µας και ορθώς τις εορτάζουµε και ορθότατα τιµούµε τους πρωταγωνιστές. Έχουν και ουσιαστική και συµβολική σηµασία, γι’ αυτό αµφότερες µπαίνουν στο µάτι όσων πολεµούν ή αµφισβητούν τη ∆ηµοκρατία µας.