Η ελληνική κολύμβηση δεν αρκείται πλέον στη συμμετοχή. Δεν ταξιδεύει στις μεγάλες διοργανώσεις μόνο για την παρουσία, μια θέση σε έναν τελικό ή ένα ατομικό ρεκόρ. Τα τελευταία χρόνια οι Έλληνες κολυμβητές έχουν αποκτήσει μόνιμη θέση ανάμεσα στους κορυφαίους, διεκδικούν μετάλλια και, το σημαντικότερο, μπαίνουν στην πισίνα γνωρίζοντας ότι μπορούν να νικήσουν.

Διαβάστε: Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας: Επίδειξη δύναμης του Ντούσκου στο Άμστερνταμ - Άνετα στα προημιτελικά του σκιφ

Το πρόσφατο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα αποτέλεσε ακόμη μία επιβεβαίωση αυτής της αλλαγής. Ανάμεσα στους μεγάλους πρωταγωνιστές βρέθηκαν ο Απόστολος Χρήστου, που ανέβηκε ξανά στην κορυφή της Ευρώπης στα 100μ. ύπτιο, και ο Απόστολος Σίσκος, ο οποίος κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 200μ. πεταλούδα με πανελλήνιο ρεκόρ.

Η εικόνα αυτή δεν δημιουργήθηκε μέσα σε μία διοργάνωση. Είναι αποτέλεσμα μιας πορείας ετών, στη διάρκεια της οποίας οι επιτυχίες έγιναν συχνότερες και η παρουσία της Ελλάδας στους μεγάλους τελικούς σταθερότερη.

Πίσω από τις επιτυχίες, όμως, υπάρχει μια καθημερινότητα που το κοινό σπάνια βλέπει. Ώρες προπόνησης, θυσίες, επιμονή και μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων που δουλεύει για τις λίγες στιγμές στις οποίες κρίνονται όλα. Ο Παναγιώτης Βελέντζας, προπονητής του Απόστολου Χρήστου, μιλά στα "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ" για την περίοδο ακμής της ελληνικής κολύμβησης, τη νοοτροπία που έχει αλλάξει και τη μάχη των Ελλήνων απέναντι σε χώρες με περισσότερες δυνατότητες.

"Είμαστε στην καλύτερη περίοδο"

Για τον έμπειρο προπονητή, όσα συνέβησαν στο Ευρωπαϊκό δεν αποτελούν συγκυριακή επιτυχία. "Η ελληνική κολύμβηση, με τις εμφανίσεις των κολυμβητών και των κολυμβητριών της, απέδειξε ότι δεν βρίσκεται τυχαία στην ελίτ της Ευρώπης. Είμαστε στην καλύτερη περίοδο και στον σωστό δρόμο", τονίζει.

Η διαδρομή μέχρι εδώ, βέβαια, δεν ήταν εύκολη. Οι συνθήκες έχουν βελτιωθεί, αλλά τα προβλήματα παραμένουν. Ο Βελέντζας στέκεται ιδιαίτερα στο ζήτημα των εγκαταστάσεων, φέρνοντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Θεσσαλονίκη και τις δυσκολίες που υπάρχουν με τα κολυμβητήρια.

Παρά τις αντιξοότητες, θεωρεί ότι υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι που άλλαξαν τα δεδομένα: "Η νοοτροπία μας, η επιστημονική κατάρτιση και η συνεχής βελτίωση των Ελλήνων προπονητών, αλλά και η θέληση και η προσπάθεια των κολυμβητών και των κολυμβητριών μας".

Το ένα εκατοστό που κρίνει τα πάντα

Ο Απόστολος Χρήστου αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της νέας πραγματικότητας. Η διάρκεια που παρουσιάζει στο υψηλότερο επίπεδο δεν είναι τυχαία. "Η σωστή προπονητική προσέγγιση, η ομαδική δουλειά, η θέληση, η υπομονή και η επιμονή του Απόστολου", είναι για τον προπονητή του τα στοιχεία που τον κρατούν στην κορυφή.

Στο Ευρωπαϊκό, η λεπτή γραμμή ανάμεσα στην επιτυχία και την αποτυχία αποτυπώθηκε σε ένα εκατοστό του δευτερολέπτου. "Από τη στιγμή που είσαι στον τελικό και έχεις τη διαδρομή σου, έχεις και την ευκαιρία σου. Στα 50μ. ο Απόστολος έχασε το μετάλλιο για ένα εκατοστό και στα 100μ. κέρδισε το χρυσό για ένα εκατοστό. Το επίπεδο και ο συναγωνισμός στην κολύμβηση είναι αδιανόητα", εξηγεί.

Ο ίδιος ξεκαθαρίζει πως πίστευε εξαρχής ότι ο Χρήστου μπορούσε να φτάσει στην κορυφή. "Φυσικά και πίστευα ότι ο Απόστολος μπορεί να γίνει πρωταθλητής Ευρώπης", αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο Σίσκος και η κορυφή της πυραμίδας

Δίπλα στον Χρήστου ήρθε να προστεθεί ακόμη μία σπουδαία ελληνική παρουσία. Ο Απόστολος Σίσκος κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 200μ. πεταλούδα με πανελλήνιο ρεκόρ, επιβεβαιώνοντας ότι μπορεί να έχει σημαντικό μέλλον σε διεθνές επίπεδο.

Ο Βελέντζας αποφεύγει να βάλει όρια στις δυνατότητές του. "Το αγωνιστικό ταβάνι του καθενός είναι διαφορετικό και κανείς δεν μπορεί να το γνωρίζει. Εύχομαι να φτάσει ψηλά και να εκπληρώσει το όνειρό του". Από τα χαρακτηριστικά του ξεχωρίζει "το πείσμα του ως αθλητή και την επιμονή του για τη διάκριση ως προσωπικότητα".

Τα μετάλλια, ωστόσο, αποτελούν μόνο το ορατό αποτέλεσμα. "Ο κόσμος βλέπει την κορυφή της πυραμίδας. Από κάτω υπάρχει πάρα πολλή προσπάθεια, κόπος και θυσίες από όλους, αθλητές και προπονητές", επισημαίνει.

"Να αποδείξουμε ότι μπορούμε"

Αυτή είναι και η παρακαταθήκη που θέλει να αφήσει στην ελληνική κολύμβηση. Να αποδείξει ότι η επιτυχία είναι εφικτή ακόμη και χωρίς τις ιδανικές συνθήκες.

"Ο στόχος μου με τον Απόστολο, αλλά και με όλους τους κολυμβητές και τις κολυμβήτριές μου, είναι να αποδείξουμε ότι Έλληνες προπονητές και αθλητές, μαζί με Έλληνες επιστημονικούς συνεργάτες και μέσα στις συνθήκες που επικρατούν στην πατρίδα μας, μπορούμε να φτάσουμε μέχρι το Ολυμπιακό μετάλλιο. Αυτό θα ήθελα να είναι η παρακαταθήκη μου: η απόδειξη ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε".

Άλλωστε, η μεγαλύτερη αλλαγή βρίσκεται πλέον στο μυαλό. Οι Έλληνες κολυμβητές δεν αντιμετωπίζουν έναν ευρωπαϊκό ή παγκόσμιο τελικό σαν το τέλος της διαδρομής, αλλά ως πραγματική ευκαιρία διάκρισης. "Το πιστεύουν, δουλεύουν γι’ αυτό και το διεκδικούν", τονίζει ο Βελέντζας.

Και ο δρόμος δεν σταματά εδώ. Για τον Χρήστου ο επόμενος μεγάλος σταθμός είναι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2027 στη Βουδαπέστη. Στον ορίζοντα, όμως, βρίσκεται ήδη ο μεγαλύτερος στόχος όλων: οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028.