EnΤι περιμένουμε από τις ΗΠΑ;
Άρθρο γνώμης
Οι ΗΠΑ και γενικώς οι Μεγάλες ∆υνάµεις δεν είναι διεθνές δικαστήριο, ούτε λειτουργούν µε αλτρουιστικά κριτήρια
Πριν από αρκετά χρόνια, στο πλαίσιο των ερευνών που έκανα για το διδακτορικό µου, είχα συναντηθεί µε κάποιον συνταξιούχο Αµερικανό πρέσβη, που είχε ασχοληθεί µε τα Ελληνοτουρκικά. Είχαµε µιλήσει εκτενώς για το ∆ιεθνές ∆ίκαιο, την Τουρκία και τη στάση των ΗΠΑ. Όταν τελείωσε η συνάντηση, µου έκανε την τιµή να µε συνοδεύσει στην έξοδο. Ενώ µε αποχαιρετούσε, µε πολύ ευγενικό τρόπο µού επισήµανε ότι η Αµερική δεν είναι διεθνές δικαστήριο για να κρίνει µε το υποδεκάµετρο ποιος έχει δίκιο ή άδικο.
Διαβάστε: Αμερικανική "απόβαση" στην Αθήνα εν μέσω τουρκικών προκλήσεων: Χούκερ, Ρούμπιο, Χέγκσεθ έρχονται στην Ελλάδα και στέλνουν μηνύματα σε κρίσιμο timing
«Εάν θεωρείτε ως χώρα ότι έχετε δίκιο, πηγαίνετε στο ∆ιεθνές ∆ικαστήριο να αναζητήσετε την αλήθεια βάσει του ∆ιεθνούς ∆ικαίου. Σε εµάς χρησιµοποιείτε άλλα επιχειρήµατα», µου είχε πει. Θυµήθηκα αυτή την παλαιά ιστορία ενόψει της νέας φάσεως του στρατηγικού διαλόγου Ελλάδας - ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ και γενικώς οι Μεγάλες ∆υνάµεις δεν είναι διεθνές δικαστήριο. Ούτε λειτουργούν µε αλτρουιστικά κριτήρια. ∆εν τις ενδιαφέρει ποιος έχει δίκιο ή άδικο. Στις Μεγάλες ∆υνάµεις µιλάς µόνον για συµφέροντα.
Επιπλέον, και σε πλήρη αντίθεση µε µια αντίληψη που επικρατούσε τη δεκαετία του 1980, η Αµερική δεν επιθυµεί ούτε πολέµους ούτε στρατιωτικές εντάσεις µεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Για την κάθε χώρα έχει µια συγκεκριµένη στρατηγική αντίληψη, η οποία λειτουργεί παραπληρωµατικά και όχι αντιθετικά. Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ αντιµετωπίζουν την Ελλάδα ως χώρα που µπορεί να µεταφέρει ενέργεια προς τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη και ως µέρος εµπορικών διαδρόµων µε κυρίαρχο τον IMEC, που θα συνδέσει την Ινδία µε την Ευρώπη.
Είναι στο χέρι µας να επισηµάνουµε και να πείσουµε τους Αµερικανούς ότι είµαστε, παράλληλα, ο κύριος παράγοντας γεωπολιτικής σταθερότητας και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή µας, που περιλαµβάνει την Ανατολική Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και τον Εύξεινο Πόντο. Επιπλέον, τους τελευταίους µήνες αποδείξαµε ότι δεν είµαστε παθητικός παράγοντας ασφαλείας. Λειτουργήσαµε ενεργητικά, καλύπτοντας και προσφέροντας ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή µας.
Αυτά τα πράγµατα εκτιµώνται σε περίοδο γεωπολιτικής αστάθειας. Τέλος, και επειδή κατά καιρούς αναρωτιόµαστε τι στάση θα κρατήσουν οι ΗΠΑ (ή η Γαλλία, το Ισραήλ κ.λπ.) σε διάφορες ελληνοτουρκικές κρίσεις, ας το αποδεχτούµε: ουδέποτε θα έλθουν Αµερικανοί (ή Ισραηλινοί ή Γάλλοι ή κάποιοι τρίτοι) να πολεµήσουν τον δικό µας πόλεµο. Η διατήρηση της αµυντικής ικανότητας της Ελλάδας είναι ο κύριος όρος αποτροπής ελληνοτουρκικού πολέµου και απαντήσεως στην Τουρκία σε περίπτωση επιθέσεως. Εάν εµείς επιδείξουµε το σθένος που χρειάζεται στην πράξη, αυτός θα είναι ενδεχοµένως και λόγος συνδροµής τρίτων κρατών στον αγώνα µας.
* Άρθρο του Άγγελου Μ. Συρίγου, καθηγητή ∆ιεθνούς ∆ικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής - Πάντειο Πανεπιστήµιο, βουλευτή Ν.∆. στην Α’ Αθηνών. Το βιβλίο του «Ελλάδα και Τουρκία - 50 ερωτήµατα και απαντήσεις» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη
*Δημοσιεύτηκε στα Παραπολιτικά
Διαβάστε: Αμερικανική "απόβαση" στην Αθήνα εν μέσω τουρκικών προκλήσεων: Χούκερ, Ρούμπιο, Χέγκσεθ έρχονται στην Ελλάδα και στέλνουν μηνύματα σε κρίσιμο timing
«Εάν θεωρείτε ως χώρα ότι έχετε δίκιο, πηγαίνετε στο ∆ιεθνές ∆ικαστήριο να αναζητήσετε την αλήθεια βάσει του ∆ιεθνούς ∆ικαίου. Σε εµάς χρησιµοποιείτε άλλα επιχειρήµατα», µου είχε πει. Θυµήθηκα αυτή την παλαιά ιστορία ενόψει της νέας φάσεως του στρατηγικού διαλόγου Ελλάδας - ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ και γενικώς οι Μεγάλες ∆υνάµεις δεν είναι διεθνές δικαστήριο. Ούτε λειτουργούν µε αλτρουιστικά κριτήρια. ∆εν τις ενδιαφέρει ποιος έχει δίκιο ή άδικο. Στις Μεγάλες ∆υνάµεις µιλάς µόνον για συµφέροντα.
Επιπλέον, και σε πλήρη αντίθεση µε µια αντίληψη που επικρατούσε τη δεκαετία του 1980, η Αµερική δεν επιθυµεί ούτε πολέµους ούτε στρατιωτικές εντάσεις µεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Για την κάθε χώρα έχει µια συγκεκριµένη στρατηγική αντίληψη, η οποία λειτουργεί παραπληρωµατικά και όχι αντιθετικά. Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ αντιµετωπίζουν την Ελλάδα ως χώρα που µπορεί να µεταφέρει ενέργεια προς τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη και ως µέρος εµπορικών διαδρόµων µε κυρίαρχο τον IMEC, που θα συνδέσει την Ινδία µε την Ευρώπη.
Είναι στο χέρι µας να επισηµάνουµε και να πείσουµε τους Αµερικανούς ότι είµαστε, παράλληλα, ο κύριος παράγοντας γεωπολιτικής σταθερότητας και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή µας, που περιλαµβάνει την Ανατολική Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και τον Εύξεινο Πόντο. Επιπλέον, τους τελευταίους µήνες αποδείξαµε ότι δεν είµαστε παθητικός παράγοντας ασφαλείας. Λειτουργήσαµε ενεργητικά, καλύπτοντας και προσφέροντας ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή µας.
Αυτά τα πράγµατα εκτιµώνται σε περίοδο γεωπολιτικής αστάθειας. Τέλος, και επειδή κατά καιρούς αναρωτιόµαστε τι στάση θα κρατήσουν οι ΗΠΑ (ή η Γαλλία, το Ισραήλ κ.λπ.) σε διάφορες ελληνοτουρκικές κρίσεις, ας το αποδεχτούµε: ουδέποτε θα έλθουν Αµερικανοί (ή Ισραηλινοί ή Γάλλοι ή κάποιοι τρίτοι) να πολεµήσουν τον δικό µας πόλεµο. Η διατήρηση της αµυντικής ικανότητας της Ελλάδας είναι ο κύριος όρος αποτροπής ελληνοτουρκικού πολέµου και απαντήσεως στην Τουρκία σε περίπτωση επιθέσεως. Εάν εµείς επιδείξουµε το σθένος που χρειάζεται στην πράξη, αυτός θα είναι ενδεχοµένως και λόγος συνδροµής τρίτων κρατών στον αγώνα µας.
* Άρθρο του Άγγελου Μ. Συρίγου, καθηγητή ∆ιεθνούς ∆ικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής - Πάντειο Πανεπιστήµιο, βουλευτή Ν.∆. στην Α’ Αθηνών. Το βιβλίο του «Ελλάδα και Τουρκία - 50 ερωτήµατα και απαντήσεις» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη
*Δημοσιεύτηκε στα Παραπολιτικά
