Μεγάλο µέρος της επιτυχίας των ∆ηµοκρατικών στις πρόσφατες ενδιάµεσες εκλογές ήταν ότι επέλεξαν τους κατάλληλους υποψηφίους σε διαφορετικές κάλπες. Ετσι µπόρεσαν να είναι παρόντες και µε ανοικτές τις αγκάλες για να γραπώσουν τις έδρες που έπεφταν στα χέρια τους. Γιατί ταυτόχρονα η άλλη πλευρά έκανε αυτοκτονικές επιλογές. Κορυφαίο παράδειγµα για αυτό ήταν η εκλογή γερουσιαστή στο Texas. Σε αυτή την πολύ συντηρητική πολιτεία του αµερικανικού Νότου, στην οποία οι ∆ηµοκρατικοί είχαν να εκλέξουν εκπρόσωπο στη Γερουσία από το 1988, επικράτησε ο James Talarico, που γεννήθηκε µία χρονιά αργότερα, το 1989.

Πολύ θρήσκος από παιδί, καθώς ο παππούς του ήταν Βαπτιστής ιεροκήρυκας, εξέτασε και ο ίδιος το ενδεχόµενο να γίνει πάστορας πριν θέσει υποψηφιότητα. Με πτυχίο στη διακυβέρνηση από το Πανεπιστήµιο του Texas, µεταπτυχιακό στην εκπαιδευτική πολιτική από το Harvard, αλλά και θεολογικές σπουδές στη συνέχεια, έχει εργαστεί ως εκπαιδευτικός. Επειτα από τέσσερις θητείες στην πολιτειακή Βουλή των Αντιπροσώπων, όπου αντιτάχθηκε σθεναρά στη ρεπουµπλικανική πλειοψηφία, ο εκπαιδευτικός µε τις ιστορίες από τη Βίβλο είχε το προφίλ και την εµπειρία να διεκδικήσει µε αξιώσεις την εκλογή στη Γερουσία.

Ο Talarico θα διαδεχθεί τον Ρεπουµπλικανό John Cornyn, που εκλεγόταν στη Γερουσία από το 2002, πάντα µε άνετες διαφορές έναντι των εκάστοτε αντιπάλων του. Ο εν ενεργεία γερουσιαστής τέθηκε εκτός µάχης, καθώς ο πρόεδρος Trump επέλεξε να στηρίξει τον αντίπαλό του στις επαναληπτικές προκριµατικές εκλογές, Ken Paxton, επειδή ήταν πιο τραµπικός. Ετσι, οι Ρεπουµπλικανοί έχασαν τον υποψήφιο µε τον οποίο κέρδιζαν τις εκλογές, ενώ οι ∆ηµοκρατικοί είχαν τον ιδανικό υποψήφιο για να κάνει την ανατροπή.

Ο Tip O’Neill, παλιός πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, έκανε διάσηµη τη φράση «Η πολιτική είναι τοπική υπόθεση». Αυτό σηµαίνει, µε απλά λόγια, ότι ο ιδανικός υποψήφιος για µια πολιτεία µπορεί να είναι κακή επιλογή για µια άλλη πολιτεία ή για την ίδια πολιτεία τέσσερα χρόνια αργότερα. Τα δύσκολα αρχίζουν τώρα για τους ∆ηµοκρατικούς, που κέρδισαν την πλειοψηφία στα δύο νοµοθετικά σώµατα και κυβερνήτες µε εντυπωσιακές ανατροπές. Τα επόµενα χρόνια πρέπει να αποδείξουν ότι αξιοποίησαν την πλειοψηφία τους επωφελώς για τους Αµερικανούς πολίτες, ενώ αναζητούν τον καλύτερο υποψήφιο που θα τους ξαναδώσει τον Λευκό Οίκο το 2028. Το 2024 έκαναν όλες τις λάθος κινήσεις, ώστε να στρώσουν τον δρόµο στην επαναφορά του Trump.

Αντιστοίχως οι Ρεπουµπλικανοί καλούνται να βρουν αυτόν που θα ηγηθεί του κόµµατος έπειτα από µία δεκαετία κυριαρχίας ενός απόλυτου outsider, όπως ήταν ο Donald Trump, όταν διεκδίκησε πρώτη φορά το προεδρικό χρίσµα. Στο αµερικανικό διπολικό σύστηµα έχουν καθιερώσει προ πολλού τα primaries στα κόµµατά τους, ώστε να εκφράζονται όλες οι τάσεις και οµαδοποιήσεις και να βρίσκουν τον καλύτερο δυνατό υποψήφιο για τη συγκεκριµένη συγκυρία.

Αντιθέτως, στη Γαλλία οι κεντρώοι συζητούν το ενδεχόµενο να οργανώσουν primaries, προκειµένου να εκλέξουν τον υποψήφιο που µπορεί να ξεπεράσει σε ποσοστό τον Mélenchon και να κερδίσει στον β’ γύρο τη Le Pen. Κάπως έτσι εξελίχθηκε τέτοιες ηµέρες πριν από 11 χρόνια η εσωκοµµατική µάχη της Νέας ∆ηµοκρατίας, µε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να αναδεικνύεται ως ο καταλληλότερος να νικήσει τον Αλέξη Τσίπρα.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Παραπολιτικά»