Εννέα επιτυχόντες στην Ιατρική Πατρών δεν εγγράφηκαν στη σχολή τους. Τα σχετικά ρεπορτάζ εστίασαν κυρίως στους οικονομικούς λόγους, που πιθανά να έχουν βάση, αλλά δεν γνωρίζουμε τα ακριβή αίτια για την επιλογή του καθενός από τους εννέα. Μπορεί, για παράδειγμα, να επέλεξαν ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο ή μια εναλλακτική στο εξωτερικό. Όμως ας το φιλοσοφήσουμε λίγο: πόσο ισχυρή παραμένει η πεποίθηση ότι οι σπουδές και η οικογενειακή θυσία εξασφαλίζουν μια καλύτερη ζωή; Γιατί μόλις πριν από λίγα χρόνια μια οικογένεια θα έκανε τα πάντα για να σπουδάσει ο γιος ή η κόρη σε ιατρική σχολή. Μήπως παίζει ρόλο ότι το πτυχίο, ακόμα και στην Ιατρική, δεν έχει πια αξία ή τουλάχιστον τόση όση στο παρελθόν;

Μία εξήγηση δίνει ο ΟΟΣΑ: το πτυχίο εξακολουθεί να έχει αξία, αλλά η επαγγελματική ανταμοιβή του παραμένει λιγότερο ασφαλής στην Ελλάδα. Σύμφωνα με το «Education at a Glance 2026» του ΟΟΣΑ, η ανεργία των πτυχιούχων ηλικίας 25-34 ετών σημείωσε μεγάλη βελτίωση και μειώθηκε από 30% το 2015 σε 11% το 2025. Όμως, το αντίστοιχο ποσοστό στον ΟΟΣΑ ήταν περίπου 5%. Συνεπώς δεν τεκμηριώνεται μια γενικευμένη κατάρρευση των προοπτικών, τεκμηριώνεται η επιμονή ενός σημαντικού χάσματος με άλλες χώρες.

Μήπως μετράει ότι η απόσταση ανάμεσα στην εκπαιδευτική επιτυχία και στην επαγγελματική αποκατάσταση παραμένει μεγάλη, με αμοιβές δυσανάλογες των προσδοκιών ιδιαίτερα στο δημόσιο σύστημα Υγείας; Είναι αλήθεια πως η υπερεκπαίδευση για τη θέση εργασίας, οι περιορισμένες αποδοχές και η αβεβαιότητα έχουν αποδυναμώσει την παλιά συνταγή «πέρασε στο πανεπιστήμιο και το μέλλον σου είναι εξασφαλισμένο».

Αυτή η γενική εικόνα δεν μεταφέρεται αυτομάτως στην Ιατρική, μπορεί όμως να επηρεάζει τις τελικές προσωπικές ή οικογενειακές αποφάσεις. Επιπλέον, ο προσωπικός χρόνος, η διάθεση για ανεξαρτησία από την οικογένεια -που προσκρούει, μεταξύ άλλων, στην οξύτατη στεγαστική κρίση-, ο τόπος διαμονής και η ψυχική αντοχή παίζουν ασφαλώς ρόλο στην τελική επιλογή. Οι εννέα μη εγγραφές στην Ιατρική Πάτρας δεν αποδεικνύουν κάποια γενικευμένη ανατροπή αξιών. Επιβάλλουν, όμως, να αναζητήσουμε τις πραγματικές διαδρομές των επιτυχόντων.

Η απάντηση θα δείξει ποιο πρόβλημα καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Γιατί η κοινωνία δυσκολεύεται να προσφέρει στους νέους βάσιμους λόγους να πιστεύουν ότι η προσπάθειά τους μπορεί να μετατραπεί σε αξιοπρεπή, αυτόνομη ζωή.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή