Σε µια παγκόσµια αναδιάταξη σε όλα τα επίπεδα, γεωπολιτική, ενεργειακή, οικονοµική, τεχνολογική, πολιτική, διαθρωτική, στρατιωτικής ισορροπίας, διαµόρφωσης ζωνών επιρροής, µεταφορώνδικτύων, κίνησης ή κόστους του χρήµατος, θεσµικής και κοινωνικής συνοχής, είναι πολύ εύκολο µια χώρα (ειδικά µε τα χαρακτηριστικά και τη γεωγραφία της Ελλάδας και φυσικά η, σε κατάσταση ξένης κατοχής σε µέρος της επικράτειάς της, Κύπρος) να κάνει «λάθος στη µετάφραση». Αντί δηλαδή οι ηγεσίες να έχουν επιλέξει εµπρόθεσµα -σε εθνικό επίπεδο αντίληψη και σχεδιασµό µε σαφήνεια (τηρουµένων των αναλογιών βέβαια µε την ευρωπαϊκή τους ένταξη στον εµπορικό-οικονοµικό-δηµοσιονοµικό τοµέα) για τη γεωπολιτική τους στρατηγική- να αφεθούν στις «Σειρήνες» της ουδετερότητας ανάµεσα σε ∆ύση και Ανατολή. Να καταστούν δηλαδή πεδίο ανταγωνισµού επιρροής κεντρικών δυνάµεων στο τρίγωνο ΗΠΑ-Κίνας-Ρωσίας. Η Ελλάδα αλλά και η Κύπρος σε παλιότερες εποχές έπεσαν σε αυτήν την «παγίδα» και την πλήρωσαν µε εµφυλίους, οικονοµικές περιπέτειες, ήττες από την Τουρκία η οποία πάντα είναι έτοιµη να αξιοποιήσει τη συγκυρία.

Η Ελλάδα όµως την τελευταία δεκαετία (µε προεργασία από το 2010-2012 ακόµη παράλληλα µε τη δηµοσιονοµική της κατάρρευση) και η Κύπρος µε µεγαλύτερη έµφαση την τελευταία επταετία κινήθηκαν πριν από την παγκόσµια αναδιάταξη στο power game και επέλεξαν διεθνείς συµµαχίες, αλλά έθεσαν και όρια σε διάφορα και διαφορετικά συµφέροντα, τις οποίες υπηρετούν µε συνοχή, συγκρότηση και συνέπεια µέχρι σήµερα αλλά και µε ορίζοντα πλέον το 2030. Ελλάδα και Κύπρος µε συγκεκριµένες πολιτικές ηγεσίες κινήθηκαν στον αυτοκαθορισµό και την επιλογή της γεωπολιτικής τους. Και τα δύο κράτη του Ελληνισµού στην πορεία αυτή συνέκλιναν, επιλέγοντας τη φυσική και ιστορική τους θέση στη ∆ύση. Επέλεξαν και συµµετείχαν µε ασυνήθιστη πεποίθηση παρά τους επιµέρους δισταγµούς και τα προβλήµατα της συγκυρίας σε κρίσιµες περιφερειακές συµµαχίες που συµπλήρωσαν και έδωσαν περιεχόµενο στη γενική κατεύθυνση του «ανήκουµε εις τη ∆ύση». Αφού γεωπολιτικά ανήκουµε στη ∆ύση, αλλά µε τη θέση µας αυτή βλέπουµε στην Ανατολή και δεν προσβλέπουµε µονοδιάστατα στις Βρυξέλλες. Η επιλογή αυτή δεν εξελίχθηκε µε γενικές διατυπώσεις και θεωρίες αλλά σε µια εµπράγµατη βάση. Με συγκεκριµένες συµφωνίες, επαφές, διαβουλεύσεις, κινήσεις στη διπλωµατική, ενεργειακή και στρατιωτική «σκακιέρα», επίδειξη σηµαίας σε συνθήκες έντασης όπου ήταν απαραίτητο και ευκταίο.

Ελλάδα και Κύπρος έχουν βασίσει τη γεωπολιτική τους τάξη σε µια ειδική σχέση «στενών συµµάχων» µε τις ΗΠΑ. Σε περιφερειακό επίπεδο οι κρίσιµες συµµαχίες είναι και για τις δύο χώρες µε το Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο (3+1 και µε τις ΗΠΑ) αλλά και την Αίγυπτο (τριµερής) στο µέτωπο της Βορείου Αφρικής. Στο ευρωπαϊκό επίπεδο και οι δύο χώρες εµπεδώνουν ειδικές σχέσεις µε τη Γαλλία. Σηµαντικές και όλο και πιο αναβαθµισµένες σχέσεις έχει η Ελλάδα και παραλλήλως η Κύπρος µε σειρά αραβικών κρατών όπως Ηνωµένα Αραβικά Εµιράτα, Ιορδανία, Σαουδική Αραβία, Λίβανος, Μπαχρέιν, Κατάρ και ούτω καθεξής. Ελλάδα και Κύπρος έχουν επιλέξει και κινούνται σε γεωπολιτική τάξη. Σε άλλη τάξη κινείται από το 2011-2012 η Τουρκία η οποία θεωρεί ότι η στρατηγική της θα πρέπει να συνίσταται σε µια «επιτήδεια ουδετερότητα» ανάµεσα σε ΗΠΑ-ευρωπαϊκές συµµαχίες και Κίνα-Ρωσία, θέλοντας να εµπεδώσει τη δοξασία της περιφερειακής υπερδύναµης από την πλευρά του Ισλάµ σε τέσσερις γεωπολιτικές περιοχές, συνέχεια της οθωµανικής αυτοκρατορικής τάξης.

Αν Ελλάδα και Κύπρος δεν είχαν επιλέξει εκ προοιµίου µια σαφή γεωπολιτική τοποθέτηση, θα αποτελούσαν συνιστώσες µιας γεωγραφικής ενότητας, µε την Τουρκία δεσπόζουσα λόγω όγκου και θέσης και σε θέµατα ενέργειας, διπλωµατίας, στρατιωτικού συσχετισµού. Σήµερα φθάνει στη χώρα µας ο υπουργός Εξωτερικών και σύµβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, Μ. Ρούµπιο, για τον 6ο γύρο στρατηγικού διµερούς διαλόγου, ενώ ήδη οι τοποθετήσεις της Ουάσινγκτον για τον Κάθετο ∆ιάδροµο δείχνουν τη σαφήνεια του σχεδιασµού των ΗΠΑ που µας αφορά ως Ευρωπαίου συµµάχου.

Είναι ενδιαφέρον για την αντίληψη που πρέπει να υπάρχει στο πολιτικό και στρατηγικό επίπεδο ότι ενώ αύριο Τετάρτη θα είναι στην κορύφωσή τους οι συζητήσεις µε την αµερικανική διπλωµατική αποστολή υψηλού επιπέδου και συνάντηση µεταξύ των άλλων Μητσοτάκη - Ρούµπιο στο Μαξίµου ο πρώην πρωθυπουργός κ. Καραµανλής, υπέρµαχος της γεωπολιτικής «ουδετερότητας» από τη ∆ύση, θα µιλά σε εκδήλωση στο φόρουµ Ελλάδας - Κίνας.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή