Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και σύµβουλος Εθνικής Ασφαλείας της Οµοσπονδίας βρέθηκε στην Αθήνα για πυκνές επαφές, διαβουλεύσεις, συνεργασία, υπογραφή συµφωνιών και µία οµιλία κοσµοπολιτισµού προς τον πλανήτη από την Πνύκα, χθες, 7 Οκτωβρίου 2026. Τρία ακριβώς χρόνια µετά το «µακελειό» της Χαµάς στην επικράτεια του Ισραήλ. Και όµως η σύµπτωση αυτή που έχει συµβολισµό, δεν σχετιζόταν µε το πνεύµα των µηνυµάτων και των συµφωνιών που θέλησε ο κ. Ρούµπιο να µεταδώσει προς τους Έλληνες. Και αυτό επειδή µπορεί η Ελλάδα να είναι κράτος-µέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και µέλος του ΝΑΤΟ ή και κρίσιµος παράγων της συνεργασίας «3+1» µε Ισραήλ, Κύπρο και τις ίδιες τις ΗΠΑ, αλλά το βάθος της αναβαθµισµένης Ελλάδας-ΗΠΑ είναι τελικά µετωπικά διµερής.

∆εν σηµαίνει αυτό ότι καταργείται ο πολυµερής χαρακτήρας της γεωπολιτικής και των συγκροτηµένων ενοτήτων-στις οποίες είναι µέρος η χώρα µας και εν πολλοίς επηρεάζουν και τη σχέση µε την Ουάσινγκτον, αλλά η Ελλάδα σε µια γεωγραφική θέση που συνδέει τρεις ταραγµένες ηπείρους, την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική στην προκειµένη περίοδο µετάβασης σε µια άλλη εποχή για το παγκόσµιο power game, είναι συνεπής, στενός και σπουδαίος σύµµαχος των ΗΠΑ καταρχήν. Και αυτό δεν προέκυψε έτσι ξαφνικά, ούτε επιβάλλεται ως καθεστώς από τον πιο ισχυρό στον πιο αδύναµο από τους δύο. Η στρατηγική σχέση στο πλαίσιο και προς όφελος της οποίας εξελίχθηκε ο 6ος γύρος διαλόγου, είναι ζήτηµα επιλογής. Τόσο της Αθήνας όσο και της Ουάσιγκτον.

Και από τους δύο συµµάχους, που αποτελούν ισχυρές ναυτικές δυνάµεις στον κόσµο, η στρατηγική συµµαχία απεδείχθη µέσα σε παραπάνω από µία δεκαετία ότι αντέχει και ισχυροποιείται µέσα από τις δύσκολες συνθήκες κρίσεων στις ευρωατλαντικές σχέσεις και πολέµων στην Ευρώπη και την Εγγύς Ανατολή, χωρίς να εξαρτάται από τη διαδοχή κυβερνήσεων εδώ και προέδρων διαφορετικών κοµµάτων στην ατλαντική ακτή. Φυσικά η σταθερότητα των προσανατολισµών του συστήµατος διακυβέρνησης στην Ελλάδα ως προς τις κεντρικές επιλογές της διεθνούς πολιτικής της χώρας παραµένει κρίσιµη ειδικά σε µια εκλογική χρονιά για την Ελλάδα. Αυτό όµως που γίνεται φανερό και από την επίσκεψη και πολύ περισσότερο από το πρόγραµµα της συγκεκριµένης ευρωπαϊκής περιοδείας Ρούµπιο, από την Ισλανδία στην Ελλάδα και σήµερα προς την Πορτογαλία, είναι ότι η Ελλάδα δεν αντιµετωπίζεται πλέον ως ο άλλος πόλος της Τουρκίας. Η κλασική προσέγγιση ότι οι συζητήσεις και η σχέση µε τους Αµερικανούς έχει κεντρικό κεφάλαιο την αποτροπή της επιθετικότητας από την Άγκυρα είναι παρωχηµένη εκ των συνθηκών και την πολυεπίπεδη διµερή σχέση. Η Τουρκία είναι πλέον ένα παράρτηµα στη δοµική συνεργασία µε τις ΗΠΑ.

Το κεντρικό «µενού» είναι ότι µια αδιαµεσολάβητη συνεργασία Αθήνας - Ουάσιγκτον µπορεί να αφορά την άµυνα-ασφάλεια, τους εξοπλισµούς και τις τεχνολογίες, την ενέργεια σε πρώτο πλάνο, τις επενδύσεις, τις υποδοµές ή το εµπόριο, τη γεωπολιτική εν γένει, αλλά θα αναπτύσσεται σε ένα πεδίο αξιών και κοσµοθεωρίας. Είναι χαρακτηριστική η αποστροφή του επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτµεντ και πολύ περισσότερο του συµβούλου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ σχετικά µε την επιπλέον προστασία έναντι της παράτυπης µετανάστευσης (υβριδική απειλή) και της τροµοκρατίας ή του οργανωµένου εγκλήµατος, της ασφάλειας συνόρων που θα πρέπει να τύχει η Ελλάδα από τις δυνατότητες των ΗΠΑ: «Λόγω της γεωγραφίας της, ούσα σταυροδρόµι πολλών οδών, η Ελλάδα είναι εκτεθειµένη στις απειλές έναντι της µαζικής µετανάστευσης, της διακίνησης ανθρώπων από διαφορετικές µορφές τροµοκρατών. Τώρα, ως κοµµάτι των προσπαθειών µας να αντιµετωπίσουµε αυτές τις κοινές µας απειλές, περήφανα ανακοινώνουµε ένα νέο µνηµόνιο συνεργασίας που παγιώνει ένα πρόγραµµα ασφαλείας σε επίπεδο αντιτροµοκρατίας και ανταλλαγής πληροφοριών µεταξύ των δικών µας αρχών επιβολής του νόµου. ∆εν θέλουµε υπό ουδεµία περίπτωση να δούµε το λίκνο του δυτικού πολιτισµού να απειλείται από ατυχείς αποφάσεις, από µία δράση, από παραβιάσεις, από αποτυχία αντιµετώπισης απειλών». Αυτό λέει πολλά για την περίοδο που διανύουµε όπως και η παγκόσµια διακήρυξη για τη νέα εποχή των ΗΠΑ από την Πνύκα.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή