Ξεκίνησαν λοιπόν απεργία διαρκείας τα ταξί. Πολλοί -και κυρίως οι οδηγοί των ΙΧ- αποκαλούν τα ταξί «κίτρινη φυλή», προφανώς επειδή κυκλοφορώντας ακατάπαυστα θεωρούν ότι συμβάλλουν με τον τρόπο τους στα μποτιλιαρίσματα, αλλά και επειδή στο παρελθόν οι ταξιτζήδες δεν διακρίνονταν για την ευγενή συμπεριφορά τους, όπως σήμερα που οι οδηγοί ταξί είναι στην πλειονότητά τους κυριολεκτικά μία άλλη τάξη επαγγελματιών.

Όποια άποψη κι αν έχει κανείς, δεν μπορεί παρά να αναγνωρίζει τη χρησιμότητα των συγκεκριμένων μέσων μεταφοράς. Δεν είναι όλοι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων και πολλοί έχουν σταματήσει να οδηγούν. Οπότε η χρησιμότητα του ταξί είναι αδιαμφισβήτητη. Το ερώτημα είναι άλλο. Βρισκόμαστε σε μια εποχή που δεν είναι λίγα τα προβλήματα της καθημερινότητας, είτε από διαχρονικές παθογένειες είτε από εξωγενείς παράγοντες. Σημασία έχει ότι υπάρχουν. Αυτό κατ’ αρχάς σημαίνει ότι σε σχέση με τα προβλήματα αυτά, που τα ζει ο κάθε πολίτης, το θέμα των ταξί δεν είναι και αμέσου προτεραιότητας προς επίλυση. Από την άλλη πλευρά, διανύουμε πλέον μια μακρά προεκλογική περίοδο, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι, όπως αναφέρουν πληροφορίες, ο πρωθυπουργός δέχεται και εισηγήσεις για επίσπευση του χρόνου των εκλογών.

Συνεκτιμωμένων όλων αυτών, προκύπτει το αβίαστο ερώτημα τι λόγο έχει η κυβέρνηση να τα βάζει με μια τάξη -με οποιαδήποτε επαγγελματική τάξη- όχι μόνο για λόγους εκλογικής προοπτικής αλλά και διότι προφανώς προέχουν άλλες προτεραιότητες.

Σε εποχή που ακόμη και στα ειδικά περιοδικά για το αυτοκίνητο υπάρχουν δημοσιεύματα για τις επιφυλάξεις που διατυπώνονται για τη μέθοδο της ηλεκτροκίνησης, τι στόχο έχει άραγε ο εξαναγκασμός απόκτησης ηλεκτροκίνητου ταξί όταν ο ιδιοκτήτης του πρόκειται να αλλάξει το παλαιό του όχημα ή ένας άλλος που θέλει να ακολουθήσει το επάγγελμα αυτό να υποχρεούται να πάρει ηλεκτροκίνητο όχημα;

Και σε σχέση με το μείζον κυκλοφοριακό πρόβλημα, τι εξυπηρετούν οι ρυθμίσεις που προβλέπουν να μπουν και ΙΧ στη εξυπηρέτηση του κοινού και ποια προτεραιότητα καλύπτουν; Σε μια περίοδο που το κυβερνών κόμμα φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις ότι ανακάμπτει, είναι απορίας άξιο πώς προωθούνται ρυθμίσεις ώστε να δημιουργείται η εντύπωση -που μπορεί να κάνει ζημιά- ότι νομοθετεί «στο πόδι». Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως ότι πρέπει να ακολουθεί λαϊκίστικη πολιτική, να χαϊδεύει δηλαδή τα αυτιά κάθε επαγγελματικής και κοινωνικής τάξης προκειμένου να μην έχει πολιτικό κόστος. Αντιθέτως. Αλλά από την άλλη, ούτε προς το συμφέρον της κυβέρνησης είναι να βάζει επαγγελματίες απέναντί της, όταν μάλιστα δεν υπάρχει αποχρών λόγος. Αν απαιτείται να ρυθμίσει μια κατάσταση που έχει κακοφορμίσει, ασφαλώς και δεν πρέπει να διστάσει. Άλλο όμως είναι να προωθεί ρυθμίσεις μόνο και μόνο για να δείξει κυβερνητική δραστηριότητα, όταν μάλιστα το αντικείμενο που πάει να ρυθμίσει είναι επουσιώδες σε σχέση με άλλα που προέχουν…

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή