Τα όσα συνέβησαν στο Μπέλφαστ µε την ακραία λαϊκή αντίδραση εξ αφορµής της απόπειρας δολοφονίας, και µάλιστα δηµοσίως, µε δράστη Σουδανό αναδεικνύουν την κρισιµότητα του µεταναστευτικού ζητήµατος σε όλη την Ευρώπη. Από τη µία πλευρά έχουµε την αυξανόµενη παραβατικότητα των µεταναστών, κυρίως των λαθραίως εισερχοµένων, και από την άλλη την -εξαιτίας των αυξανοµένων ροών αλλά και της απόδοσης ευθυνών στους µετανάστες για οτιδήποτε παραβατικό σηµειώνεταιεκδήλωση ακραίων ρατσιστικών φαινοµένων, κυρίως δε από την πανευρωπαϊκή Ακροδεξιά. Η οποία στο ζήτηµα αυτό και λόγω της ανοχής των κυβερνήσεων, προσελκύει όλο και περισσότερους οπαδούς. ∆υστυχώς, έχουν αυξηθεί οι αφορµές, οι αιτίες, ακόµη και τα προσχήµατα για να πολλαπλασιαστούν τα ήδη αυξηµένα µεταναστευτικά κύµατα και προς την Ευρώπη αλλά και προς άλλες χώρες όπου θεωρούν οι µετακινούµενοι ότι µπορούν να βρουν καταφύγιο.

Και δεν µιλάµε µόνο για πρόσφυγες µε την αναγνωριζόµενη από το ∆ιεθνές ∆ίκαιο έννοια. Αλλά για πληµµυρίδα µετακινούµενων από κάθε γωνιά της γης σε αναζήτηση καλύτερης τύχης. Με το έτσι θέλω εισέρχονται στις χώρες που επιλέγουν. Χωρίς να δικαιολογούνται οι ακρότητες σε βάρος κάθε ατόµου που είναι µελαψό, δεν µπορούµε να παραγνωρίσουµε το γεγονός ότι στην Αγγλία, παραδείγµατος χάριν, το Ισλάµ έχει κάνει… απόβαση, αν σκεφτεί κανείς ότι στη χώρα αυτή εννέα δήµαρχοι στις µεγάλες πόλεις είναι µουσουλµάνοι: στο Λονδίνο, στο Μπέρµιγχαµ, στο Λιντς, στο Μπλάκµπερν, στο Σέφιλντ, στην Οξφόρδη, στο Λούτον, στο Όλνταµ και στο Ροκντέιλ. Το επίτευγµα της µουσουλµανικής κοινότητας είναι εντυπωσιακό. Στην Αγγλία διαβιούν 66.000.000 και οι µουσουλµάνοι είναι 4.000.000. Και αυτά τα 4.000.000 κατόρθωσαν να πάρουν από τους Άγγλους χριστιανούς, παντός δόγµατος εν πάση περιπτώσει, την Τοπική Αυτοδιοίκηση µέσα από τα χέρια τους. Και κυρίως στο Λονδίνο.

Κατά µία έννοια φαντάζει φυσιολογικό στον αγγλοσαξονικό κόσµο να σηµειώνονται αντιδράσεις εναντίον των µεταναστών. Αν σκεφτούµε ότι σε µια έρευνα που είχε διενεργηθεί στην Ελλάδα πριν από οκτώ χρόνια -όταν το Μεταναστευτικό ήταν σε έξαρση- το 74% των Ελλήνων θεωρούσε πως οι µετανάστες ήταν υπεύθυνοι για το γεγονός ότι έχαναν θέσεις εργασίας και προνόµια κοινωνικής πρόνοιας, καταλαβαίνει κανείς πώς µπορεί να αισθάνονται άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί, όπως λ.χ. οι Βρετανοί, των οποίων η χώρα έχει κατακλυσθεί από µετανάστες. Στη χώρα µας υπολογίζεται ότι ζουν πάνω από 1.200.000 µετανάστες, σύµφωνα µε τα στοιχεία των Ηνωµένων Εθνών, γεγονός που σηµαίνει ότι αποτελούν το 11% του πληθυσµού. ∆εδοµένου ότι στην Ευρώπη η ελαστική πολιτική πολλών χωρών απέναντι στις µεταναστευτικές ροές οφειλόταν στην ανάγκη περισσότερων εργατικών χειρών, είχε ανακύψει και το ερώτηµα αν οι µετανάστες (οι νόµιµοι βεβαίως) συµβάλλουν, τελικώς, στην αύξηση του ΑΕΠ της χώρας όπου εργάζονται. Όµως το Ίδρυµα Μigrationwatch είχε διενεργήσει µια έρευνα µε την οποία κατέρριπτε την εκτίµηση ότι οι ξένοι µετανάστες συνέβαλλαν στο ΑΕΠ της Μεγάλης Βρετανίας µε ένα καθαρό ποσό της τάξεως των 4 δισεκατοµµυρίων λιρών ετησίως. Κατά την ίδια µελέτη, το κέρδος για κάθε Άγγλο ήταν µόλις 4 πένες την εβδοµάδα. Επιπλέον παρατηρούσε η έρευνα ότι η µετανάστευση είναι µεν συµφέρουσα για τους εργοδότες, διότι εξασφαλίζουν φθηνό εργατικό δυναµικό, αλλά από την άλλη δαπανηρή για τους φορολογουµένους, καθώς δηµιουργείται µεγαλύτερη πίεση από τον όγκο των µεταναστών στη στέγαση, τη δηµόσια υγεία και την εκπαίδευση, που πρέπει να µπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες περισσοτέρων πολιτών.

∆εν γνωρίζουµε αν τελικώς η Μεγάλη Βρετανία ή η Βόρειος Ιρλανδία θα ακολουθήσει το παράδειγµα µιας χώρας της Άπω Ανατολής όπου ισχύουν ιδιαίτεροι «κανόνες» για τη θρησκεία του Ισλάµ. Συγκεκριµένα πρόκειται για την Ιαπωνία, η οποία, άγνωστο αν είναι για λόγους θρησκευτικής/φιλοσοφικής προσέγγισης του ζητήµατος ή δυσπιστίας στις επιταγές του Κορανίου, έχει αυστηρούς περιορισµούς απέναντι στους µουσουλµάνους. Πράγµατι, η Ιαπωνία δεν καθιστά πολίτες της, µε ιθαγένεια δηλαδή, µουσουλµάνους, στους οποίους µάλιστα δεν επιτρέπει να διατηρούν στη χώρα µόνιµη κατοικία. Μπορεί εκεί να είσαι χριστιανός, αλλά απαγορεύεται αυστηρά η διάδοση του Ισλάµ. Άλλωστε στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύµατα της Ιαπωνίας δεν διδάσκεται η αραβική ή άλλη γλώσσα χώρας ισλαµικής. Στην περίπτωση δε που κάτω από συγκεκριµένες συνθήκες επιτραπεί να ζήσει µουσουλµάνος στην Ιαπωνία, είναι υποχρεωµένος να ακολουθεί τους ιαπωνικούς νόµους και να µιλά την ιαπωνική. Κάτι ανάλογο έχει εφαρµόσει εδώ και καιρό και η Αυστραλία. Συµπέρασµα: Για να αποφεύγονται λαϊκές εξεγέρσεις που αντιπροσωπεύουν ρατσιστικό µίσος, απαιτείται η αποφυγή µεταναστευτικής πολιτικής ανοικτών θυρών, η θέσπιση συγκεκριµένων κανόνων προσαρµογής των µεταναστών, και κυρίως η τήρηση και εφαρµογή των κανόνων αυτών µε ποινή την απέλαση για όσους δεν τους τηρούν…

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή