Ένας καταξιωμένος και πολυτάλαντος κατά τα άλλα ηθοποιός, σεναριογράφος και γενικώς γνωστή προσωπικότητα της τηλεόρασης έκανε μία ανάρτηση στο διαδίκτυο στην οποία επικαλείται τον… Χριστό, ότι δεν καταδίκασε την ομοφυλοφιλία. Και κατά συνέπεια τι χώρα είναι αυτή η Ελλάδα, την οποία οίκτιρε δεόντως, επειδή προφανώς η συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας όχι απλώς είναι αντίθετη, αλλά καταδικάζει τις υπερβολές στις οποίες έχει επιδοθεί τελευταίως το κίνημα των ΛΟΑΤΚΙ.

Κατ’ αρχάς να πούμε ότι υπάρχουν δυστυχώς άπειρα παραδείγματα, ακόμη και στον χώρο της Εκκλησίας, Καθολικής κυρίως αλλά και Ορθόδοξης, στα οποία γίνεται επίκληση του φουκαρά του Ιησού καταπώς βολεύει αυτούς που Τον επικαλούνται! Έτσι, ερμηνεύουν κατά το δοκούν τι έχει πει ή βάζουν στο στόμα Του πράγματα που δεν έχει πει, καθώς είναι μάλλον δύσκολο να επιβεβαιωθούν όσα αποδίδουν αυθαιρέτως σε Αυτόν.

Στην προκειμένη περίπτωση ο Χριστός μπορεί μεν να μην καταδίκασε την ομοφυλοφιλία, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία για να Τον επικαλείται κανείς για να την καταστήσει κανονικότητα. Διότι και στην κτηνοβασία δεν είχε αναφερθεί, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι την ενέκρινε, κατά τη λογική όσων Τον επικαλούνται για να δικαιολογήσουν δικές τους θέσεις ενάντια στις θέσεις των υπολοίπων. 

Ο Χριστός, όπως έχει γράψει ο θεολόγος, φιλόσοφος και ιστορικός Καρλχάιντς Ντέσνερ, δεν είχε ζήσει ως ασκητής, όπως λόγου χάρη ζούσε στην έρημο ο Ιωάννης ο Βαπτιστής. Συναναστρεφόταν με γυναίκες, καθώς δεν τις θεωρούσε κατώτερες (όπως λ.χ. χρόνια αργότερα η Καθολική Εκκλησία και μάλιστα σε ανώτατο επίπεδο). Και επικοινωνούσε με αμαρτωλούς και με πόρνες, ενώ δεν είχε καταδικάσει ούτε τις μοιχαλίδες!

Βλέπουμε λοιπόν στις συναναστροφές του Ιησού το γυναικείο στοιχείο να υπάρχει και καμιά ενασχόλησή Του με διαφοροποιήσεις στον σεξουαλικό προσανατολισμό. Αντιθέτως και μόνο από το γεγονός ότι δεχόταν να Τον ακολουθούν και γυναίκες και ασχολήθηκε μάλιστα και με τις μοιχαλίδες, αναγνώριζε έτσι τι ήταν βιολογικά φυσιολογικό.

Αντιλαμβάνεται κανείς ότι λόγω της τεράστιας επιρροής του Χριστού στον κόσμο, όσο καμία άλλη προσωπικότητα, εντός ή εκτός θρησκειών, αποτελεί πρόκληση η επίκλησή Του ώστε να περιβάλλεται όχι απλώς με κύρος αλλά με αδιαπραγμάτευτη αλήθεια κάθε αυθαίρετη ερμηνεία της διδασκαλίας του, των παραβολών του και γενικώς των λεγομένων του, καθώς Αυτός δεν μπορεί να κάνει διαψεύσεις, ενώ κάθε αντίθετη άποψη προς τις ερμηνείες που δίνονται είναι απλώς ο λόγος μου έναντι του δικού σου.

Να επαναλάβω αυτό που είχε πει ο Κίρκεργκορ για τον Ιησού. Τον καιρό του συναισθήματος και του πάθους τους ανθρώπους τούς σταύρωναν. Στη σημερινή εποχή της λογικής αν ερχόταν ο Ιησούς απλώς θα τον χλεύαζαν. Αλλά συμβαίνει κάτι χειρότερο. Τον επικαλούνται ανευλαβώς απλώς και μόνο για να θεμελιώσουν απόψεις, όσο σαθρές αυτές και αν είναι…

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή