Τραγωδία της Marfin: Συμπληρώθηκαν 16 χρόνια από το γεγονός που σημάδεψε την Ελλάδα των μνημονίων (Εικόνες)
Ημέρα μνήμης
Ήταν 5 Μαΐου 2010 όταν τρεις εργαζόμενοι του υποκαταστήματος της τράπεζας Marfin έχασαν τη ζωή τους, καθώς άγνωστοι πυρπόλησαν το κτίριο με βόμβες μολότοφ κατά τη διάρκεια διαδήλωσης κατά της κυβέρνησης
Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης, σύντομα η κατάσταση βγήκε εκτός ελέγχου, με το κλίμα να είναι ιδιαίτερα εκρηκτικό. Εκείνη η διαδήλωση έμελλε να μείνει χαραγμένη στη συλλογική μνήμη λόγω της τραγωδίας που εκτυλίχθηκε σε μια από τις κεντρικότερες οδούς της πρωτεύουσας.
Το χρονικό της τραγωδίας της Marfin
Άγνωστοι επιτέθηκαν στο υποκατάστημα της Marfin επί της οδού Σταδίου 23. Έσπασαν την τζαμαρία, πετώντας μολότοφ και εύφλεκτο υλικό στο εσωτερικό του κτιρίου, την ώρα που μέσα βρίσκονταν εργαζόμενοι. Οι περισσότεροι κατάφεραν να διαφύγουν ή να διασωθούν, όμως οι τρεις υπάλληλοι εγκλωβίστηκαν και πέθαναν από ασφυξία λόγω του πυκνού καπνού και των τοξικών αναθυμιάσεων.
Νεκροί ήταν η (έγκυος) Αγγελική Παπαθανασοπούλου, ετών 32, η Παρασκευή Ζούλια, ετών 35, και ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης, ετών 36.
Η τραγωδία προκάλεσε σοκ στην ελληνική κοινωνία και έγινε ένα από τα πιο σκοτεινά σύμβολα της περιόδου της οικονομικής κρίσης. Η επίθεση σημάδεψε τη συλλογική μνήμη ενώ οι φυσικοί αυτουργοί δεν καταδικάστηκαν ποτέ.
Παράλληλα, η υπόθεση είχε και δικαστική συνέχεια ως προς τις συνθήκες λειτουργίας και ασφάλειας του υποκαταστήματος της τράπεζας. Το 2013 στελέχη της τράπεζας αντιμετώπισαν κατηγορίες για ανθρωποκτονία από αμέλεια, ενώ στο επίκεντρο βρέθηκαν τα μέτρα πυρασφάλειας, οι έξοδοι διαφυγής και η εκπαίδευση του προσωπικού. Το 2024, απόφαση του Αρείου Πάγου επανέφερε την υπόθεση στο προσκήνιο, καταλογίζοντας ευθύνες στην τότε μισθώτρια τράπεζα για μη λήψη μέτρων ασφαλείας και παραπέμποντας την υπόθεση σε νέα κρίση.
Εν κατακλείδι, η τραγωδία που σημειώθηκε πριν από 16 χρόνια στο υποκατάστημα της τράπεζας Marfin παραμένει μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς στη δημόσια συζήτηση για τα όρια της πολιτικής διαμαρτυρίας, τις ευθύνες της Πολιτείας, αλλά και την ευθύνη των εργοδοτών για την ασφάλεια των εργαζομένων.
En