Ο Κώστας Μπάρκας, βουλευτής Νομού Πρέβεζας του ΣΥΡΙΖΑ, τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη και αναπληρωτής κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, μιλά στα «Π» για τις δοκιμασίες που πέρασε με την υγεία του τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγός του, ενώ περιγράφει τον δύσκολο δρόμο της τεκνοποίησης που βάδισαν μαζί. Εχοντας γίνει πλέον γονείς, μεγάλωσαν την «ομάδα» τους και προχωρούν μία μέρα τη φορά, χωρίς να κυνηγούν την αριστεία. Ο κ. Μπάρκας μάς αναλύει, ακόμα, πώς ασχολήθηκε με την πολιτική, αλλά και πώς ο αθλητισμός έγινε κομμάτι της καθημερινότητάς του.


Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την πολιτική;

Η ενασχόληση με την πολιτική ήρθε μέσα από τις απαντήσεις που έψαχνα από όταν ήμουν ακόμη στο Λύκειο. Προέρχομαι από βαθιά πολιτικοποιημένη οικογένεια, με παππού και πατέρα δημοσιογράφους - εκδότες και η πολιτική ήταν μέρος της οικογενειακής καθημερινότητας. Αρχές του 2000 εντάχθηκα στη Νεολαία του Συνασπισμού, γραμματέας της οποίας ήταν ο Αλέξης Τσίπρας. Ασχολήθηκα και με τον φοιτητικό συνδικαλισμό την εποχή που σπούδαζα, γιατί ήταν κάτι που με γέμιζε. Αρα, η ενασχόληση με την πολιτική είναι κάτι που, μάλλον, αποτελεί φύση μου.


Πώς σχολιάζετε το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα;

Η εμφάνιση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα είναι γεγονός πως έχει αλλάξει όσα ίσχυαν, τουλάχιστον για τα κόμματα της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς. Με την ανακοίνωση της δημιουργίας της ΕΛ.Α.Σ., όσα ξέραμε ανατράπηκαν. Είναι, ακόμα, γεγονός πως για τον κόσμο της Κεντροαριστεράς ο Αλέξης Τσίπρας παίζει σημαίνοντα ρόλο στις εξελίξεις. Οι πρώτες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως ο κόσμος στηρίζει και αγκαλιάζει την πρωτοβουλία του πρώην πρωθυπουργού, δίνοντάς του ελπίδα και πίστη για το μέλλον. Και μόνο αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό.


Μέσα σε τέσσερις μήνες κάνατε δύο επεμβάσεις. Τι ακριβώς συμβαίνει;

Είναι γεγονός πως, από εκεί όπου δεν είχα ποτέ κάνει, για οποιονδήποτε λόγο, κάποιο χειρουργείο, η προηγούμενη χρονιά με έκανε τρεις φορές να περάσω την πόρτα του χειρουργείου. Η πρώτη ήταν για την αφαίρεση σκωληκοειδίτιδας τον Φλεβάρη του ’25. Εκεί ο χειρουργός μού είπε πως πρέπει να κάνω και επέμβα ση για μια βουβωνοκήλη, η οποία μου προκαλούσε καθημερινούς πόνους, κυρίως κατά την άσκηση. Προγραμμάτισα και έκανα, λοιπόν, και αυτή την επέμβαση, τον Οκτώβρη του ίδιου έτους. Αναγκάστηκα, όμως, να επαναλάβω την ίδια επέμβαση πέντε μήνες μετά, εξαιτίας μιας επιπλοκής. Γενικά, οφείλω να πω ότι σε επίπεδο υγείας δεν πήγε ιδιαίτερα καλά η περσινή χρονιά. Τουλάχιστον τώρα είμαι καλά και τελείωσαν οι περιπέτειες.


Με τη σύζυγό σας, Αναστασία, έχετε μια κορούλα, τη Θεοφανία, που είναι 6,5 χρόνων. Μιλήστε μας για τη σχέση σας.

Με την Αναστασία γνωριστήκαμε πριν από 23 χρόνια στη Νεολαία του Συνασπισμού και είμαστε μαζί 17 χρό νια, τα 12 εκ των οποίων παντρεμένοι. Στα τέλη του
2019 ήρθε στον κόσμο η κόρη μας, η Φανή, η οποία μόλις τελείωσε την Α’ Δημοτικού. Ηταν κάτι που το θέλαμε πολύ και οφείλω να ομολογήσω πως δεν ήρθε εύκολα. Εξαιτίας ενός δικού μου προβλήματος δεν μπορούσαμε να τεκνοποιήσουμε και έτσι μπήκαμε στον μεγάλο δρόμο της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Και
εκεί δεν ήταν μια εύκολη διαδικασία, καθώς η ορμονοθεραπεία είναι εξαιρετικά επιβαρυντική για τις γυναίκες.

Είχαμε και απώλειες κατά τη διάρκεια των εξωσωματικών, που μας απογοήτευσαν, όμως με τη βοήθεια του γυναικολόγου της Αναστασίας καταφέραμε να γίνουμε
γονείς. Ετσι, η «ομάδα» μας μεγάλωσε και τώρα αποτελείται από τρία μέλη, που προσπαθούμε η κάθε ημέρα μας να είναι καλύτερη από την προηγούμενη, έχοντας τον πήχη όχι και τόσο ψηλά, για να μην απογοητευόμαστε - δεν είμαστε της αριστείας εμείς! Η Αναστασία είναι δικηγόρος και, λόγω και της δικής μου δουλειάς, αντιλαμβάνεστε ότι η καθημερινότητά μας είναι παραπάνω από πιεστική, οπότε προσπαθούμε να το φιλοσοφούμε λίγο διαφορετικά, για να μπορέσουμε να αντεπεξέλθουμε σε ό,τι χρειάζεται, αλλά να είμαστε και καλά...


Μιλήστε μας για μια δύσκολη περίοδο στη ζωή σας.

Την εποχή που με την Αναστασία προσπαθούσαμε να γίνουμε γονείς, όπως ανέφερα, σκεφτόμασταν την επιβάρυνση που θα είχε η ίδια εξαιτίας των ορμονών που απαιτούσε η διαδικασία. Και αυτό γιατί έχει ένα εξαιρετικά επιβαρυμένο ιστορικό στην οικογένεια της μητέρας της, με νόσηση με καρκίνο μαστού, που οδηγούσε πάντα στην απώλεια. Το ενδεχόμενο της κληρονομικότητας δεν μας άφηνε περιθώρια για πολλές απόπειρες στην εξωσωματική. Αφού εντέλει η προσπάθεια είχε θετικό αποτέλεσμα και γίναμε γονείς, η σύζυγός μου έκανε τον γονιδιακό έλεγχο και βρέθηκε θετική στο γονίδιο του καρκίνου του μαστού, δηλαδή με πολύ αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσει τον καρκίνο αυτόν μετά τα 40 της χρόνια. Εκείνη τη στιγμή δεν υπήρξε άλλη σκέψη και έτσι 10 μέρες μετά τα αποτελέσματα του ελέγχου προέβη σε προληπτική άμφω μαστεκτομή. Ενα πολύωρο χειρουργείο, δύσκολο και απαιτητικό, ενώ ακολούθησαν δύο ακόμα επεμβάσεις αποκατάστασης, μικρότερης δυσκολίας, όμως επεμβάσεις. Ηταν πολύ δύσκολη περίοδος, με τη Φανή μόλις 1 έτους στο πρώτο χειρουργείο. Μας εξασφάλισε, όμως, πως η «ομάδα» στο μέλλον δεν θα περάσει τις αγωνίες και τη στεναχώρια που η Αναστασία πέρασε. Μας έδεσε πολύ αυτή η δυσκολία. Θέλω να επισημάνω πως η πρόληψη είναι το σπουδαιότερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας. Με την πρόληψη μπορούμε να αποφύγουμε πολλά πράγματα και πολλές δυσκολίες που μπορεί να εμφανιστούν κάποια στιγμή στη ζωή μας. Αρα, ναι, πρόληψη και πάλι πρόληψη.

Πώς προέκυψε ο αθλητισμός στη ζωή σας;

Ο αθλητισμός με κάποιον τρόπο πάντα υπήρχε στη ζωή μου, και μάλιστα ο κλασικός, συγκεκριμένα οι αγώνες μεγάλων αποστάσεων. Οταν ο μπαμπάς μου έκανε τη δεύτερη μεγάλη επέμβαση στην καρδιά του, κάτι μέσα μου αντιστράφηκε, άλλαξε. Εκοψα το κάπνισμα και άρχισα πάλι το τρέξιμο, στην αρχή για να αντιμετωπίσω τα έντονα συμπτώματα στέρησης. Στη συνέχεια έγινε καθημερινή μου συνήθεια. Πλέον παίρνω μέρος και σε αγώνες μεγάλων αποστάσεων, σε δρόμο και σε βουνό. Είναι φοβερά αγχολυτικό. Μου δημιουργεί έντονη ευεξία και μου δίνει ενέργεια.

Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά