Πρόσωπο της Εβδομάδας: Ο Αμπντούλ Ελ Σαγέντ

Στο επίκεντρο μιας από τις σημαντικότερες εκλογικές αναμετρήσεις των ΗΠΑ, στις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 2026 βρέθηκε ο 41χρονος Αμπντούλ Ελ Σαγέντ, με την υποψηφιότητά του να αποκτά ευρύτερη πολιτική διάσταση και τον ίδιο να αποτελεί το Πρόσωπο της Εβδομάδας που διανύουμε, αφού είναι ο πρώτος μουσουλμάνος γερουσιαστής στις ΗΠΑ, καθώς κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων του Μίσιγκαν και να εξασφαλίσει μια ιστορική θέση στη Γερουσία.

Πρόσωπο της Εβδομάδας: Ο Αμπντούλ Ελ Σαγέντ

Ποιος είναι όμως πραγματικά ο γιατρός αιγυπτιακής καταγωγής που γράφει ιστορία στην αμερικανική πολιτική και γιατί η εκλογή του είναι τόσο σημαντική;

Ο Αμπντούλ Ελ Σαγέντ γεννήθηκε το 1984 στο Μίσιγκαν, από γονείς αιγυπτιακής καταγωγής που είχαν μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά τον χωρισμό των γονιών του, μεγάλωσε στην ευρύτερη περιοχή του Ντιτρόιτ, μαζί με τον πατέρα και τη μητριά του. Σπούδασε βιολογία και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, συνέχισε την ακαδημαϊκή του πορεία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης με υποτροφία Rhodes και απέκτησε πτυχίο Ιατρικής από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Αντί να ακολουθήσει την κλινική ιατρική, επέλεξε να ασχοληθεί με τη δημόσια υγεία. Το 2015 ανέλαβε επικεφαλής της υπηρεσίας υγείας του Ντιτρόιτ, σε μια περίοδο κατά την οποία η πόλη επιχειρούσε να ανασυγκροτήσει τις δημόσιες υπηρεσίες της μετά τη χρεοκοπία.

Στη συνέχεια ανέλαβε αντίστοιχη θέση στην κομητεία Γουέιν, όπου βρίσκεται το Ντιτρόιτ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ασχολήθηκε με προγράμματα πρόληψης, τη διανομή φαρμάκων για την αντιμετώπιση των υπερβολικών δόσεων οπιοειδών, καθώς και πρωτοβουλίες για τη διαγραφή ιατρικών χρεών κατοίκων. Η αποστολή του ήταν απαιτητική: έπρεπε να αναδιοργανώσει μια δημόσια υπηρεσία, να αντιμετωπίσει χρόνιες αδυναμίες και να βελτιώσει την πρόσβαση των κατοίκων σε βασικές υπηρεσίες υγείας. Η εμπειρία του στο Ντιτρόιτ τού έδωσε τη δυνατότητα να κατανοήσει από πρώτο χέρι τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι τοπικές κοινωνίες όταν οι δημόσιες υπηρεσίες υπολειτουργούν και οι οικονομικές ανισότητες διευρύνονται.

Ο συνδυασμός σπουδών στη βιολογία, τις πολιτικές επιστήμες, τη δημόσια υγεία και την ιατρική διαμόρφωσε μια ιδιαίτερη επαγγελματική ταυτότητα. Ο Ελ Σαγέντ δεν αντιμετώπισε ποτέ την υγεία αποκλειστικά ως ένα ιατρικό ζήτημα. Αντίθετα, υποστήριξε ότι οι συνθήκες διαβίωσης, η οικονομική κατάσταση, η ποιότητα του περιβάλλοντος και η αποτελεσματικότητα των δημόσιων υπηρεσιών επηρεάζουν άμεσα την υγεία των ανθρώπων. Αυτή η αντίληψη αποτέλεσε τη βάση της μετέπειτα επαγγελματικής και πολιτικής του δραστηριότητας.

Όσον αφορά την προσωπική του ζωή, ο Ελ Σαγέντ διατηρεί στενούς δεσμούς με την οικογένειά του και την κοινότητα στην οποία μεγάλωσε. Ζει στο Αν Άρμπορ του Μίσιγκαν μαζί με τη σύζυγό του, Σάρα, και τις δύο κόρες τους, Εμέλι και Σερέν.

Από την επιστήμη στη δημόσια διοίκηση

Η πρώτη του σημαντική απόπειρα εισόδου στην πολιτική έγινε το 2018, όταν διεκδίκησε το χρίσμα των Δημοκρατικών για τη θέση του κυβερνήτη του Μίσιγκαν, έχοντας τη στήριξη του γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς. Ηττήθηκε, ωστόσο, στις εσωκομματικές εκλογές από την Γκρέτσεν Γουίτμερ, η οποία στη συνέχεια εξελέγη κυβερνήτρια.

Ωστόσο η υποψηφιότητά του τον έφερε στο προσκήνιο και του έδωσε τη δυνατότητα να αναπτύξει ένα ευρύτερο πολιτικό ακροατήριο. Οκτώ χρόνια αργότερα, επέστρεψε στην εκλογική αρένα, διεκδικώντας αυτή τη φορά την έδρα του Δημοκρατικού γερουσιαστή Γκάρι Πίτερς, ο οποίος αποφάσισε να αποχωρήσει από τη Γερουσία.

Στο ενδιάμεσο ανέλαβε εκ νέου σημαντικές θέσεις στη δημόσια διοίκηση. Από το 2022 έως το 2025 διετέλεσε διευθυντής και επικεφαλής υγειονομικός αξιωματούχος του Τμήματος Υγείας, Ανθρωπίνων και Βετερανικών Υπηρεσιών της κομητείας Γουέιν, μιας περιοχής που περιλαμβάνει το Ντιτρόιτ και εξυπηρετεί περίπου 1,8 εκατομμύρια κατοίκους. Εκεί συνέχισε την προσπάθεια αναδιοργάνωσης των δημόσιων υπηρεσιών, δίνοντας έμφαση στην περιβαλλοντική προστασία, στην πρόληψη ασθενειών και στην αντιμετώπιση του ιατρικού χρέους.

Η πολιτική του φιλοσοφία

Ο Αμπντούλ Ελ Σαγέντ ανήκει στην προοδευτική πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος. Η πολιτική του φιλοσοφία βασίζεται στην άποψη ότι η κυβέρνηση οφείλει να λειτουργεί προς όφελος των πολιτών και όχι των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Πρόκειται για τρεις βασικούς άξονες που συνοψίζουν τις πολιτικές του προτεραιότητες.

Πρώτος άξονας: Η απομάκρυνση του μεγάλου επιχειρηματικού χρήματος από την πολιτική.

Ο Ελ Σαγέντ έχει επανειλημμένα εκφράσει την αντίθεσή του στην υπερβολική επιρροή των μεγάλων επιχειρήσεων και των οικονομικά ισχυρών ομάδων στις εκλογικές διαδικασίες. Υποστηρίζει την αλλαγή του πλαισίου χρηματοδότησης των προεκλογικών εκστρατειών, τον περιορισμό των ανεξέλεγκτων πολιτικών δαπανών και την ενίσχυση της διαφάνειας.

Έχει επίσης ταχθεί υπέρ της ανατροπής της απόφασης Citizens United του Ανώτατου Δικαστηρίου, η οποία επέτρεψε στις επιχειρήσεις και σε άλλους φορείς να πραγματοποιούν απεριόριστες ανεξάρτητες πολιτικές δαπάνες υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Δεύτερος άξονας: Η οικονομική ενίσχυση των εργαζομένων.

Στο οικονομικό πεδίο, δίνει προτεραιότητα στη μείωση του κόστους ζωής, στην προστασία των εργαζομένων και στην αντιμετώπιση των μονοπωλίων. Θεωρεί ότι η συγκέντρωση οικονομικής ισχύος σε λίγες μεγάλες επιχειρήσεις οδηγεί σε υψηλότερες τιμές και περιορίζει τις ευκαιρίες για τις μικρότερες επιχειρήσεις και τους απλούς πολίτες. Έχει υποστηρίξει την αυστηρότερη εφαρμογή της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας, την ενίσχυση των συνδικάτων και τη φορολόγηση του πολύ μεγάλου πλούτου.

Τρίτος άξονας: Η καθολική πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη.

Ίσως η σημαντικότερη πολιτική του πρόταση είναι η καθιέρωση του Medicare for All, ενός συστήματος καθολικής υγειονομικής κάλυψης για όλους τους Αμερικανούς. Ο ίδιος έχει συγγράψει το βιβλίο «Medicare for All: A Citizen’s Guide», στο οποίο αναλύει πώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί ένα σύστημα υγείας που θα εξασφαλίζει πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες ανεξάρτητα από το εισόδημα ή την επαγγελματική κατάσταση του πολίτη.

Η πολιτική ταυτότητα του Αμπντούλ Ελ Σαγέντ συνδυάζει την επιστημονική προσέγγιση, την εμπειρία στη δημόσια διοίκηση και μια σαφή ιδεολογική τοποθέτηση υπέρ της ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους. Δεν παρουσιάζει τον εαυτό του απλώς ως έναν ακόμη επαγγελματία πολιτικό. Αντίθετα, επιχειρεί να προβάλει την εικόνα ενός ανθρώπου που προέρχεται από τον χώρο της επιστήμης και της δημόσιας προσφοράς και ο οποίος αποφάσισε να ασχοληθεί με την πολιτική επειδή θεωρεί ότι οι θεσμοί πρέπει να λειτουργούν αποτελεσματικότερα για τους πολίτες.

Η στάση του σε διεθνή και κοινωνικά ζητήματα

Ο Ελ Σαγέντ έχει εκφράσει απόψεις που προκαλούν συζητήσεις ακόμη και στο εσωτερικό του Δημοκρατικού Κόμματος. Ιδιαίτερα έντονη είναι η κριτική του στην αμερικανική εξωτερική πολιτική και στη στρατιωτική υποστήριξη προς ορισμένες ξένες κυβερνήσεις. Έχει τοποθετηθεί κατά της άνευ όρων στρατιωτικής βοήθειας προς το Ισραήλ και έχει ασκήσει σκληρή κριτική στις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Γάζα, τις οποίες έχει χαρακτηρίσει γενοκτονία.

Οι θέσεις αυτές τον έφεραν αντιμέτωπο με αντιδράσεις από πολιτικούς αντιπάλους και τμήματα του αμερικανικού πολιτικού κατεστημένου, ενώ αποτέλεσαν ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα στοιχεία της προεκλογικής του εκστρατείας.

Παράλληλα, έχει υποστηρίξει την ανάγκη μιας εξωτερικής πολιτικής που θα δίνει μεγαλύτερη έμφαση στη διπλωματία, στα ανθρώπινα δικαιώματα και στη διεθνή συνεργασία. Στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών έχει εκφράσει επίσης την ανάγκη μεταρρύθμισης του μεταναστευτικού συστήματος, προκειμένου η εφαρμογή της νομοθεσίας να συνδυάζεται με τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Οι θέσεις του αυτές αναδεικνύουν έναν πολιτικό που δεν αποφεύγει τις δύσκολες συζητήσεις και επιδιώκει να διαφοροποιηθεί από τις πιο παραδοσιακές προσεγγίσεις του αμερικανικού πολιτικού συστήματος.

Η πρώτη νίκη

Τον Αύγουστο του 2026 ο Αμπντούλ Ελ Σαγέντ πέτυχε σημαντική εσωκομματική νίκη, επικρατώντας οριακά της βουλευτού Χέιλι Στίβενς. Η τελευταία διέθετε τη στήριξη ισχυρών κομματικών στελεχών, μεταξύ των οποίων και του επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Γερουσία, Τσακ Σούμερ και σημαντικά μεγαλύτερους οικονομικούς πόρους για την προεκλογική της εκστρατεία.

Ο Ελ Σαγέντ βασίστηκε κυρίως σε μια προοδευτική πολιτική ατζέντα, με αιχμή την καθολική πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, τη μείωση του κόστους ζωής, την υψηλότερη φορολόγηση των δισεκατομμυριούχων και τον περιορισμό της επιρροής των μεγάλων επιχειρήσεων στην πολιτική. Παράλληλα, είχε ταχθεί υπέρ της κατάργησης της ομοσπονδιακής υπηρεσίας μετανάστευσης ICE.

Στο πλευρό του Ελ Σαγέντ είχαν ταχθεί, μεταξύ άλλων, ο Μπέρνι Σάντερς και η Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτές, ενώ και ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα είχε συμμετάσχει σε προεκλογικές εκδηλώσεις για την υποστήριξή του.


Η νίκη του στις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν έφερε στο προσκήνιο τη συζήτηση για την ταυτότητα και τη μελλοντική κατεύθυνση του κόμματος στην εποχή του Ντόναλντ Τραμπ. Πολλοί ήταν από τότε οι αναλυτές, που έκαναν λόγο για μια δοκιμασία για το μέλλον του Δημοκρατικού Κόμματος, τη δύναμη της αριστερής/προοδευτικής πτέρυγας και τη στάση των ψηφοφόρων απέναντι στον πόλεμο στη Γάζα και την αμερικανική πολιτική έναντι του Ισραήλ.

Αντιδρά ο Τραμπ

Στις 25 Οκτωβρίου, κατά τη διάρκεια προεκλογικής συγκέντρωσης στο Μίσιγκαν, ο Ντόναλντ Τραμπ εξαπέλυσε προσωπική επίθεση κατά του Δημοκρατικού υποψηφίου, αποκαλώντας τον «τζιχαντιστή» και υποστηρίζοντας ότι βρίσκεται «στο πλευρό των τρομοκρατών». Ο Αμερικανός πρόεδρος έφτασε, μάλιστα, στο σημείο να ισχυριστεί ότι ο Ελ Σαγέντ θα έπρεπε να περνά από ανιχνευτή μετάλλων προτού του επιτραπεί η είσοδος στη Γερουσία.

Παράλληλα, έχει επανειλημμένα διακωμωδήσει το όνομά του, αποκαλώντας τον «Μοχάμεντ», χρησιμοποιώντας δηλαδή το δεύτερο όνομά του. Οι συγκεκριμένες αναφορές έχουν προκαλέσει αντιδράσεις, με επικριτές του Τραμπ να τις χαρακτηρίζουν ρατσιστικές και ισλαμοφοβικές.

Το ζήτημα έχει ιδιαίτερη βαρύτητα στο Μίσιγκαν, όπου βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες αραβοαμερικανικές κοινότητες των ΗΠΑ. Στις εκλογές του 2024, ο Τραμπ είχε επικρατήσει στην πόλη Ντίρμπορν, καθώς αρκετοί ψηφοφόροι είχαν απομακρυνθεί από τους Δημοκρατικούς λόγω της στάσης της κυβέρνησης Μπάιντεν στον πόλεμο στη Γάζα. Ωστόσο, η ρητορική του Αμερικανού προέδρου απέναντι στον Ελ Σαγέντ προκάλεσε αντιδράσεις ακόμη και μεταξύ ανθρώπων που είχαν στηρίξει τον ίδιο στις προηγούμενες εκλογές.

Κατηγορίες περί σχέσεων με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα που πρόβαλαν οι Ρεπουμπλικανοί εναντίον του Ελ Σαγέντ αφορά υποτιθέμενες σχέσεις του με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, το ισλαμιστικό κίνημα που ιδρύθηκε στην Αίγυπτο το 1928. Οι σχετικοί ισχυρισμοί είχαν συνδεθεί με παλαιότερες αναρτήσεις της ετεροθαλούς αδελφής του, Εμάν Αμπντελχάντι. Σε ανάρτησή της το 2012 είχε αναφέρει ότι η μητέρα τους συμμετείχε στη Μουσουλμανική Αδελφότητα όταν ήταν φοιτήτρια στην Αίγυπτο, τη δεκαετία του 1970. Στη δημόσια συζήτηση έχει βρεθεί και η επαγγελματική δραστηριότητα της βιολογικής μητέρας του σε ανθρωπιστική οργάνωση στις ΗΠΑ, η οποία αργότερα αποτέλεσε αντικείμενο ομοσπονδιακής έρευνας για φερόμενη υποστήριξη τρομοκρατικών οργανώσεων. Η ίδια, πάντως, δεν κατηγορήθηκε για κάποιο αδίκημα.

Ο Ελ Σαγέντ απέρριψε εξαρχής κατηγορηματικά οποιαδήποτε σύνδεσή του με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και αποκήρυξε την οργάνωση. Επιπλέον, δεν προέκυψε απόδειξη ότι υπήρξε μέλος της. 

Η ιστορική εκλογική νίκη στο Μίσιγκαν

Μετά την επικράτησή του στις εσωκομματικές εκλογές των Δημοκρατικών, ο Ελ Σαγέντ διεκδίκησε την έδρα του Μίσιγκαν στη Γερουσία απέναντι στον Ρεπουμπλικανό Μάικ Ρότζερς, μια αναμέτρηση με ιδιαίτερη πολιτική σημασία.

Η προεκλογική εκστρατεία ήταν έντονη και πολωμένη. Ο Ελ Σαγέντ βρέθηκε αντιμέτωπος με επιθέσεις σχετικά με τη θρησκευτική του ταυτότητα και τις απόψεις του για τη Μέση Ανατολή. Οι αντίπαλοί του επιχείρησαν να αμφισβητήσουν την πολιτική του αξιοπιστία, ενώ ο ίδιος κατήγγειλε ότι ορισμένες από τις επιθέσεις είχαν ισλαμοφοβικό χαρακτήρα. Παρά τις αντιδράσεις, κατάφερε να διατηρήσει την υποστήριξη σημαντικών κοινωνικών ομάδων, μεταξύ των οποίων νέοι ψηφοφόροι, εργαζόμενοι, συνδικαλιστικές οργανώσεις και μέλη της μουσουλμανικής και αραβοαμερικανικής κοινότητας.

Στις 3 Νοεμβρίου 2026 επικράτησε τελικά του Μάικ Ρότζερς, εξασφαλίζοντας μια σημαντική εκλογική νίκη και ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της αμερικανικής Γερουσίας. Ο Ελ Σαγέντ ανακηρύχθηκε νικητής από το Associated Press στις 09:27 ώρα Ελλάδας, με 51,8% των ψήφων να είναι υπέρ του, έναντι 46,2% του αντιπάλου του, Ρότζερς, με το ποσοστό καταμέτρησης να ανέρχεται στο 86%.


Στην επινίκια ομιλία του, ξεκίνησε απευθυνόμενος στο πλήθος που τον επευφημούσε: «Το όνομά μου είναι Abdulrahman Mohammad El Sayed», είπε αρχικά και πρόσθεσε: «Δεν έβαλα υποψηφιότητα για εμένα, δεν στοχοποιούσαν εμένα. Στοχοποιούσαν εσάς, την ιδέα της Αμερικής». Τόνισε πως όσοι εξαπέλυσαν επίθεση εναντίον του αντιτάσσονται έναντι όσων «είναι λίγο διαφορετικοί». Σημείωσε, πως «ήθελαν την Αμερική πολύ μικρή για μερικούς από εμάς, ενώ είναι πολύ μεγάλη για όλους μας», ενώ έριξε «καρφί» στον Ντόναλντ που συχνά έκανε λάθος προφέροντάς το όνομά του, καταδεικνύοντας το ισλαμικό του υπόβαθρο. Όπως είπε: «Τραμπ, ξέρω ότι έχεις πρόβλημα να προφέρεις το όνομά μου. Αφού με ορκίσει ο Τζέι Ντι (σ.σ.Βανς), μπορείς να με αποκαλείς γερουσιαστή».



Η εκλογή του έχει ιδιαίτερη συμβολική σημασία, καθώς γίνεται ο πρώτος μουσουλμάνος και ο πρώτος Αμερικανός αιγυπτιακής καταγωγής που καταλαμβάνει έδρα στο συγκεκριμένο νομοθετικό σώμα. Η ανάδειξή του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία η αμερικανική κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με έντονες πολιτικές, οικονομικές και πολιτισμικές αντιπαραθέσεις.

Το μεγάλο στοίχημα της επόμενης ημέρα

Η εκλογική νίκη του Ελ Σαγέντ  αποτελεί αναμφίβολα ένα ιστορικό ορόσημο, ωστόσο η πραγματική δοκιμασία για εκείνον αρχίζει τώρα. Η ανάληψη των καθηκόντων του στη Γερουσία έχει προγραμματιστεί για τις 3 Ιανουαρίου 2027. Από εκείνη τη στιγμή θα κληθεί να μετατρέψει τις προεκλογικές δεσμεύσεις του σε συγκεκριμένες νομοθετικές πρωτοβουλίες.

Η καθολική υγειονομική κάλυψη, η μείωση του κόστους ζωής, η φορολόγηση του μεγάλου πλούτου, η προστασία του περιβάλλοντος και ο περιορισμός της επιρροής των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων αποτελούν ζητήματα που απαιτούν δύσκολες πολιτικές διαπραγματεύσεις και ευρύτερες κοινοβουλευτικές συμμαχίες.

Παράλληλα, θα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να εκπροσωπήσει αποτελεσματικά όχι μόνο τους ψηφοφόρους που τον υποστήριξαν, αλλά το σύνολο των πολιτών του Μίσιγκαν. Η πολιτική του πορεία θα παρακολουθείται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς η παρουσία του στη Γερουσία μπορεί να επηρεάσει τη συζήτηση για την κατεύθυνση του Δημοκρατικού Κόμματος και τον ρόλο της προοδευτικής πτέρυγάς του.

Σύμβολο μιας διαφορετικής Αμερικής

Υπάρχουν πολιτικές νίκες που ξεπερνούν τα στενά όρια μιας εκλογικής αναμέτρησης και αποκτούν ευρύτερη κοινωνική και ιστορική σημασία. Η εκλογική επικράτηση του Αμπντούλ Ελ Σαγέντ στις αμερικανικές εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 2026 ανήκει αναμφίβολα σε αυτή την κατηγορία, αφού ο 41χρονος είναι κάτι περισσότερο από ένας πολιτικός που κέρδισε μια σημαντική εκλογική αναμέτρηση. Είναι ένας επιστήμονας που πέρασε από τη δημόσια διοίκηση στην κεντρική πολιτική σκηνή, ένας Αμερικανός με αιγυπτιακές ρίζες που κατέκτησε μια ιστορική θέση και ένας εκπρόσωπος μιας γενιάς που ζητά διαφορετικές προτεραιότητες από το πολιτικό σύστημα.

Η ιστορία του αναδεικνύει τις δυνατότητες μιας πολυπολιτισμικής κοινωνίας, αλλά και τις δυσκολίες που εξακολουθούν να υπάρχουν για ανθρώπους με διαφορετική θρησκευτική και πολιτισμική ταυτότητα στον δημόσιο βίο. Το αν θα καταφέρει να υλοποιήσει τις φιλόδοξες εξαγγελίες του είναι κάτι που θα κριθεί στην πράξη, μέσα από τη νομοθετική του δραστηριότητα και τις πολιτικές αποφάσεις που θα λάβει.

Σε κάθε περίπτωση, η εκλογή του έχει ήδη γράψει μια ξεχωριστή σελίδα στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Άλλωστε, η ιστορία του δεν αφορά μόνο την προσωπική του επιτυχία, αλλά και τις αλλαγές που συντελούνται στην αμερικανική κοινωνία και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την πολιτική, την ισότητα και τη δημοκρατική εκπροσώπηση.