Η δυσχερής θέση των εξαντλημένων ναυτικών του USS Abraham Lincoln, στη δεύτερη μακροβιότερη αμερικανική ανάπτυξη στη θάλασσα μετά το Βιετνάμ, έχει καταστεί σύμβολο της αμερικανικής κόπωσης από τη σύγκρουση στο Ιράν. Αποκάλυψε επίσης μια βαθύτερη ιστορία σχετικά με την εξάντληση των στρατιωτικών πόρων κατά τη διάρκεια του εξάμηνου πολέμου.

Το αεροπλανοφόρο-ναυαρχίδα θα έχει συμπληρώσει 295 συνεχόμενες ημέρες στη θάλασσα μέχρι να καταπλεύσει σε λιμάνι της Ταϊλάνδης τον επόμενο μήνα, για να δώσει κάποια ανακούφιση μετά από αναφορές για ελλείψεις βασικών προμηθειών, βουλωμένες τουαλέτες, ντουζιέρες με μούχλα και τουλάχιστον έναν ναύτη που πήδηξε στη θάλασσα. Τίποτα από αυτά δεν θα είχε συμβεί εάν μπορούσε να καταπλεύσει σε λιμάνι ή να ανεφοδιαστεί από πλοία από την έδρα του 5ου Στόλου των ΗΠΑ στη Μανάμα του Μπαχρέιν. Ωστόσο, η βάση αυτή τέθηκε εκτός λειτουργίας στα πρώτα στάδια της σύγκρουσης από ιρανικές επιθέσεις.

Συνολικά, οι ζημιές στις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή του Κόλπου υπολογίζονται μεταξύ 4 και 9 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αναλόγως των αποφάσεων που θα ληφθούν για το πώς — και αν — θα ανακατασκευαστούν.

«Οι ΗΠΑ μπήκαν σε αυτόν τον πόλεμο χωρίς να έχουν μελετήσει επαρκώς την άμυνα των βάσεων... και το πληρώσαμε», δήλωσε ο Σεθ Τζόουνς, επικεφαλής άμυνας και ασφάλειας στη δεξαμενή σκέψης Center for Strategic and International Studies (CSIS) στην Ουάσινγκτον.

Οι εκτεταμένες ζημιές στις αμερικανικές βάσεις έχουν λάβει μικρότερη προσοχή από την εξάντληση των πυρομαχικών. Οι δύο παράγοντες, όμως, συνδέονται άρρηκτα.

Η ανάλυση δορυφορικών εικόνων από το CSIS και άλλους έδειξε ότι, τις πρώτες ημέρες μετά την κοινή αμερικανοϊσραηλινή επίθεση, το Ιράν κατέστρεψε πάνω από δώδεκα κτίρια στη ναυτική βάση υποστήριξης Naval Support Activity Bahrain, μεταξύ των οποίων δύο τερματικούς σταθμούς δορυφορικών επικοινωνιών και μια εγκατάσταση επικοινωνιών. Η βάση στη Μανάμα, όπου παλαιότερα μπορούσαν να ελλιμενίζονται αεροπλανοφόρα και να διαμένουν μέλη οικογενειών σε συγκροτήματα κατοικιών, έχει καταστραφεί και εκκενωθεί.

Η αχρήστευση της Naval Support Activity Bahrain, σε απόσταση μικρότερη των 200 μιλίων από το Ιράν, σήμαινε ότι τα πλοία ανεφοδιασμού έπρεπε να ταξιδεύουν από το Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό, ένα ταξίδι πέντε ημερών.

Χωρίς ανακοίνωση, το αμερικανικό ναυτικό μετέφερε προσωρινά το αρχηγείο του 5ου Στόλου στην Τάμπα της Φλόριντα, όπου πλέον είναι πιθανό να παραμείνει, σύμφωνα με πληροφορίες των Times. Το μέλλον της Naval Support Activity Bahrain είναι τώρα υπό αμφισβήτηση.

Το CSIS ανέλυσε δορυφορικές εικόνες για να υπολογίσει το κόστος των ιρανικών πληγμάτων σε 122 κατασκευές σε 12 βασικές βάσεις. Στις πλέον πληγείσες περιλαμβάνονται:

- Το Camp Arifjan, βασική βάση στρατιωτικής υποστήριξης και διοίκησης στην έρημο νότια της Πόλης του Κουβέιτ (εκτιμώμενες ζημιές έως 1 δισεκατομμύριο δολάρια).

- Το Camp Buehring, βάση εκπαίδευσης και υποστήριξης στην έρημο του βορειοδυτικού Κουβέιτ (μεταξύ 520 και 857 εκατομμυρίων δολαρίων).

- Η αεροπορική βάση Ali Al Salem, στρατιωτικό αεροδρόμιο στο δυτικό Κουβέιτ κοντά στα ιρακινά σύνορα (έως 787 εκατομμύρια δολάρια).

- Η αεροπορική βάση Al Dhafra, 20 μίλια νότια του Άμπου Ντάμπι στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (έως 577 εκατομμύρια δολάρια).

- Η αεροπορική βάση Al Udeid, προκεχωρημένο αρχηγείο της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ και η μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική βάση στη Μέση Ανατολή, νοτιοδυτικά της Ντόχα του Κατάρ (ζημιές μεταξύ 172 και 466 εκατομμυρίων δολαρίων).

- Η αεροπορική βάση Prince Sultan, στρατιωτική αεροπορική βάση στο Αλ Χαρτζ της Σαουδικής Αραβίας.

Η αδυναμία υπεράσπισης καίριων αμερικανικών υποδομών είχε και άλλες αλυσιδωτές επιπτώσεις στις αμερικανικές δυνατότητες.

Περίπου το ένα τέταρτο του αμερικανικού στόλου μη επανδρωμένων αεροσκαφών MQ-9 Reaper — περίπου 45 συνολικά — είτε επλήγη στο έδαφος σε ανεπαρκώς προστατευμένες βάσεις είτε καταρρίφθηκε κατά την εκτέλεση αποστολών αναγνώρισης. Ορισμένες από αυτές τις αποστολές ήταν αναγκαίες, επειδή οι Ιρανοί κατέστρεψαν αμερικανικούς σταθμούς παρακολούθησης ραντάρ σε όλη την περιοχή.

Η επανεξέταση από το Πεντάγωνο αναμένεται να οδηγήσει σε μειωμένη αμερικανική παρουσία στην περιοχή του Κόλπου, εν μέρει λόγω της στρατηγικής μετατόπισης που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη από τη Μέση Ανατολή προς τον Ειρηνικό και της απομονωτιστικής τάσης της δεύτερης κυβέρνησης Τραμπ.

Η Άλισον Μάινορ, διευθύντρια του προγράμματος του Atlantic Council για την ενοποίηση της Μέσης Ανατολής, δήλωσε: «Η επανεκτίμηση της αμυντικής διάταξης στην περιοχή είχε καθυστερήσει υπερβολικά».

Η Μάινορ, πρώην διευθύντρια υποθέσεων Αραβικής Χερσονήσου στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας κατά την πρώτη κυβέρνηση Τραμπ, πρόσθεσε: «Είναι αντίδραση στις ζημιές αυτών των βάσεων, αλλά υπάρχουν επίσης πραγματικές απομονωτιστικές τάσεις σε τμήματα της κυβέρνησης Τραμπ».

Σε πέντε χρόνια από τώρα, η αμερικανική παρουσία στην περιοχή του Κόλπου θα είναι πολύ διαφορετική, προέβλεψε. «Θα εξαλείψουμε πλήρως την παρουσία μας σε κάποια από αυτές τις χώρες [του Κόλπου]; Μάλλον όχι», είπε. «Θα μειώσουμε σημαντικά το μέγεθος και θα αλλάξουμε τη φύση αυτών των βάσεων; Ίσως ακόμη και των περισσότερων από αυτές; Δεν θα εκπλησσόμουν».


ΠΗΓΗ: Times Media Ltd / News