Ολλανδία: Μουσείο εκθέτει 360 κιλά φυστικοβούτυρο στο πάτωμα (Εικόνες)
Φόρος τιμής στον Βιμ Σίπερς
Προς τιμή του καλλιτέχνη Βιμ Σίπερς, 360 κιλά φυστικοβούτυρο απλώθηκαν στο πάτωμα της αίθουσας Ντέποτ, στο μουσείο Μπόιμανς φαν Μπιούνινγκεν στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας
Τον άρτι αποβιώσαντα Βιμ Σίπερς, ο οποίος ζήτησε να εκτεθεί ξανά ένα από τα πιο διάσημα έργα του δίνοντας, μάλιστα, και συγκεκριμένες οδηγίες, τιμά το μουσείο Μπόιμανς φαν Μπιούνινγκεν στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Συγκεκριμένα, στο Ντέποτ έχουν απλωθεί 360 κιλά φυστικοβούτυρο στο πάτωμα, ενώ έχουν ήδη προειδοποιηθεί άνθρωποι με αλλεργία στα φυστίκια, όπως αναφέρεται και στην ιστοσελίδα smithsonianmag.com. Συγκεκριμένα, πρόκειται για το έργο με τίτλο «Pindakaasvloer» («Δάπεδο από φυστικοβούτυρο»). Ο Ολλανδός καλλιτέχνης ήταν πρωτοπόρος το 1969, καθώς είχε δημιουργήσει την αρχέγονη μορφή του με ποσότητα φυστικοβούτυρου που μπορούσε να γεμίσει 15.000 σάντουιτς. Ο Σίπερς πέθανε στην ηλικία των 83 στις 10 Ιουνίου, στο Άμστερνταμ, ωστόσο είχε αφήσει ολοκληρωμένο σχέδιο για την αναβίωση του έργου του. Μάλιστα, από το μουσείο αναφέρεται πως ο ίδιος όρισε ότι το φυστικοβούτυρο πρέπε να απλώνεται όσο το δυνατόν πιο ομαλά και μονοτονικά, και ότι το έργο δεν πρέπει να προσεγγίζεται με κανέναν εκπαιδευτικό σκοπό. Τόνισε επίσης ότι η ποικιλία που θα χρησιμοποιηθεί δεν πρέπει να περιέχει κομματάκια και προτίμησε την ολλανδική μάρκα Calvé, η οποία δώρισε το φυστικοβούτυρο που χρησιμοποιήθηκε στην τελευταία εκδοχή του έργου.
Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά πριν περισσότερο από μισό αιώνα. Ο Βιμ Σίπερς το ονόμασε «Pindakaasvloer» και το παρουσίασε στην γκαλερί «Mickery», στο ολλανδικό χωριό Λένερσλουτ, το 1969. Μέχρι τότε, ήταν ήδη γνωστός στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Ολλανδίας για τις πειραματικές εικαστικές παρεμβάσεις του και την προκλητική τηλεοπτική εκπομπή του «Hoepla», η οποία απαγορεύτηκε ύστερα από λίγα επεισόδια, παρ' ότι η εποχή για τη χώρα ήταν εμποτισμένη με επαναστατική ατμόσφαιρα. Έτσι, αυτό το έργο, που δεν ήταν «συγκρουσιακό», αν και βέβαια είναι οπωσδήποτε συμβολικό, κράτησε στο χρόνο. Πέρασαν 28 χρόνια και αναβίωσε στο Κεντρικό Μουσείο της Ουτρέχτης το 1997 και, στη συνέχεια, στην γκαλερί «ZINGERpresents» του Άμστερνταμ το 2010. Έτσι έφτασε στο μουσείο Μπόιμανς φαν Μπιούνινγκεν, που το αγόρασε εκείνη τη χρονιά. Μάλιστα, ο διευθυντής του, Σιάρελ Έξ, το χαρακτήρισε ως «μία από τις σημαντικότερες αποκτήσεις του 2010».