Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι, γνωστοί για τα έντονα χρώματα και την πλούσια βιοποικιλότητά τους, αντιμετωπίζουν αυξανόμενη απειλή από ένα φαινόμενο γνωστό ως λεύκανση, το οποίο μπορεί να μετατρέψει έναν ζωντανό ύφαλο σε λευκό, άψυχο σκελετό μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Διαβάστε: Κλιματική αλλαγή: Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι σχεδόν βέβαιο πως ξεπέρασαν σημείο καμπής "χωρίς επιστροφή" - Γιατί ανησυχούν οι επιστήμονες

Κοραλλιογενείς ύφαλοι: Η συμβιωτική σχέση πίσω από το χρώμα

Τα κοράλλια δεν αποκτούν το χρώμα τους από μόνα τους, αλλά από μικροσκοπικά φύκια, γνωστά ως ζωοξανθέλλες, που ζουν μέσα στους ιστούς τους σε σχέση αμοιβαίου οφέλους. Τα φύκια αυτά παρέχουν στο κοράλλι μεγάλο μέρος της ενέργειάς του μέσω φωτοσύνθεσης, ενώ λαμβάνουν προστασία και θρεπτικά συστατικά σε αντάλλαγμα.

Τι προκαλεί τη λεύκανση

Όταν η θερμοκρασία του νερού ανεβαίνει πέρα από τα φυσιολογικά όρια για παρατεταμένο διάστημα, το κοράλλι υφίσταται στρες και απομακρύνει τα φύκια από τους ιστούς του, χάνοντας ταυτόχρονα το χρώμα και τη βασική πηγή ενέργειάς του. Αν οι συνθήκες δεν βελτιωθούν σύντομα, το κοράλλι μπορεί τελικά να πεθάνει από ασιτία.

Οι συνέπειες για το οικοσύστημα

Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι φιλοξενούν περίπου το ένα τέταρτο όλων των θαλάσσιων ειδών, παρότι καλύπτουν ελάχιστο ποσοστό της επιφάνειας των ωκεανών. Η εκτεταμένη λεύκανση και θνησιμότητα υφάλων συμπαρασύρει, επομένως, ολόκληρες αλυσίδες ειδών που εξαρτώνται από αυτούς για τροφή, καταφύγιο και αναπαραγωγή.

Ελπίδα ανάκαμψης

Ένας ύφαλος που έχει υποστεί λεύκανση δεν είναι απαραίτητα νεκρός. Αν η θερμοκρασία του νερού επανέλθει σε φυσιολογικά επίπεδα αρκετά γρήγορα, το κοράλλι μπορεί να αποκτήσει ξανά τα συμβιωτικά φύκια και να ανακάμψει πλήρως, κάτι που καθιστά τη μείωση της θερμικής καταπόνησης των ωκεανών κρίσιμο παράγοντα για τη μακροπρόθεσμη επιβίωση αυτών των οικοσυστημάτων.