Το παραδοσιακό κεφαλάρι έχει πάψει να αποτελεί απαραίτητο στοιχείο σε πολλά υπνοδωμάτια. Απόδειξη είναι ότι όλο και περισσότερα έργα διακόσμησηςκαι interior design επιλέγουν ενσωματωμένες λύσεις, που μπορούν να «ντύσουν» τον τοίχο πίσω από το κρεβάτι με μια πιο εξατομικευμένη, λειτουργική και αρμονική πρόταση, σε απόλυτη συμφωνία με το υπόλοιπο δωμάτιο.
Interior designer αποκαλύπτει το κόλπο που κάνει ένα μικρό υπνοδωμάτιο να δείχνει μεγαλύτερο
Η Elena Navarro, interior designer και ιδρύτρια του Trestrazos Interiorismo, εξηγεί ότι το ζητούμενο δεν είναι να καταργηθεί το κεφαλάρι, αλλά να επαναπροσδιοριστεί η έννοιά του, ώστε να αποτελεί μέρος ενός συνολικού σχεδιασμού. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αξιολογούνται παράλληλα και τα υπόλοιπα στοιχεία του υπνοδωματίου.
«Στα έργα μας συνήθως αποφεύγουμε το παραδοσιακό κεφαλάρι και επικεντρωνόμαστε περισσότερο σε ένα κεφαλάρι κατά παραγγελία, ώστε να δημιουργούμε έναν ενιαίο αισθητικά τοίχο, που να αγκαλιάζει όλα τα στοιχεία και να αποπνέει τάξη και ηρεμία», εξηγεί η interior designer. Στόχος είναι στοιχεία όπως τα κομοδίνα, ο φωτισμός, τα υφάσματα και το στρώμα να γίνονται αντιληπτά ως ένα αρμονικό σύνολο και όχι ως ανεξάρτητα κομμάτια.
Διαφορετική λύση για κάθε υπνοδωμάτιο
Το πρώτο που πρέπει να γνωρίζετε είναι ότι δεν υπάρχει μία μοναδική λύση που να αντικαθιστά το κεφαλάρι σε κάθε περίπτωση. Η επιλογή εξαρτάται από τον τύπο της κατοικίας, τον χρήστη και τις διαστάσεις του υπνοδωματίου. Γι' αυτό και η Navarro υποστηρίζει λύσεις προσαρμοσμένες σε κάθε περίπτωση, οι οποίες καλύπτουν τόσο πρακτικές όσο και αισθητικές ανάγκες, καθώς και οι δύο παράμετροι είναι εξίσου σημαντικές.
Στα εφηβικά δωμάτια, για παράδειγμα, προτείνει την ενσωμάτωση του χώρου μελέτης στην ίδια κατασκευή. Για τα παιδικά υπνοδωμάτια προτείνει υφασμάτινα, αφαιρούμενα κεφαλάρια, τα οποία εκτός από διακοσμητικά προστατεύουν τον τοίχο και μπορούν να πλυθούν εύκολα.
Στις παραθαλάσσιες κατοικίες, αντίθετα, προτιμά «χτιστά κεφαλάρια με ενσωματωμένα κομοδίνα, τα οποία κάνουν τον χώρο να δείχνει πιο ανάλαφρος». Πρόκειται για μια επιλογή που περιορίζει τα οπτικά στοιχεία και δημιουργεί μεγαλύτερη συνέχεια.
Όταν ο τοίχος αποκτά και λειτουργικό ρόλο
Ο τοίχος πίσω από το κρεβάτι μπορεί να αξιοποιηθεί και για την αύξηση των αποθηκευτικών χώρων. Ωστόσο, η interior designer θεωρεί ότι δεν είναι πάντα απαραίτητο να αξιοποιείται για αυτόν τον σκοπό, όσο μεγάλη κι αν είναι η ανάγκη για επιπλέον αποθηκευτικό χώρο. Η σύστασή της αφορά κυρίως παιδικά και εφηβικά δωμάτια, στα οποία το κρεβάτι βρίσκεται δίπλα στον τοίχο.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αύξηση του πάχους του κεφαλαριού μπορεί να δημιουργήσει έναν χώρο για την αποθήκευση μαξιλαριών, διακοσμητικών μαξιλαριών ή κλινοσκεπασμάτων, χωρίς να χρειάζεται η προσθήκη επιπλέον επίπλων. Η λειτουργικότητα, επομένως, θα πρέπει να ανταποκρίνεται σε μια πραγματική ανάγκη και όχι να αποτελεί απλώς ένα διακοσμητικό τέχνασμα χωρίς ουσιαστική χρησιμότητα.
Το μέγεθος του υπνοδωματίου κάνει τη διαφορά
Οι διαστάσεις του δωματίου και το ύψος της οροφής καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την καλύτερη λύση για τη διακόσμηση του τοίχου πίσω από το κρεβάτι. Σύμφωνα με την Elena Navarro, «το μέγεθος του δωματίου και το ύψος της οροφής είναι καθοριστικοί παράγοντες στον σχεδιασμό ενός υπνοδωματίου». Επομένως, καλό είναι να χρησιμοποιούνται λύσεις που ενισχύουν οπτικά την αίσθηση του χώρου, λαμβάνοντας υπόψη και τις δύο παραμέτρους.
Στην πράξη, αν το υπνοδωμάτιο είναι στενό, ένα κεφαλάρι που καλύπτει ολόκληρο τον τοίχο, σε συνδυασμό με κρεμαστά κομοδίνα, βοηθά τον χώρο να δείχνει οπτικά μεγαλύτερος. Όταν όμως η οροφή είναι χαμηλή, η ειδικός προτείνει κάθετες ξύλινες περσίδες (παλερίνα/palillería) ή ένα κεφαλάρι χαμηλού ύψους, ώστε να ενισχύεται η αίσθηση κατακόρυφου χώρου, χωρίς να εμποδίζεται η είσοδος του φυσικού φωτός.
Οι σύγχρονες προτάσεις και τα λάθη που πρέπει να αποφεύγονται
Ανάμεσα στις πιο σύγχρονες προτάσεις για τη διακόσμηση του τοίχου πίσω από το κρεβάτι ξεχωρίζουν η ταπετσαρία, τα υφασμάτινα κεφαλάρια, τα κρεμαστά φωτιστικά, καθώς και η τοποθέτηση έργων τέχνης με ήρεμο χαρακτήρα. Σε αυτές προστίθενται υλικά όπως το ξύλο, οι διακοσμητικές επενδύσεις και τα πάνελ, που μετατρέπουν τον συγκεκριμένο τοίχο σε πραγματικό σημείο αναφοράς, χωρίς να χρειάζεται ένα συμβατικό κεφαλάρι.
Για την interior designer, η ισορροπία παραμένει το σημαντικότερο στοιχείο. Σε λειτουργικό επίπεδο, θεωρεί λάθος το να μην υπάρχει δυνατότητα ελέγχου του φωτισμού από το κρεβάτι ή να μην υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα φωτισμού για διαφορετικές ανάγκες.
Από αισθητικής πλευράς, προειδοποιεί ότι «το πιο συχνό λάθος είναι η υπερβολή των στοιχείων στον τοίχο πίσω από το κεφαλάρι, η οποία φορτώνει τον χώρο και δεν αποπνέει ηρεμία». Έτσι, μια μετρημένη, συνεκτική και σωστά σχεδιασμένη διακόσμηση αποτελεί πάντα την καλύτερη επιλογή για τη δημιουργία ενός φιλόξενου και διαχρονικού υπνοδωματίου, δίνοντας στον τοίχο πίσω από το κρεβάτι τη σημασία που του αξίζει — ή που επιθυμεί ο ένοικος.
En
