Επί δεκαετίες, οι ιδιοκτήτες σκύλων χρησιμοποιούσαν την παραδοσιακή θεωρία "ένας χρόνος ζωής του σκύλου ισούται με επτά ανθρώπινα" για να υπολογίσουν την ηλικία του κατοικίδιου τους σε ανθρώπινα έτη. Αυτή η απλοϊκή μέθοδος σύγκρισης της ηλικίας ενός σκύλου με την ηλικία ενός ανθρώπου κυριάρχησε από τα μέσα του 20ου αιώνα και βασιζόταν στη μέση διάρκεια ζωής ενός σκύλου και ενός ανθρώπου και όχι σε κάποια συγκεκριμένη βιολογική διαδικασία. 

Ο τρόπος αυτός θεωρείται πλέον παρωχημένος, καθώς στερείται επιστημονικής βάσης και μπορεί να οδηγήσει σε παρανοήσεις σχετικά με το πώς γερνούν οι σκύλοι μας και ποιες είναι οι ανάγκες τους.
Οι νέες επιστημονικές προσεγγίσεις αποτελούν σημαντικό εργαλείο για να κατανοήσουμε την διαδικασία της γήρανσης των σκύλων μας και να αναγνωρίσουμε τις αυξημένες ανάγκες τους για φροντίδα, καθώς περνούν τα χρόνια

Το DNA και η νέα μέθοδος υπολογισμού

Οι σύγχρονες επιστημονικές προσεγγίσεις των τελευταίων ετών έχουν αναδείξει νέα φόρμουλα υπολογισμού, η οποία βασίζεται στην μελέτη λειτουργίας του DNA, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα σκυλιά γερνούν με πολύ πιο γρήγορο ρυθμό από ότι εμείς οι άνθρωποι.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η ηλικία του σκύλου σε ανθρώπινα χρόνια υπολογίζεται, σε γενικές γραμμές, ως εξής:

1ος χρόνος: Ο πρώτος χρόνος ενός σκύλου (μεσαίου μεγέθους) ισοδυναμεί περίπου με 15 ανθρώπινα χρόνια.

2ος χρόνος: Ο δεύτερος χρόνος προσθέτει περίπου 9 ανθρώπινα χρόνια (σύνολο 24). Μετά τον 2ο χρόνο: Κάθε επόμενο έτος του σκύλου ισοδυναμεί κατά προσέγγιση με 4-5 ανθρώπινα χρόνια, ανάλογα με το μέγεθος και την φυλή.

Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ, η οποία ανέλυσε εκτενώς το αρχείο Small Animal Surveillance Network, ανέπτυξε το διαδικτυακό εργαλείο Ageing Canine Toolkit ώστε οι ιδιοκτήτες να αναγνωρίζουν πότε το σκυλί τους εισέρχεται στην ηλικία που χρειάζεται περισσότερη προσοχή. Στην μελέτη επισημαίνεται ότι τα σκυλιά δεν μεγαλώνουν με τον ίδιο ρυθμό σε σχέση με τους ανθρώπους, ούτε όλα τα σκυλιά γηράσκουν με τους ίδιους ρυθμούς. Στην “εξίσωση” για την διάρκεια της ζωής τους μπαίνουν πολλές παράμετροι.

Η ανάπτυξη ενός σκύλου δεν είναι γραμμική

Σύμφωνα με την American Veterinary Medical Association, η ανάπτυξη ενός σκύλου δεν είναι γραμμική. Καθοριστικό ρόλο παίζουν τόσο το μέγεθος του σκύλου όσο και η φυλή στην οποία ανήκει. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι τα μεγαλόσωμα ζώα -δυστυχώς- ζουν λιγότερο από αυτά που ανήκουν σε μικρόσωμες φυλές. Για παράδειγμα, ο ρυθμός γήρανσης ενός Μολοσσού είναι μεγαλύτερος από αυτόν ενός Τσιουάουα.

Έτσι, όσο πιο μεγάλο το μέγεθος του σκύλου μας κατά την ενηλικίωσή του, τόσο πιο γρήγορη και η γήρανση του σώματός του. Βέβαια, υπάρχουν πάντα εξαιρέσεις, διότι η διάρκεια ζωής του σκύλου εξαρτάται και από άλλους εξίσου σημαντικούς παράγοντες, όπως η ποιότητα ζωής, αν είναι αδέσποτος ή δεσποζόμενος, αν έχει κατάλληλη φροντίδα, διατροφή, κληρονομικότητα, άσκηση, στείρωση ή μη. Οι νέες επιστημονικές προσεγγίσεις αποτελούν σημαντικό εργαλείο για να κατανοήσουμε την διαδικασία της γήρανσης των σκύλων μας, να αναγνωρίσουμε τις νέες ανάγκες του πιστού μας συντρόφου για περισσότερη φροντίδα με το πέρασμα των χρόνων.


Δημοσιεύτηκε στο Animall των Παραπολιτικών