Στον απόηχο του μαγικού και της φαντασίας
Animall
Καταγράψαμε τις μαρτυρίες τριών τρισχαριτωμένων τετράποδων για όσα άφησαν πίσω τους οι γιορτές και το πώς βίωσαν τα κατοικίδιά μας τις άγιες μέρες των Χριστουγέννων
―Πώς περάσατε τις γιορτές;
Νέδα, πωπωπω! Όλοι έτρεχαν σαν τρελοί! Πάνω κάτω, πάνω κάτω… έμπαιναν στο σπίτι, έβγαιναν απ το σπίτι… μόλις τους πήγαινα ένα παιχνίδι για να παί ξουμε, μου έλεγαν Νεδάκι όχι τώρα… Μετά! Και μετά έπεφταν και κοιμόντουσαν, αφού ήταν βράδυ αργά!
Μπράντι, δεν ήταν όμως άσχημα! Τα παιδιά που λείπουν από το σπίτι ήρθαν πολλές φορές! Και η μαμά μαγείρευε συνέχεια και το σπίτι μας μύριζε υπέροχα!
Κόκο, εμένα με πήγαν σ ένα σπίτι που εκτός από τη μαμά, το μπαμπά και τα αγόρια, ήταν πάρα πολλοί άνθρωποι και επειδή είμαι και μικροσκο πική, καταλαβαίνετε, κόντευαν συνέχεια να με πατήσουν…
―Τι σας έκανε μεγαλύτερη εντύπωση αυτές τις μέρες;
Νέδα, η φασαρία…φρουτς! Φρουτς! Όλη την ώρα…
Μπράντι, το φαγητό…
Κόκο, τα φώτα! Πόσα πολλά φώτα!
―Οι άνθρωποι τρώνε περισσότερο και σε μεγαλύτερη ποικιλία φαγητά αυτές τις μέρες, σας έδιναν και σας από τα απαγορευμένα;
Νέδα, μου έδωσαν και δοκίμαζα. Και φώναζε η μαμά «μικρή ποσότητα, σαν τα μωρά, ίσα να παίρ νει τη γεύση»
Μπράντι, τι θες να πεις ότι τις άλλες μέρες δεν τρώμε; Εμείς στο σπίτι μας έχουμε τα πάντα
Κόκο, εμένα μου έδιναν στα μουλωχτά… κάτι μικρές μικρές μπουκίτσες!
―Δεν πιστεύω να κλέψατε γλυκά ή ζαχαρωτά που ενώ απαγορεύονται, είναι στολισμένα παντού μέσα στις γιορτές;
Νέδα, προσπάθησα, αλλά κάθε φορά που έφτανα στο στόχο μου, κάποιος με έπαιρνε είδηση
Μπράντι, μια δυο φορές και ο μπαμπάς μου άνοιγε το στόμα και μου φώναζε «βγάλτο, βγάλτο»
Κόκο, τρώω μόνο ότι μου δίνουν οι γονείς μου! Άσε που απ ότι έχω ακούσει τα γλυκά παχαίνουν κι εγώ προσέχω τη γραμμή μου…
―Αυτές τις μέρες, όλοι ανταλλάσσουν δώρα… εσείς πήρατε δώρα; Δώσατε δώρα;
Νέδα, μου έφεραν ένα καινούριο κουβαράκι. Ωραίο δε λέω… αλλά εγώ θέλω τα δικά τους
Μπράντι, ναι! Ναι! Τα παιδιά όταν ήρθαν σπίτι μου έφεραν έναν καινούριο κόμπο και μπισκότα. Όχι από τα δικά τους, από αυτά που κάνει να τρώμε εμεις, ξέρεις…
Κόκο, εμένα μου έφεραν ένα ροζ λουράκι, ένα ροζ πουλοβερακι, ένα ροζ παλτουδακι, ένα ροζ κοκαλάκι κι ένα ροζ μπολάκι νερού…
―Πιστεύετε στον Άγιο Βασίλη?
Νέδα, εγώ πιστεύω στο μπαμπά μου και στη μαμά μου και στον αδερφό μου
Μπράντι, λες αυτόν το κύριο με τα άσπρα μαλλιά και τα κόκκινα? Και γιατί να τον πιστευουμε αυτόν?
Κόκο, εγώ ξέρω ποιος είναι αυτός! Φέρνει δώρα στα καλά παιδάκια, όχι στα καλά σκυλάκια…πφφφ!
―Παιδιά δώστε μου μια ευχή για τη νέα χρονιά…
Νέδα Μπραντι Να έχουν όλα τα σκυλάκια ένα ζεστό σπιτικό σαν το δικό μας!!!
Κόκο Kόκκαλο
Δημοσιεύτηκε στο Animall των Παραπολιτικών
Νέδα, πωπωπω! Όλοι έτρεχαν σαν τρελοί! Πάνω κάτω, πάνω κάτω… έμπαιναν στο σπίτι, έβγαιναν απ το σπίτι… μόλις τους πήγαινα ένα παιχνίδι για να παί ξουμε, μου έλεγαν Νεδάκι όχι τώρα… Μετά! Και μετά έπεφταν και κοιμόντουσαν, αφού ήταν βράδυ αργά!
Μπράντι, δεν ήταν όμως άσχημα! Τα παιδιά που λείπουν από το σπίτι ήρθαν πολλές φορές! Και η μαμά μαγείρευε συνέχεια και το σπίτι μας μύριζε υπέροχα!
Κόκο, εμένα με πήγαν σ ένα σπίτι που εκτός από τη μαμά, το μπαμπά και τα αγόρια, ήταν πάρα πολλοί άνθρωποι και επειδή είμαι και μικροσκο πική, καταλαβαίνετε, κόντευαν συνέχεια να με πατήσουν…
―Τι σας έκανε μεγαλύτερη εντύπωση αυτές τις μέρες;
Νέδα, η φασαρία…φρουτς! Φρουτς! Όλη την ώρα…
Μπράντι, το φαγητό…
Κόκο, τα φώτα! Πόσα πολλά φώτα!
―Οι άνθρωποι τρώνε περισσότερο και σε μεγαλύτερη ποικιλία φαγητά αυτές τις μέρες, σας έδιναν και σας από τα απαγορευμένα;
Νέδα, μου έδωσαν και δοκίμαζα. Και φώναζε η μαμά «μικρή ποσότητα, σαν τα μωρά, ίσα να παίρ νει τη γεύση»
Μπράντι, τι θες να πεις ότι τις άλλες μέρες δεν τρώμε; Εμείς στο σπίτι μας έχουμε τα πάντα
Κόκο, εμένα μου έδιναν στα μουλωχτά… κάτι μικρές μικρές μπουκίτσες!
―Δεν πιστεύω να κλέψατε γλυκά ή ζαχαρωτά που ενώ απαγορεύονται, είναι στολισμένα παντού μέσα στις γιορτές;
Νέδα, προσπάθησα, αλλά κάθε φορά που έφτανα στο στόχο μου, κάποιος με έπαιρνε είδηση
Μπράντι, μια δυο φορές και ο μπαμπάς μου άνοιγε το στόμα και μου φώναζε «βγάλτο, βγάλτο»
Κόκο, τρώω μόνο ότι μου δίνουν οι γονείς μου! Άσε που απ ότι έχω ακούσει τα γλυκά παχαίνουν κι εγώ προσέχω τη γραμμή μου…
―Αυτές τις μέρες, όλοι ανταλλάσσουν δώρα… εσείς πήρατε δώρα; Δώσατε δώρα;
Νέδα, μου έφεραν ένα καινούριο κουβαράκι. Ωραίο δε λέω… αλλά εγώ θέλω τα δικά τους
Μπράντι, ναι! Ναι! Τα παιδιά όταν ήρθαν σπίτι μου έφεραν έναν καινούριο κόμπο και μπισκότα. Όχι από τα δικά τους, από αυτά που κάνει να τρώμε εμεις, ξέρεις…
Κόκο, εμένα μου έφεραν ένα ροζ λουράκι, ένα ροζ πουλοβερακι, ένα ροζ παλτουδακι, ένα ροζ κοκαλάκι κι ένα ροζ μπολάκι νερού…
―Πιστεύετε στον Άγιο Βασίλη?
Νέδα, εγώ πιστεύω στο μπαμπά μου και στη μαμά μου και στον αδερφό μου
Μπράντι, λες αυτόν το κύριο με τα άσπρα μαλλιά και τα κόκκινα? Και γιατί να τον πιστευουμε αυτόν?
Κόκο, εγώ ξέρω ποιος είναι αυτός! Φέρνει δώρα στα καλά παιδάκια, όχι στα καλά σκυλάκια…πφφφ!
―Παιδιά δώστε μου μια ευχή για τη νέα χρονιά…
Νέδα Μπραντι Να έχουν όλα τα σκυλάκια ένα ζεστό σπιτικό σαν το δικό μας!!!
Κόκο Kόκκαλο
Δημοσιεύτηκε στο Animall των Παραπολιτικών
En