Αθήνα: Ένας παπαγάλος μαθαίνει στα περιστέρια να... μιλάνε (Εικόνες)

Δεν τον εμπόδιζε το ράμφος ή το πράσινο χρώμα του, αφού δεν είχε καθρέφτη να το δει. Ίσως μπορούσε να πει «καλημέρα» ή «καλησπέρα», αρκεί να υπήρχε κάποιος εκεί κοντά που θα τον μάθαινε. Ωστόσο, οι βιαστικοί και πολυάσχολοι περαστικοί δεν είχαν όρεξη να ενδυθούν μανδύα παρατηρητικού τουρίστα και να προσέξουν τον παπαγάλο ανάμεσα στα περιστέρια. Ποιος ξέρει ποια ανοχή τούς εμφύσησε, προκειμένου να αρπάξει μια ενοχλητικά μεγάλη μπουκιά.

Διαβάστε: Γιατί βλέπουμε όλο και περισσότερα παπαγαλάκια στις πόλεις - Πώς κατάφεραν να εξαπλωθούν

Ποιος, επίσης, δύναται να γνωρίζει αν τα ίδια τα περιστέρια, αυτό το μεσημέρι της Πέμπτης 1 Οκτωβρίου, στη λεωφόρο Συγγρού, στην Αθήνα, άφησαν τον παπαγάλο να νομίζει ότι είναι ξαδελφάκι τους ή αν τού ψιθύρισαν «πόσο όμορφο είναι το γαμψό ράμφος σου» για να τον περιγελάσουν με τα δικά τους ψιθυρίσματα. Ποιος μπορεί να απαντήσει αν ο παπαγάλος, απαυδισμένος με το είδος του, σκέφτηκε ότι «το μυαλό είναι σαν την ομπρέλα, λειτουργεί όταν είναι ανοιχτό» και πήγε να προϋπαντήσει ένα άλλο είδος, όχι υπέρτερο ή κατώτερο παρά μόνο άλλο, δίνοντας μια ομηρική εσάνς στην καθημερινότητά του. Ήταν, ωστόσο, σε μια μουντάδα ενός καιρού που επίπονα βασανιζόταν από το υδάτινο δίλημμά του, σαν ένα οντικό τόξο, μια φωτεινή εξαίρεση, η οποία δεν απαντάται συχνά, αλλά μπορεί να εξαρτά το βλέμμα με την ψυχική διάθεση. Ούτως ή άλλως η αύξηση των παπαγάλων στις πόλεις είναι δεδομένη, ωστόσο η γοητεία του μιγαδισμού της πανίδας είναι η ίδια με τη χρωματική. Σαγήνη που διαστέλλει τους αμφιβληστροειδείς, συστέλλει το «εγώ» και περικυκλώνει το μυαλό για χρονικό διάστημα αρκετό ώστε να τιμωρήσει με το ένα πόδι στον τοίχο τους καθημερινούς προβληματισμούς του.