Τα Δωδεκάνησα έθελγαν πάντα τους φιλόδοξους κυρίαρχους της Ανατολικής Μεσογείου καθώς βρίσκονταν στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης, στους θαλάσσιους δρόμους του εμπορίου και του πολέμου. Για πάνω από έξι αιώνες Ιωαννίτες Ιππότες, Οθωμανοί Σουλτάνοι, Ιταλοί, Γερμανοί και Βρετανοί επιχειρούσαν την κατάκτησή τους δίνοντας σφοδρές μάχες. Αν και όλοι αυτοί “ασέλγησαν” πάνω τους, οι Δωδεκανήσιοι κατάφερναν να διατηρούν την ταυτότητα και τις παραδόσεις τους, δίνοντας το “παρών” σε όλους τους ελληνικούς αγώνες, από την Επανάσταση του 1821 έως τους Παγκόσμιους Πολέμους.

Αυτό ήταν και το πιο στέρεο επιχείρημα της Ελλάδας, όταν μετά τα τέλη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ζήτησε την επανένωσή τους με την μητέρα πατρίδα ως αντάλλαγμα για όλα όσα πρόσφερε και όσα υπέφερε κυρίως από Ιταλούς και Γερμανούς. Μετά από επίμονο διπλωματικό αγώνα τα Δωδεκάνησα ενσωματώθηκαν στην ελληνική Επικράτεια στις 7 Μαρτίου 1948, όντας τα τελευταία εδάφη που προστέθηκαν στη χώρα μας. Τυπικά η απόδοσή τους στην Ελλάδα είχε επικυρωθεί με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων (10 Φεβρουαρίου 1947).

Με αφορμή την επέτειο της επανένωσης ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου, Γιώργος Χατζημάρκος, ανάφερει στο μήνυμά του:

“Η 7η Μαρτίου δεν είναι για εμάς μια απλή ημερομηνία στο ημερολόγιο.
Είναι η στιγμή που η γεωγραφία συμφιλιώθηκε επιτέλους με την Ιστορία. Συμπληρώνονται 78 χρόνια από την ημέρα που ο πόθος γενεών έγινε εθνική πραγματικότητα και το γαλανόλευκο φως της ελευθερίας διέλυσε τη «μακρά νύχτα» των αιώνων".

Διαβάστε περισσότερα στο e-ota.gr