Την αγανάκτησή του για την εικόνα εγκατάλειψης που παρουσιάζει το Πάρκο Μπακογιάννη εκφράζει, με ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα, ο πρώην δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης. Όπως αναφέρει, κατά τη διάρκεια της θητείας του ως δήμαρχος, ο χώρος μισθώθηκε έναντι συμβολικού αντιτίμου και άνοιξε για το κοινό, μετατρεπόμενος σε πάρκο. «Κάθε πρωί ένας εργαζόμενος ξεκλείδωνε την πόρτα και κάθε βράδυ την έκλεινε. Τόσο απλά», σημειώνει.

Διαβάστε: Μπακογιάννης κατά Δούκα για "Αθήνα 9,84": "Στις πόσες φωτιές αναλαμβάνει κάποιος την ευθύνη;" (Βίντεο)

Σύμφωνα με τον κ. Μπακογιάννη, πριν από περίπου δυόμισι χρόνια η πόρτα του πάρκου χάλασε, με αποτέλεσμα ο χώρος να εγκαταλειφθεί και σταδιακά να οδηγηθεί στη σημερινή του κατάσταση. Όπως επισημαίνει, έπειτα από επανειλημμένες παρεμβάσεις της δημοτικής του παράταξης στο Δημοτικό Συμβούλιο, η πόρτα επισκευάστηκε τελικά. «Τώρα απομένει να βρεθεί ένας άνθρωπος που θα την ανοίγει και θα την κλείνει», καταλήγει στην ανάρτησή του.


Ολόκληρη η ανάρτηση:

Η ιστορία μιας πόρτας

Τα μεγάλα προβλήματα της Αθήνας είναι μερικές φορές πολύ μικρά. Είναι εκείνα που, όταν μένουν άλυτα, κάνουν την καθημερινότητα μιας γειτονιάς ανυπόφορη.

Το βίντεο είναι από το Πάρκο Μπακογιάννη, ένα μικρό περιφραγμένο πάρκο στην καρδιά της Κυψέλης. Ο χώρος ανήκει στη ΔΕΗ και για πολλά χρόνια παρέμενε κλειδωμένος.

Κατά τη διάρκεια της θητείας μας, τον μισθώσαμε έναντι συμβολικού αντιτίμου και τον ανοίξαμε στην πόλη. Κάθε πρωί ένας εργαζόμενος ξεκλείδωνε την πόρτα και κάθε βράδυ την έκλεινε. Τόσο απλά.

Πριν από δυόμισι χρόνια η πόρτα χάλασε. Το πάρκο εγκαταλείφθηκε και κατέληξε στην κατάσταση που βλέπετε.

Έπειτα από πολλές παρεμβάσεις μας στο Δημοτικό Συμβούλιο, η πόρτα επιτέλους επισκευάστηκε. Τώρα απομένει να βρεθεί ένας άνθρωπος που θα την ανοίγει και θα την κλείνει.

Μέχρι σήμερα έχουμε ακούσει ότι φταίνε τα υπουργεία, η κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Ένωση, ίσως και το ΝΑΤΟ. Οι πάντες, εκτός από εκείνους που έχουν την ευθύνη.

Και μην αναρωτηθεί κανείς γιατί ασχολούμαστε τόσο πολύ με μια πόρτα.

Γιατί αυτή ακριβώς είναι η δουλειά του Δήμου: να λύνει τα μικρά προβλήματα που καθορίζουν την καθημερινότητα των κατοίκων.
Μερικές φορές η δουλειά του Δήμου είναι απλώς να ανοίγει μια πόρτα.