Διαδικασία καθαίρεσης Τραμπ: Κίνηση υψηλού ρίσκου με αμφίβολα αποτελέσματα
polo
Διεθνή

Διαδικασία καθαίρεσης Τραμπ: Κίνηση υψηλού ρίσκου με αμφίβολα αποτελέσματα

Αυτό που όλοι ονειρεύονταν -τουλάχιστον στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών- έγινε πραγματικότητα. Ωστόσο, ενώ όλοι θα στοιχημάτιζαν ότι η εκκίνηση της διαδικασίας για την καθαίρεση του Τραμπ (impeachment) θα γινόταν με αφορμή τη ρωσική ανάμειξη στις εκλογές του 2016, τελικά ήρθε μια άλλη υπόθεση.

Αφορά στην τηλεφωνική επικοινωνία (Ιούλιος 2019) του Τραμπ με τον νέο πρόεδρο της Ουκρανίας, Ζελένσκι (πρώην κωμικό), στην οποία ο πρόεδρος των ΗΠΑ ζήτησε από τον Ουκρανό να «ψάξει» το παρελθόν της οικογένειας του Τζο Μπάιντεν. Ο τέως αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, είναι το φαβορί για το χρίσμα των Δημοκρατικών εν όψει των εκλογών του 2020.

Με λίγα λόγια: Ο Τραμπ ήθελε να έχει υλικό ώστε να αντιμετωπίσει καλύτερα τον πιθανότερο αντίπαλό του στις εκλογές του Νοεμβρίου του επόμενου έτους.

Φέρεται δε να πίεζε τον Ουκρανό πρόεδρο, καθυστερώντας την εκταμίευση στρατιωτικής βοήθειας ύψους 400 εκατ. δολαρίων έως ότου ξεκινούσε στο Κίεβο επίσημη έρευνα. 

Η στρατιωτική βοήθεια, σύμφωνα με μάρτυρα, «πάγωσε» κατά περίεργο τρόπο το καλοκαίρι και τελικά «ξεπάγωσε» -άγνωστο πώς και γιατί- πριν από λίγες μέρες. 

Αυτή η «σύμπτωση» είναι που καλούνται να διερευνήσουν στο Κογκρέσο. Έτσι, η Νάνσι Πελόζι, που για μήνες δίσταζε να κάνει το βήμα για τη ρωσική ανάμειξη, παρά τις πιέσεις από την πιο «αριστερή» και μαχητική πτέρυγα του κόμματος, ανακοίνωσε ότι «κανείς δεν υπεράνω του νόμου».

Και οι Δημοκρατικοί της Βουλής των Αντιπροσώπων (πλειοψηφία στο Σώμα) ανακοίνωσαν την έναρξη επίσημης έρευνας με το ερώτημα της παραπομπής του Αμερικανού προέδρου.

Η κίνηση αυτή είναι εξαιρετικά ριψοκίνδυνη. Έτσι κι αλλιώς μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων διαφωνεί με τη διαδικασία. Το βέβαιο είναι ότι -αν και εφόσον προχωρήσει- θα στήσει ένα πρωτοφανές σκηνικό σύγκρουσης μεταξύ Νομοθετικής Εξουσίας και Λευκού Οίκου, που θα «καταπιεί» τα πλέον σημαντικά ζητήματα που απασχολούν τους Αμερικανούς. Μεταξύ αυτών, το «καυτό» θέμα της πρόσβασης στις Υπηρεσίες Υγείας.

Ο πρόεδρος απάντησε άμεσα με τη γνωστή ατάκα: «Ανόητο κυνήγι μαγισσών». Το ίδιο δηλώνει επίμονα και μονότονα εδώ και δύο χρόνια για τη ρωσική ανάμειξη.

Μάλιστα, για να προλάβει τις εξελίξεις, δήλωσε ότι θα δώσει στη δημοσιότητα τις συνομιλίες του με τον Ουκρανό πρόεδρο. «Θα δείτε ότι ήταν μια ωραία και φιλική και αρμόζουσα συνομιλία. Καμία πίεση, όπως έκανε ο Τζο Μπάιντεν για τον γιο του, κανένα παζάρι!» έγραψε στο Twitter. 

Η αναφορά στον γιο του Μπάιντεν δεν έγινε τυχαία. Πρόκειται για μια άλλη υπόθεση του 2015, τότε που ο Μπάιντεν ήταν αντιπρόεδρος του Ομπάμα και φέρεται να πίεζε τον τότε πρόεδρο της Ουκρανίας, Ποροσκένκο, να απολύσει τον εισαγγελέα που ερευνούσε την εταιρεία φυσικού αερίου Burisma.  Κατά σύμπτωση, στην εταιρεία εκείνη εργαζόταν ως σύμβουλος ο υιός του Μπάιντεν, Χάντερ.

Ο τότε αντιπρόεδρος φέρεται να απειλούσε τον Ουκρανό πρόεδρο ότι αν δεν έδιωχνε τον εισαγγελέα, θα σταματούσε τη ροή οικονομικής βοήθειας. Σήμερα, ο Τζο Μπάιντεν δηλώνει ότι δεν γνώριζε τις δραστηριότητες του γιου του.

.


Η έρευνα για την παραπομπή θεωρητικά μπορεί να οδηγήσει στην αποπομπή Τραμπ από την εξουσία. Θεωρητικά όμως, διότι την τελική απόφαση τη λαμβάνει η Γερουσία που ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικάνους.

Εκεί χρειάζεται πλειοψηφία 2/3. Σημειώνεται ότι στη Γερουσία οι συσχετισμοί είναι: 53 Ρεπουμπλικάνοι, 45 Δημοκρατικοί και 2 ανεξάρτητοι. Για την καθαίρεση απαιτούνται 66 ψήφοι. Με λίγα λόγια χρειάζεται να αλλάξουν στρατόπεδο τουλάχιστον 20 γερουσιαστές των Ρεπουμπλικάνων.

Φυσικά, πολλά θα εξαρτηθούν από την κατάθεση που θα δώσει -στο πλαίσιο της έρευνας- ο μάρτυρας που έφερε στο φως την υπόθεση.

Κανένας πρόεδρος στην ιστορία δεν έχει καθαιρεθεί. To 1868 ξεκίνησαν οι διαδικασίες για την καθαίρεση του Άντριου Τζόνσον (o αντιπρόεδρος που διαδέχθηκε τον Αβραάμ Λίνκολν μετά τη δολοφονία του), λόγω της επιμονής του να «ξηλώσει» τον τότε υπουργό Πολέμου, αλλά ο πρόεδρος Τζόνσον γλίτωσε οριακά την καθαίρεση.

Το 1974 ο Ρίτσαρντ Νίξον βρέθηκε κοντά στην καθαίρεση για το σκάνδαλο του Watergate αλλά τελικά προτίμησε την παραίτηση για να ακολουθήσει μια λίαν αμφιλεγόμενη «συγχώρεση» από τον διάδοχό του στον Λευκό Οίκο, Τζέραλντ Φορντ.

Το 1998 ξεκίνησε έρευνα στο Κογκρέσο για τον Μπιλ Κλίντον με κατηγορίες για ψευδορκία και παρεμπόδιση της Δικαιοσύνης αναφορικά με την σχέση που διατηρούσε με την 22χρονη Μόνικα Λεβίνσκι.

Η Βουλή ψήφισε υπέρ της παραπομπής του Κλίντον, αλλά ο πρόεδρος αθωώθηκε από την Γερουσία. Για την κατηγορία της ψευδορκίας η Γερουσία ψήφισε 55 κατά της παραπομπής, έναντι 45 υπέρ, ενώ για παρεμπόδιση της Δικαιοσύνης το αποτέλεσμα ήταν 50/50. Μακριά όμως από τα απαιτούμενα 2/3.

Aποδοχή Cookies

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies της Google ή/και άλλων παρόχων διαφήμισης για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.

Διαβάστε περισσότερα