Μπορεί εκ πρώτης όψεως, η έννοια της ενεργειακής αυτάρκειας να μοιάζει να έχει κατακτηθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αφού με την εγχώρια παραγωγή να κινείται σε ιστορικά υψηλά και με το αμερικανικό αργό να κατευθύνεται πλέον μαζικά προς τις διεθνείς αγορές, η εικόνα μιας χώρας που «κολυμπάει» στο πετρέλαιο δείχνει παγιωμένη. Ωστόσο, οι εξελίξεις διαδέχονται η μία την άλλη με ρυθμό που θυμίζει πολιτικό ντόμινο, και ένα φαινομενικά παράδοξο δεδομένο παραμένει σταθερό: τα αμερικανικά διυλιστήρια εξακολουθούν να χρειάζονται βαριά φορτία αργού από το εξωτερικό.

Γιατί οι ΗΠΑ χρειάζονται το πετρέλαιο της Βενεζουέλας

Πρόκειται για μια δοκιμή αντίφαση, που έχει τις ρίζες της όχι στην ποσότητα του πετρελαίου που παράγουν οι ΗΠΑ, αλλά στο είδος του πετρελαίου, που μπορούν και δεν μπορούν, να αξιοποιήσουν οι ίδιες τους οι βιομηχανικές υποδομές. Τα περισσότερα μεγάλα διυλιστήρια των Ηνωμένες Πολιτείες, ιδίως εκείνα του Κόλπου του Μεξικού και των Μεσοδυτικών Πολιτειών, κατασκευάστηκαν ή αναβαθμίστηκαν πριν από δύο και τρεις δεκαετίες, σε μια εποχή όπου η κυρίαρχη πρόβλεψη ήταν ότι τα ελαφρά κοιτάσματα θα εξαντληθούν και ότι η παγκόσμια αγορά θα στηριχθεί σε βαρύ, φθηνό πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα, το Μεξικό και τον Καναδά.

Διαβάστε περισσότερα στο powergame.gr