Η σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας από τους Αµερικανούς άνοιξε τη συζήτηση για µελλοντικές επεµβάσεις σε «προβληµατικές» περιοχές του πλανήτη. Η Κριστίνα Ροζάλες, µε εκτενή εµπειρία στη δηµόσια διπλωµατία για το Στέιτ Ντιπάρτµεντ στην Αβάνα της Κούβας, στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, στο Καράκας της Βενεζουέλας, στο Σάντο Ντοµίνγκο της ∆οµινικανής ∆ηµοκρατίας και στην Ντόχα του Κατάρ, µιλάει για το νέο «∆όγµα Donroe» και την αµερικανική εξωτερική πολιτική.

Διαβάστε: Ρόναλντ Γκλας για Μαδούρο στα Παραπολιτικά: Ενσωµάτωσε το διακρατικό έγκληµα στο ίδιο το κράτος - Mη συνηθισµένη αποµάκρυνση ηγεσίας η σύλληψή του

Η συνέντευξη της Κριστίνα Ροζάλες

Γίναµε µάρτυρες της σύλληψης του Νικολάς Μαδούρο, µε την αιτιολογία ότι ήταν επικεφαλής του καρτέλ των ναρκωτικών, αποτελώντας απειλή για την ασφάλεια της πατρίδας των Ηνωµένων Πολιτειών, ωστόσο αυτός δεν ήταν ο µοναδικός λόγος. Ποια είναι η εκτίµησή σας;

Πρόκειται για µια πολύµηνη εκστρατεία υπό την εποπτεία της κυβέρνησης Τραµπ, η οποία στοχεύει ειδικά στις ενέργειες του πρώην προέδρου Νικολάς Μαδούρο και του καρτέλ Ντε λα Σόλες, ενός δικτύου που ήταν υπεύθυνο για τη διακίνηση ναρκωτικών στη Βενεζουέλα και σε ολόκληρη την περιοχή. Υπήρχαν ενδείξεις για σχέσεις µεταξύ του πρώην προέδρου και ατόµων στενά συνδεδεµένων µε την κυβέρνησή του, προερχόµενων από τη στρατιωτική πτέρυγα των επιχειρήσεών του. Τα άτοµα αυτά συνδέονταν µε οντότητες ή δραστηριότητες που προωθούσαν τη διακίνηση ναρκωτικών αλλά και το ξέπλυµα χρήµατος κυρίως στην περιοχή της Νότιας Αµερικής, ενώ είχαν αντίκτυπο σε δραστηριότητες στη Βόρεια Αµερική. Η κατάσταση αυτή οδήγησε στην επικήρυξη του Μαδούρο από την προηγούµενη κυβέρνηση και, έτσι, οι Ηνωµένες Πολιτείες, µέσω της παρούσας κυβέρνησης, υλοποίησαν την απόφαση για τη σύλληψή του, προκειµένου να τον δικάσουν για τη συµµετοχή του σε αυτές τις δραστηριότητες.

Μετά τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, ο πρόεδρος Τραµπ δήλωσε ότι ίσως να υπάρξουν και άλλες χώρες που θα πρέπει να προσέχουν, όπως η Κούβα και η Κολοµβία, ενώ εξέφρασε την επιθυµία είτε για την εξαγορά της Γροιλανδίας είτε για ενσωµάτωσή της. Είµαστε ενώπιον µιας εισβολής των ΗΠΑ σε ένα ΝΑΤΟϊκό ή ευρωπαϊκό τµήµα του κόσµου.

Πρέπει να κατανοήσουµε ότι µε την προεδρία Τραµπ λειτουργούµε υπό µια νέα πραγµατικότητα, ένα νέο πλαίσιο εθνικής ασφάλειας. Το σχετικό έγγραφο που κυκλοφόρησε από τον Λευκό Οίκο στις αρχές ∆εκεµβρίου του 2025 είναι ένας οδικός χάρτης για τη γεωπολιτική της ηµέρας για τις ξένες κυβερνήσεις, ώστε να κατανοήσουν πώς η κυβέρνηση Τραµπ θα λειτουργήσει σε ένα ευρύ φάσµα ζητηµάτων. Πρόκειται για έναν χάρτη που χρήζει ανάλυσης, όχι απαραίτητα για τα επόµενα βήµατα που πρόκειται να κάνει η κυβέρνηση, αλλά για τον τρόπο µε τον οποίο χαράσσεται η εξωτερική πολιτική από τον Λευκό Οίκο. Τίποτα από αυτά δεν είναι καινούργια, καθώς ο πρόεδρος πριν από την ορκωµοσία του, τον Ιανουάριο του 2025, είχε κάνει παρόµοιες δηλώσεις, είτε για τη Γροιλανδία είτε για τη ∆ιώρυγα του Παναµά. Αποτελούν κοµµάτι του νέου δόγµατος για τη Λατινική Αµερική, που τώρα το αποκαλούν ∆όγµα «Donroe».

Υπήρξαν ισχυρισµοί ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους οι ΗΠΑ προέβησαν στη σύλληψη Μαδούρο στη Βενεζουέλα ήταν επειδή εκεί δρούσαν οµάδες οι οποίες πρόσκεινται είτε στη «Χεζµπολάχ» είτε στο Ιράν, τη Ρωσία και την Κίνα. Ακολούθησαν δηλώσεις Τραµπ σχετικά µε την παρέµβαση των ΗΠΑ εντός του Ιράν σε υπεράσπιση των πολιτών. Πώς συνδέονται αυτά;

Ολα αποτελούν µέρος αυτού του µεγαλύτερου οδικού χάρτη του σχεδίου εθνικής ασφάλειας. Ο τρόπος µε τον οποίο λειτουργεί ο Λευκός Οίκος είναι ότι όποια εξωτερική επίδραση λαµβάνει χώρα και µπορεί να έχει δυνητικό αντίκτυπο στην εθνική ασφάλεια, οι ΗΠΑ πρόκειται να λάβουν µέτρα για την αντιµετώπισή της. Γνωρίζουµε ότι η πραγµατικότητα των όσων συµβαίνουν σήµερα στο Ιράν δεν αποτελεί νέα προτεραιότητα για την κυβέρνηση αυτή. Είναι ένα διαρκές ζήτηµα, αλλά όλα τα θέµατα που βρίσκονται στο προσκήνιο, είτε πρόκειται για το Ιράν είτε για την Υεµένη, το Σουδάν και τώρα για τη Βενεζουέλα, σχετίζονται µε την οπτική του Λευκού Οίκου για τον πιθανό αντίκτυπό τους στην εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ.

Η κυβέρνηση βλέπει το ηµισφαίριο της Βόρειας και της Νότιας Αµερικής ως περιοχές που ελέγχονται από τις Ηνωµένες Πολιτείες Αµερικής

Βρισκόµαστε ένα βήµα πιο κοντά σε µια στρατιωτική επέµβαση των ΗΠΑ, είτε στο δυτικό είτε στο ανατολικό ηµισφαίριο, δεδοµένου ότι φαίνεται να υπάρχει µια αναδιανοµή του πλανήτη και των σφαιρών επιρροής;

Θα το προσδιόριζα περισσότερο ως ένα νέο οικοσύστηµα, στο οποίο συγκεκριµένοι φορείς που διαθέτουν τους πόρους και τις δυνατότητες δηµιουργούν σφαίρες επιρροής, οι οποίες έχουν µορφή διπλωµατικής προσέγγισης και στρατιωτικής προστασίας. Η κυβέρνηση βλέπει το ηµισφαίριο της Βόρειας και της Νότιας Αµερικής ως περιοχές που ελέγχονται από τις ΗΠΑ. Για κάθε ζήτηµα ή πράξη που θα µπορούσε να προκαλέσει ανησυχία στην Ουάσινγκτον, απειλώντας την εθνική ασφάλεια, η κυβέρνηση θα λάβει τα απαραίτητα µέτρα για την αντιµετώπισή του. Θα µπορούσαµε, ενδεχοµένως, να δούµε και άλλες προβληµατικές περιοχές, είτε στο δυτικό ηµισφαίριο είτε σε άλλα µέρη, όπως στην Ουκρανία και στο Ιράν.

Ακόµα και αν οι προβληµατικές αυτές περιοχές ανήκουν στο ΝΑΤΟ ή στην Ε.Ε.;

Σωστά. Αυτό δηµιουργεί µια νέα εποχή, όπου και άλλοι παράγοντες, είτε η Ευρωπαϊκή Ενωση είτε ο ΟΗΕ είτε άλλες χώρες, θα πρέπει να προσαρµοστούν σε αυτή τη νέα πραγµατικότητα. Κάποια στιγµή, θα κληθούν να αποφασίσουν σε ποια πλευρά θα ανήκουν, αλλά η φωνή τους θα είναι θεµελιώδης για να κατανοήσουµε πώς µπορούν να παρέµβουν σε αυτόν τον νέο κόσµο, όσον αφορά τις διαιρεµένες σφαίρες επιρροής σε όλο τον κόσµο. Η συγκεκριµένη κυβέρνηση είναι πρόθυµη να καθίσει στο τραπέζι και να είναι η διοικούσα φωνή, η οποία διαθέτει πτυχή συνοµιλητή στις διαπραγµατεύσεις, αλλά δίνει έµφαση και στις συναλλαγές. Σε καθεµία από τις διαπραγµατεύσεις για τους δασµούς που οι Ηνωµένες Πολιτείες χρειάστηκε να κάνουν τους τελευταίους έξι έως οκτώ µήνες, υπήρχε µια ανταλλαγή που έπρεπε να γίνει.

Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά