Καζάνι που βράζει το Ιράν, καθώς ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την πρώτη εκτέλεση διαδηλωτή, του 26χρονου Ερφάν Σολτανί, με τη διεθνή κοινότητα να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα. Οι αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις έχουν ήδη αφήσει πίσω τους 2.571 νεκρούς, ενώ εκφράζονται φόβοι ότι ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων μπορεί να ξεπερνά τους 20.000. Την ίδια ώρα, ο Ντόναλντ Τραμπ απειλεί ανοιχτά με στρατιωτική επέμβαση, σε περίπτωση που το καθεστώς προχωρήσει σε εκτελέσεις διαδηλωτών. 

Διαβάστε: Χάος στο Ιράν: "Eίμαστε έτοιμοι να χτυπήσουμε, έχουμε αυξήσει τα αποθέματα πυραύλων", λένε οι Φρουροί της Επανάστασης πριν από την επέμβαση Τραμπ

Οι διαδηλώσεις στο Ιράν ξέσπασαν πριν από περίπου δύο εβδομάδες στις αγορές της Τεχεράνης, ως αντίδραση στον καλπάζοντα πληθωρισμό και στις εξωφρενικές αυξήσεις των τιμών βασικών αγαθών, με πολλά προϊόντα να εξαφανίζονται από τα ράφια. Σύντομα, η κοινωνική οργή εξαπλώθηκε και στις 31 επαρχίες της χώρας, με τους δρόμους να μετατρέπονται σε πεδία βίαιης καταστολής και τον φόβο μαζικών κρατικών εκτελέσεων να γίνεται πλέον απτός.

Εκτελέσεις στο Ιράν: Η υπόθεση του Ερφάν Σολτανί

Στο επίκεντρο βρίσκεται ο 26χρονος Ερφάν Σολτανί, ο οποίος συνελήφθη το βράδυ της Πέμπτης 8 Ιανουαρίου 2026, κοντά στο σπίτι του στην πόλη Καράτζ. Η οικογένειά του έμεινε για τρεις ημέρες χωρίς καμία ενημέρωση για την τύχη του, έως ότου πράκτορες ασφαλείας επικοινώνησαν μαζί τους την Κυριακή, επιβεβαιώνοντας ότι κρατείται και ότι έχει ήδη καταδικαστεί σε θάνατο.

Ύστερα από απελπισμένες εκκλήσεις, επετράπη στους συγγενείς του μία και μοναδική συνάντηση διάρκειας μόλις δέκα λεπτών. Οι Αρχές ξεκαθάρισαν ότι αυτό θα ήταν και το τελευταίο «αντίο», πριν από την εκτέλεση της θανατικής ποινής, η οποία, σύμφωνα με τις πληροφορίες, θα πραγματοποιηθεί δι’ απαγχονισμού.


Οι μέθοδοι εκτέλεσης στο Ιράν και ο τρόμος της δημόσιας τιμωρίας

Με περισσότερες από 972 εκτελέσεις το 2024, έναντι μόλις 25 στις ΗΠΑ, το καθεστώς του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, που κυβερνά τη χώρα εδώ και πάνω από 35 χρόνια, παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο με τη θανατική ποινή, ακόμη και σε περιόδους που χαρακτηρίζονται «ειρηνικές».

Σύμφωνα με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο δημόσιος απαγχονισμός με γερανό αποτελεί μία από τις πλέον φρικτές μεθόδους. Όπως εξηγούν ειδικοί της Iran Human Rights, οι κρατούμενοι πεθαίνουν από ασφυξία ή στραγγαλισμό και συχνά απαιτούνται αρκετά λεπτά μέχρι να επέλθει ο θάνατος, γεγονός που μετατρέπει την εκτέλεση σε βασανιστήριο μπροστά στα μάτια του πλήθους.

Παράλληλα, ο λιθοβολισμός παραμένει κρατικά επιτρεπόμενη μορφή εκτέλεσης, αν και δεν έχουν καταγραφεί τέτοιες περιπτώσεις από το 2010, κυρίως λόγω της έντονης διεθνούς πίεσης. Στο νομικό οπλοστάσιο του καθεστώτος περιλαμβάνονται ακόμη το εκτελεστικό απόσπασμα, ο αποκεφαλισμός και η ρίψη από ύψος.

Η Awyar Shekhi, από την οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων Hengaw, επισημαίνει ότι η υπόθεση Σολτανί εξελίσσεται με πρωτοφανή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί κάθε διαθέσιμο μέσο για να καταστείλει την κοινωνική αντίδραση και να επιβάλει τον φόβο. Σε αυτό το πλαίσιο, οι εκτελέσεις στο Ιράν αναδεικνύονται σε βασικό εργαλείο τρομοκράτησης, με τη χώρα να οδηγείται σε μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους της σύγχρονης ιστορίας της.