Πριγκίπισσα Ειρήνη: Η ζωή στην Ελλάδα, τα ταξίδια στην Ινδία & η μάχη της με τον καρκίνο - Η "φευγάτη θεία" που δήλωνε επαναστάτρια (Εικόνες)

Θλίψη «σκόρπισε» σε φίλους και συγγενείς η είδηση του θανάτου της πριγκίπισσας Ειρήνης της Ελλάδος και της Δανίας, Irene de Grecia, η οποία άφησε την τελευταία της πνοή την Πέμπτη (15/01) στο παλάτι της Θαρθουέλα στη Μαδρίτη, όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια. Η «φευγάτη θεία» -όπως την αποκαλούσαν τα ανίψια της- υπήρξε μια από τις πιο ιδιαίτερες προσωπικότητες της «γαλαζοαίματης» οικογένειας, ενώ ξεχώρισε για το έντονο φιλανθρωπικό έργο της, τα πνευματικά και καλλιτεχνικά της ενδιαφέροντα, αλλά και για τη συνειδητή απόσταση από τα τυπικά προνόμια της πριγκιπικής ζωής. Τραγική σύμπτωση αποτελεί ότι, η πριγκίπισσα Ειρήνη έφυγε από τη ζωή την στιγμή που στο Τατόι, συγγενείς και στενοί φίλοι τελούσαν το τριετές μνημόσυνο του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου. Η ταφή της θα πραγματοποιηθεί στο Τατόι, δίπλα στον αδελφό.

Διαβάστε: Πριγκίπισσα Ειρήνη: Πέθανε τη στιγμή που γινόταν το μνημόσυνο του αδερφού της, Κωνσταντίνου, στο Τατόι

Πριγκίπισσα Ειρήνη: Τα παιδικά της χρόνια

Η πριγκίπισσα Ειρήνη γεννήθηκε στις 11 Μαΐου 1942 στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, όπου η οικογένειά της είχε καταφύγει λόγω της Κατοχής στην Ελλάδα. Ήταν κόρη του Παύλου και της Φρειδερίκης, αδελφή του Κωνσταντίνου και της βασίλισσας Σοφίας της Ισπανίας. Η οικογένεια της είχε στενούς δεσμούς με τους βασιλικούς οίκους της Ευρώπης, ενώ συγγενείς της ήταν μέλη από τις βασιλικές οικογένειες της Μεγάλης Βρετανίας, της Ρωσίας, της Δανίας, της Σουηδίας και της Νορβηγίας. Ένας από τους νονούς της κατά την βάφτιση της ήταν ο τότε πρωθυπουργός της Νοτιοαφρικανικής Ένωσης, στρατηγός Γιάν Σματς.

Στην Ελλάδα ήρθε για πρώτη φορά το 1946, μέσα στον «Τρίτο Γύρο» του ελληνικού Εμφυλίου, και φοιτούσε στο μικρό σχολείο των βασιλέων στο Παλαιό Ψυχικό. Στα 9 της χρόνια στάλθηκε στη Γερμανία για περαιτέρω εκπαίδευση σε πρότυπο σχολείο υπό την επίβλεψη του θείου της, Πρίγκηπα Γεωργίου του Αννοβέρου. Εκεί παρέμεινε έως το 1957, ενώ παράλληλα παρακολουθούσε μαθήματα ελληνικής γλώσσας και ιστορίας.

Η Ειρήνη μελέτησε φιλοσοφία και αρχαιολογία, με καθηγήτρια την Θεοφανώ Αρβανιτοπούλου, και επέστρεψε στην Ελλάδα στα τέλη της δεκαετίας του ’50. Συμμετείχε σε ανασκαφές στην περιοχή της αρχαίας Δεκελείας, κοντά στα βασιλικά κτήματα στο Τατόι, μαζί με τη Σοφία, και τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν το 1958. Παράλληλα ανέπτυξε το μουσικό της ταλέντο, σπουδάζοντας πιάνο υπό την καθοδήγηση της Τζίνας Μπαχάουερ και εμφανιζόμενη σε συναυλίες και ρεσιτάλ στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, κυρίως για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Η Ειρήνη ήταν επίσης αφοσιωμένη στη μελέτη υπερφυσικών φαινομένων και του εξωγήινου κόσμου, ενώ χαρακτηριζόταν για την ανεξάρτητη και αντισυμβατική προσωπικότητά της, που συχνά ξεχώριζε μέσα στο βασιλικό περιβάλλον.

Η εξορία μετά το ’67 και τα ταξίδια της στην Ινδία

Μετά το πραξικόπημα του 1967, η οικογένεια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει και πάλι την Ελλάδα. Η Ειρήνη ακολούθησε τη μητέρα της Φρειδερίκη στη Ρώμη και κατόπιν στην Ισπανία, ταξιδεύοντας παράλληλα συχνά στην Ινδία. Εκεί, η πριγκίπισσα επηρεάστηκε βαθιά από την τοπική φιλοσοφία και τον πνευματισμό, αναπτύσσοντας στενές σχέσεις με τον Δρ. Μαχαντεβάν Ποναμβαλάμ, διευθυντή του Κέντρου Ανωτέρων Σπουδών Φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Μαδράς.

Στην Ινδία ανέλαβε τον ρόλο της διαδόχου του δασκάλου και αντιπροέδρου του Κέντρου, συνέβαλε στην έκδοση των έργων του και στην ίδρυση βιβλιοθήκης.

Διέθετε την περιουσία της σε φιλανθρωπικές δράσεις

Η Ειρήνη διέθεσε την περιουσία της, συμπεριλαμβανομένων και της αποζημίωσης των 900.000 ευρώ από το ελληνικό κράτος, στη φιλανθρωπική οργάνωση «Κόσμος σε Αρμονία» (Mundo en Harmonía), που ίδρυσε και λειτούργησε επί περίπου 40 χρόνια. Η οργάνωση ασχολήθηκε με διάφορες δράσεις, όπως η μεταφορά αγελάδων στην Ινδία κατά την επιδημία των «τρελών αγελάδων» το 1985 και η υποστήριξη φτωχών κοινοτήτων στην Αλβανία, τη Νότια Αφρική και άλλες χώρες.

Η ίδια η Ειρήνη συμμετείχε ενεργά σε αυτές τις δράσεις, φροντίζοντας να είναι παρούσα και σε προσωπικό επίπεδο, αποδεικνύοντας την πρακτική της προσέγγιση και το ενδιαφέρον για την ανθρώπινη και ζωική ζωή.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Sarah (@nyc.royalwatcher)

Η "επαναστάτρια" και το παρατσούκλι "φευγάτη θεία"

Η Ειρήνη ήταν γνωστή για τη διαφορετικότητα και την ανεξαρτησία της. Αποκαλούσε τον εαυτό της «επαναστάτρια» και τόνιζε ότι η ζωή της δεν θα μπορούσε να συμβαδίσει με τον παραδοσιακό ρόλο της πριγκίπισσας ως συζύγου ή μητέρας. Το παρωνύμιο «Tía Pecu» («η θεία μας η φευγάτη») που της έδωσαν τα ανίψια της, αντικατόπτριζε τη μοναδικότητα και την εκκεντρικότητά της. Παρά το έντονο στιλ και την κομψότητά της, απέφευγε τα κοσμήματα και δεν ενδιαφερόταν για υλικά αποκτήματα.

Η ίδια είχε δηλώσει ότι η ιδιότητα της πριγκίπισσας ήταν απλώς ένα «επάγγελμα», όπως αυτό ενός μουσικού ή ενός γιατρού, και ότι δεν την εμπόδιζε να συμμετέχει σε καθημερινές, πρακτικές εργασίες.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Greek Monarchy (@greekmonarchy)

Η μάχη με τον καρκίνο και τα τελευταία χρόνια της ζωής της

Το 2002 η πριγκίπισσα Ειρήνη διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού. Η αντιμετώπιση της ασθένειας, που περιελάμβανε έξι κύκλους χημειοθεραπείας, έγινε με την ίδια διακριτικότητα που χαρακτήριζε πάντα τη ζωή της.

Παρά τη σωματική και ψυχολογική δυσκολία της θεραπείας – την οποία η ίδια είχε χαρακτηρίσει ιδιαίτερα απαιτητική – η Ειρήνη κατάφερε να αναρρώσει πλήρως. Σημαντικό ρόλο στην επιτυχή έκβαση είχε η συνεχής παρουσία και στήριξη της αδελφής της, βασίλισσας Σοφίας, η οποία παρέμεινε δίπλα της καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμασίας.

Μετά τον θάνατο της μητέρας της, Φρειδερίκης, το 1981, η Ειρήνη εγκαταστάθηκε στο ανάκτορο Θαρθουέλα στη Μαδρίτη, ζώντας μόνιμα με τη μικρότερη αδελφή της, Σοφία. Απεβίωσε στις 15 Ιανουαρίου 2026, σε ηλικία 83 ετών, δίπλα στη Σοφία. Η ταφή της θα πραγματοποιηθεί στο Τατόι, δίπλα στον αδελφό της Κωνσταντίνο Β’, με ημερομηνία που θα ανακοινωθεί από τα ισπανικά ανάκτορα. Η ζωή της πριγκίπισσας Ειρήνης αποτελεί παράδειγμα ανεξαρτησίας, αφοσίωσης στη γνώση και τη φιλανθρωπία, και μοναδικής προσέγγισης στην έννοια της βασιλικής ζωής, που υπερβαίνει τα στερεότυπα και τα προνόμια της γαλαζοαίματης καταγωγής.