Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά την αποχώρησή του από την πρωθυπουργία της Βρετανίας, ο Τόνι Μπλερ βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, αυτή τη φορά όχι λόγω πολιτικών αποφάσεων, αλλά εξαιτίας μιας ιδιαίτερα αιχμηρής τοποθέτησης από το πιο κοντινό του πρόσωπο. Η σύζυγός του, Σέρι Μπλερ, μιλώντας σε νέο ντοκιμαντέρ του Channel 4, περιγράφει με ωμό τρόπο πώς τα τελευταία χρόνια της διακυβέρνησής του τον απομάκρυναν από την κοινωνική πραγματικότητα. Σύμφωνα με τη Σέρι Μπλερ, η μακρόχρονη παραμονή στην εξουσία μπορεί να λειτουργήσει σαν «γυάλα», απομονώνοντας τον πολιτικό από τις πραγματικές ανάγκες και τα βιώματα των πολιτών. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, όταν ζεις για δέκα χρόνια μέσα σε έναν προστατευμένο, αποστειρωμένο κόσμο, είναι σχεδόν αναπόφευκτο να χάσεις την αίσθηση του τι πραγματικά συμβαίνει έξω από τα τείχη της εξουσίας. Η ίδια συνδέει άμεσα την πολιτική ικανότητα με τη συνεχή επαφή με την κοινωνία, υποστηρίζοντας ότι ένας ηγέτης πρέπει να ζει ανάμεσα στους ανθρώπους, να τους ακούει και να κατανοεί τις ανάγκες τους σε πραγματικό χρόνο.

Διαβάστε: Ο Τόνι Μπλερ επιστρέφει ελπίζοντας ότι έμαθε από την πρώτη αποτυχία

Αποκαλύψεις για τον Τόνι Μπλερ και τα τελευταία χρόνια της εξουσίας

Στο ντοκιμαντέρ σκιαγραφείται η τελευταία περίοδος της πρωθυπουργίας Μπλερ, η οποία στιγματίστηκε από έντονες πολιτικές πιέσεις, αμφισβήτηση και, κυρίως, από τη σκιά της εισβολής στο Ιράκ το 2003. Η απομόνωση που περιγράφεται δεν είναι μόνο προσωπική αλλά και πολιτική, καθώς, σύμφωνα με μαρτυρίες, ο τότε πρωθυπουργός βρέθηκε να παίρνει κρίσιμες αποφάσεις υπό καθεστώς τεράστιας πίεσης και μοναξιάς. Ιδιαίτερα αποκαλυπτικές είναι και οι αναφορές του πρώην επικοινωνιακού του συμβούλου, Άλαστερ Κάμπελ, ο οποίος περιγράφει μια σκηνή απόλυτης απομόνωσης του Μπλερ στο γραφείο του στην Ντάουνινγκ Στριτ, λίγο μετά την έναρξη του πολέμου στο Ιράκ. Τη στιγμή εκείνη, όπως λέει, αποτυπώθηκε με τον πιο γλαφυρό τρόπο το τίμημα της εξουσίας και η ψυχολογική πίεση που αυτή συνεπάγεται.

Δημοσιογράφοι και πολιτικοί για την συνεργασία με τον Τόνι Μπλερ

Το ντοκιμαντέρ δεν περιορίζεται στις απόψεις της οικογένειας και των συνεργατών. Παρεμβάσεις δημοσιογράφων και πολιτικών, όπως ο Άντριου Νιλ και ο Τζορτζ Όσμπορν, αναδεικνύουν την απώλεια εμπιστοσύνης των πολιτών προς την κυβέρνηση εκείνης της περιόδου, κάνοντας λόγο για υπερβολική εμμονή με την επικοινωνιακή διαχείριση και το λεγόμενο «spin». Παρά τις επικρίσεις, ο ίδιος ο Τόνι Μπλερ εμφανίζεται στο ντοκιμαντέρ να υπερασπίζεται τις επιλογές του, υπογραμμίζοντας ότι, στο τέλος της ημέρας, ο ηγέτης είναι μόνος στην καρέκλα της ευθύνης και καλείται να πάρει αποφάσεις με ιστορικό βάρος. Η σειρά, ωστόσο, αφήνει ανοιχτό το ερώτημα για το πόσο η εξουσία αλλοιώνει την κρίση και απομακρύνει τον πολιτικό από την κοινωνία που καλείται να υπηρετεί.